บทที่ 3576 ไม่รู้ผิดชอบชั่วดี

สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึมขึ้นมา และเคลื่อนสายตาไปในทันที

น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก!

เทพยุทธ์ก็คือเทพยุทธ์!

หลินหยางหายใจหอบเล็กน้อย สีหน้าไม่น่าดูถึงขีดสุด

เขาเคยหยั่งเชิงกับเทพยุทธ์ฉางหลานมาแล้ว

พลังของเทพยุทธ์ น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง เพียงพอที่จะสลายพลังของเขาได้โดยสิ้นเชิงในทันที ทำให้หลินหยางใช้ทักษะอะไรไม่ได้โดยสิ้นเชิง

แต่เมื่อพบกับเทพยุทธ์ไท่เทียนในวันนี้ ก็ดูเหมือนว่าความทรงพลังของเขา จะน่าสะพรึงกลัวและดุดันกว่าเทพยุทธ์ฉางหลานมากนัก!

เทพยุทธ์ไท่เทียนจ้องเขม็งมองหลินหยาง แล้วก็ชำเลืองมองคนที่อยู่ข้างๆ หลินหยาง เมื่อไม่มีความผิดปกติ จากนั้นก็เคลื่อนสายตาออก

"คารวะเทพยุทธ์ไท่เทียน!"

น้ำเสียงอันทรงพลังดังขึ้นมา

ในเวลานี้ แม้แต่คนของตำหนักฉางหลานต่างก็คุกเข่าคารวะ เพื่อแสดงความเคารพ

"ไท่เทียน ไม่ได้พบกันนานสบายดีไหม!"

เทพยุทธ์ฉางหลานเอ่ยปากอย่างนิ่งๆ จากนั้นก็ผายมือไปที่เก้าอี้เคลือบเงาที่อยู่ไม่ไกล: "เชิญนั่ง!"

"กลุ่มคนในเมืองหลงซิน รู้สึกเบื่อ บังเอิญเห็นการเปิดตำหนักมังกร จึงเข้ามาแก้รำคาญสักหน่อยน่ะ"

เทพยุทธ์ไท่เทียนกล่าวอย่างนิ่งๆ จากนั้นก็ก้าวเท้า เดินมายังเก้าอี้เคลือบเงา

เสียงการกระทบกันของชุดเกราะหลากสีตามการเคลื่อนไหวของเขานั้น มีพลังเป็นอย่างมาก ทำให้คนที่ได้ฟังรู้สึกใจสั่น

เทพยุทธ์ทั้งสองนั่งอยู่ในที่เดียวกัน

พลังนี้ ทำให้คนจำนวนมากที่ฝึกฝนมาไม่ดีต้องออกจากสถานที่ไป

คนที่เหลือก็รับรู้ได้ถึงพลังความกดดันถึงสองเท่า จึงก้มศีรษะและไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา

คนอย่างจิ่วอวี้ที่สูญเสียการฝึกฝนไปแล้ว ได้คุกเข่าลงกับพื้นไปก่อนหน้านี้แล้ว ด้วยร่างกายที่สั่นระริก จนไม่อาจลุกขึ้นยืนได้

สีหน้าของเขาซีดเซียว เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลอาบแอบไม่หยุดหย่อน ลมหายใจก็เริ่มถี่ขึ้นมาเรื่อยๆ

"จิ่วอวี้?"

อวี่ปี้หงตกใจ กำลังจะช่วยเหลือ แต่หลินหยางได้นำเข็มแทงลงไปที่ลำคอของเขาแล้ว

และเห็นว่าจิ่วอวี้ผ่อนลมหายใจออกมา

"ไม่เป็นไรใช่ไหม?"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"ขอบพระคุณมากครับผู้นำพันมิตร"

จิ่วอวี้ฉีกยิ้ม แต่สีหน้ายังคงซีดเซียวอย่างน่าตกใจ

"พลังของเทพยุทธ์ พวกเขาไม่ได้จงใจที่จะเปิดเผยออกมาหรอก แต่เมื่อบรรลุถึงขั้นสูงแล้วก็จะก่อตัวขึ้นมาเอง จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่พวกคุณจะไม่สามารถต้านทานได้"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง

คนทั้งสองพยักหน้าอย่างเงียบๆ และกวาดสายตามองไปรอบๆ ซึ่งคนจำนวนมากต่างก็เป็นเหมือนกันกับจิ่วอวี้

มิน่าล่ะเจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ถึงได้ถูกขนานนามว่าเป็นเทพเจ้าแห่งชีพจรมังกรใต้ดิน

พลังเช่นนี้ ยังทำให้คนไม่อาจแบกรับได้ ถ้าหากออกมือจริงๆ คงจะต้องสั่นสะเทือนไปทั้งฟ้าดิน จนทำให้ทั้งผีและเทพร้องครวญครางอย่างแน่นอน.....

