บทที่ 3675 ลอกเลียนแบบเหรอ?

หลินหยางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ส่ายหัวเบา

"การปิดกั้นพลังลมปราณตนเอง จะไม่สามารถรวบรวมพลังแห่งสวรรค์ได้ ด้วยเหตุนี้ ฉันก็จะเหมือนลูกแกะที่รอการถูกฆ่า คุณจะสามารถฆ่าฉันได้ตามต้องการ คุณคิดว่าฉันจะทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้เหรอ?"

"คุณมีทางเลือกอื่นด้วยเหรอ?'

สายตาของหญิงสาวเย็นชา : "ถ้าคุณไม่ทำ ฉันจะเผาเธอให้กลายเป็นเถ้าถ่านเลย!"

"ฉะนั้นที่ฉันยังยืนคุยอยู่กับคุณที่นี่ ก็เพราะว่าคุณกลัวศักยภาพของฉัน แต่ถ้าคุณทำอย่างนี้? นั่นหมายความว่าแม้แต่เงื่อนไขการเจรจาขั้นสุดท้ายก็ได้ล้มเลิกไปแล้ว! ด้วยเหตุนี้ จะไม่เป็นการขุดหลุมฝังศพตัวเองเหรอ?"

หลินหยางกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

"หึ คุณนี่น่าสนใจจริงๆ!"

หญิงสาวยิ้มอย่างเย็นชา : "แต่ฉันยังยืนยันประโยคเดิม คุณจะต้องปิดกั้นพลังลมปราณของตนเอง ไม่อย่างนั้นเธอจะต้องตายสถานเดียว!"

"เปลี่ยนเงื่อนไข"

หลินหยางกล่าว

"เปลี่ยน?"

หญิงสาวคนนั้นมองพิจารณาหลินหยางอย่างสนใจ จากนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย : "ได้ เช่นนั้นฉันจะให้โอกาสคุณ!"

"ว่ามา"

"ฉันได้ยินมาว่าที่คุณเอาชนะลิ่งหูหยู่ได้ ก็เพราะว่าดูเขาแสดงทักษะของตระกูลลิ่งหูเพียงครั้งเดียว จากนั้นก็เรียนรู้ได้ในทันที และใช้วิชาความรู้ของตระกูลลิ่งหูมาเอาชนะเขา! เช่นนี้จึงกล่าวได้ว่า คุณน่าจะเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากคนหนึ่ง!"

"ก็ไม่ถึงกับว่าหาได้ยากหรอก"

"ในเมื่อคุณเก่งกาจขนาดนี้ เช่นนั้นฉันจะแสดงไฟประหลาดเมื่อครู่นี้ให้คุณดู และคุณต้องแสดงไฟประหลาดออกมาต่อหน้าฉัน!"

หญิงสาวคนนั้นหรี่ตาลง : "ถ้าคุณสามารถเรียนรู้ไฟประหลาดของฉัน และแสดงไฟประหลาดออกมาได้! บางทีฉันอาจจะพิจารณาปล่อยเธอไป!"

"แสดงไฟประหลาดงั้นเหรอ?"

"ทำไม? เรียนรู้ไม่ได้เหรอ?"

หญิงสาวยิ้มอย่างเหยียดหยาม : "เช่นนั้นก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน! ถ้าคุณไม่ปิดกั้นพลังลมปราณ เช่นนั้น ฉันจะทำให้เธอกลายเป็นเถ้าถ่านซะ!"

พูดจบ เธอก็จะจุดไปประหลาดลงไปที่ศีรษะของฉินเจี้ยนหนู่

"เดี๋ยว! หยุดก่อน!"

หลินหยางตะโกนออกมา

"ทำไม? คิดได้แล้วเหรอ?"

หญิงสาวเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

"ให้ฉันได้หวนนึกถึงการกระทำเมื่อครู่นี้ของคุณหน่อยสิ!"

หลินหยางหลับตาลง ทำท่าทางเหมือนกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก

หญิงสาวเห็นเช่นนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะมีความสุข : "คุณคงไม่ได้คิดว่าจะเรียนรู้ไฟประหลาดนี้ของฉันได้จริงๆ ใช่ไหม? คุณจะเข้าใจไฟประหลาดด้วยเหรอ? ฮ่าๆๆ ....."

ใบหน้าฉินเจี้ยนหนู่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า น้ำตาไหลริน

ทันใดนั้น เธอก็บิดคอ ต้องการที่จะปะทะกับไฟประหลาดที่ปลายนิ้วของหญิงสาวคนนั้น

แต่หญิงสาวมือไวตาไว โยกย้ายมันทันที

"คิดจะเผาตัวเองงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!"

หญิงสาวด่าทอออกมา และดึงฉินเจี้ยนหนู่กลับมาอย่างแรง และนิ้วมือก็ออกแรงมากยิ่งขึ้น

คอของฉินเจี้ยนหนู่บิดเบี้ยวขึ้นมาอีกครั้ง เธอแทบจะหายใจไม่ออก

"คุณอย่าอะไรนะ!"

หลินหยางลืมตาขึ้นมาทันที และตะโกนกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"ถ้าไม่อยากเห็นเธอเจ็บปวดทรมาน ก็ทำตามที่ฉันบอกเดี๋ยวนี้! ปิดกั้นพลังลมปราณของตนเองซะ!"

หญิงสาวตะคอกอย่างเย็นชา

"คุณไม่ได้บอกว่าจะให้ฉันเรียนรู้ไฟประหลาด และจะปล่อยเธอหรอกเหรอ?"

หลินหยางกล่าว

"คุณไม่ได้คิดว่าตนเองจะเรียนรู้ได้จริงๆ ใช่ไหม?"

หญิงสาวตกตะลึง เธอกล่าวพร้อมกับหัวเราะเยาะ

"ฉันจะลองดู!"

หลินหยางมีใบหน้าจริงจัง จากนั้นก็ยกสองมือขึ้น และข้างหนึ่งก็ไปจับข้อมือของอีกข้างหนึ่งไว้ และมืออีกข้างหนึ่งก็กางนิ้วชี้นิ้วกลางออกมา และแอบรวบรวมพลังอย่างเงียบๆ

แล้วก็เห็นพลังแห่งสวรรค์แผ่ปกคลุมมาที่ปลายนิ้วของเขา

ที่ปลายนิ้วถูกพลังแห่งสวรรค์ห่อหุ้มจนกลายเป็นสีเหลืองทอง สีสันแวววาว ก็ดูเป็นเรื่องเป็นราวอยู่

แต่หญิงสาวคนนั้นกลับหัวเราะออกมา

"ฮ่าๆๆๆๆ นี่คือวิธีการกระตุ้นไฟประหลาดของคุณเหรอ? หมอเทวดาหลิน! ท้ายที่สุดแล้วคุณเรียนรู้อะไรกัน? การลอกเลียนแบบเหรอ? ฮ่าๆๆๆ ...."

แต่ทว่าเสียงหัวเราะของหญิงสาวคนนั้นก็ดังได้ไม่นาน ก็ต้องหยุดลงอย่างฉับพลัน

ดวงตาของเธอจ้องมองไปที่นิ้วมือของหลินหยาง

และเห็นว่าปลายนิ้วมือที่มีสีสันแวววาวนั้น คาดไม่ถึงว่าจะมีกลุ่มควันสีเขียวลอยออกมา.....

"นี่.....นี่มันเป็นไปไม่ได้....."

หญิงสาวพึมพำอย่างตกตะลึง ม่านตาหดเกร็ง

ควันสีเขียวที่ปลายนิ้วเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แสงสีทองที่ปลายนิ้วก็หนาแน่นขึ้นเช่นกัน

เมื่อมองแวบแรก มันก็ดูเป็นเรื่องเป็นราวอยู่เหมือนกัน

หญิงสาวคนนั้นรู้สึกตกตะลึง แต่ไม่นานก็สงบลงมาอย่างรวดเร็ว

"เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้แน่นอน! ไฟประหลาดอันนี้ ไม่ใช่การเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ธรรมดาๆ หากคิดที่จะควบคุมไฟประหลาด จำเป็นจะต้องดูดซับไฟประหลาดก่อน จึงจะสามารถเปลี่ยนเป็นพลังของตนเองได้!"

"คนคนนี้ไม่เคยดูดซับไฟประหลาด เพียงแค่ดูเขาจะเรียนรู้ไฟประหลาดได้อย่างไร? หากเป็นเช่นนั้น เขาจะไม่นับว่าเป็นปีศาจ หรือเทพเซียนเลยเหรอ!"

"เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!"

หญิงสาวครุ่นคิดอยู่ในใจ และในแววตามีความดูถูกเหยียดหยาม

เธอแน่ใจแล้วว่า หลินหยางกำลังแสร้งทำเป็นโง่เขลาเพื่อหลอกตนเอง!

แต่ความคิดนี้ของหญิงสาวไม่นานก็เผยออกมา

ฟิ้ว!

เปลวไฟสีแดงจู่ๆ ก็พุ่งออกมาจากปลายนิ้วของหลินหยาง!

หญิงสาวตกตะลึง ตัวแข็งทื่อกลายเป็นหิน

"ไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!"

หญิงสาวตะโกนออกมา ศีรษะของเธอสั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง

"นี่น่าจะเป็นไฟประหลาดแล้วใช่ไหม?"

หลินหยางถอนหายใจแรง และแสดงท่าทีผ่อนคลาย เขากวัดแกว่งนิ้วมือ ยิ้มและกล่าวว่า : "เป็นอย่างไรล่ะ? ไฟประหลาดของคุณ ฉันเรียนรู้ได้แล้ว!"

"ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?"