หลินหยางพิจารณาเทพยุทธ์ไท่เทียนอย่างเงียบๆ

แต่ก็เห็นว่าคนของตระกูลฉินเจี้ยนก็อยู่ในสถานที่เหมือนกัน อีกทั้งยังตามหลังเทพยุทธ์ไท่เทียนมาอีกด้วย

และที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือ ฉินเจี้ยนหนู่ก็อยู่ในนั้นด้วย!"

"ไท่เทียน การดำเนินการตำหนักมังกรในครั้งนี้ คุณไม่มีคนที่จะส่งมาหรอกเหรอ?"

เทพยุทธ์ฉางหลานกวาดสายตามองทางด้านของเทพยุทธ์ไท่เทียน แล้วกล่าวถามอย่างนิ่งๆ

"ส่งมาเล่นๆ สองคน จอมยุทธ์รองกับจอมยุทธ์สาม ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นบุตรสาวของผู้ใต้บังคับบัญชาที่ปรารถนาจะลงแข่ง รวมทั้งหมดมีสามคน"

เทพยุทธ์ไท่เทียนกล่าวอย่างนิ่งๆ

"บุตรสาวผู้ใต้บังคับบัญชา?"

เทพยุทธ์ฉางหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย

ฉินฮว่าเพียวปั๋วถลึงตาใส่ฉินเจี้ยนหนู่ทันที

ฉินเจี้ยนหนู่ที่อยู่ข้างๆ ที่ค่อนข้างเหม่อลอยถูกเตือนสติ จึงเดินเข้าไป แล้วทำการคารวะเทพยุทธ์ฉางหลานทันที

"ข้าน้อยฉินเจี้ยนหนู่ คารวะผู้วิเศษค่ะ!"

เทพยุทธ์ฉางหลานกวาดสายตามองฉินเจี้ยนหนู่ แล้วพยักหน้าเบาๆ : "พรสวรรค์ไม่เลว รากฐานการฝึกฝนก็ยอดเยี่ยม ก็นับว่ามีโอกาสที่ดี!"

"ถ้าหากครั้งนี้เธอสามารถผ่านชั้นที่สี่ของตำหนักมังกรได้ ฉันก็จะพิจารณารับคุณมาเป็นลูกศิษย์!"

เทพยุทธ์ไท่เทียนกล่าวอย่างนิ่งๆ

เพียงพูดคำนี้ออกมา ทุกคนต่างก็ส่งเสียงอื้ออึง

คนของตระกูลฉินเจี้ยนก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

"ยัยหนู ยังนิ่งอึ้งทำอะไรอยู่อีก? รีบคุกเข่าขอบคุณอาจารย์เร็วเข้า!"

ฉินฮว่าเพียวปั๋วตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ และตะโกนขึ้นมาด้วยความรีบร้อนลนลาน

แต่ทว่า....ฉินเจี้ยนหนู่มีสีหน้าลังเลใจ และไม่ได้คุกเข่าลงทันที

เมื่อฉากนี้ปรากฏออกมา ฝูงชนที่ส่งเสียงอื้ออึงก็เงียบสงัดขึ้นมาอีกครั้ง.....

ทุกคนต่างจ้องมองเข้ามา มองฉินเจี้ยนหนู่อย่างไม่อยากจะเชื่อ

คนทางด้านของเทพยุทธ์ฉางหลานแต่ละคนต่างก็ตกตะลึง

บนโลกใบนี้ยังมีคนที่ไม่รู้ผิดชอบชั่วดีเช่นนี้ด้วยเหรอ?

ถึงแม้ว่าระดับความยากชั้นสี่ตำหนักมังกรจะไม่ธรรมดา และไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปจะเหยียบเข้าไปได้ แต่สามารถถูกเทพยุทธ์ไท่เทียนพอใจได้ จะเป็นคนธรรมดาทั่วไปได้อย่างไรกัน?

บัดนี้เทพยุทธ์ไท่เทียนได้ยื่นไมตรีจิตออกมาแล้ว ถ้าหากไม่ขานรับ จะไม่ใช่เพียงแค่การพลาดโอกาสดีๆ ไป แต่ยังเป็นการตบหน้าเทพยุทธ์ไท่เทียนในที่สาธารณะอีกด้วย

นี่ไม่ใช่การรนหาที่ตายเหรอ?

เป็นไปตามที่คาดเอาไว้ สีหน้าอันเย็นชาของเทพยุทธ์ไท่เทียนนั้นปรากฏความขุ่นเคืองเล็กน้อยที่ยากจะสังเกตเห็นได้

"ไท่เทียน ดูเหมือนว่าผู้อื่นจะไม่ศรัทธาเลื่อมใสคุณเลยนะ"