บทที่ 3695 ทำได้ดีมาก?

"ไอ้สารเลว แกบังอาจมากนะ คาดไม่ถึงว่าจะกล้ามาขวางทางของพวกเรา? หลีกทางไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่เช่นนั้นฉันจะฆ่าแกแน่!"

เทพยุทธ์ไท่เทียนเอ่ยปากก่นด่า

แต่เย่เหยียนกลับยกยิ้มมุมปากอย่างนิ่งๆ สายตาสงบนิ่งเป็นพิเศษ: "ถ้าหากคุณคิดว่าสามารถทำได้ ก็เชิญเลย"

"ไอ้บัดซบ! แกรนหาที่ตาย!"

ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งที่เป็นลูกน้องของเทพยุทธ์ไท่เทียนอดทนไม่ได้อีกต่อไป เขากระโดดเข้าใส่เย่เหยียนทันที และนำดาบในมือฟันไปยังศีรษะของเขาอย่างโหดเหี้ยม

พลังแห่งสวรรค์สีทองอร่ามที่อยู่บนดาบ และพลังแห่งสวรรค์อันหนาแน่นคล้ายกับจะทำให้อากาศบิดเบี้ยว

และด้วยการฟาดฟันลงไปนี้ แม้แต่รถถังก็ยังแยกออกเป็นสองเสี่ยง

แต่ในชั่วพริบตาที่ดาบฟาดฟันลงไป

ควับ!

จู่ๆ มือข้างหนึ่งหนึ่งก็ยื่นออกมา และจับใบมีดที่ฟันลงมาอย่างแม่นยำ

คมมีดหยุดอยู่กับที่ทันที

คนคนนั้นตกตะลึง และมองไปยังเย่เหยียน

แต่เห็นว่าเย่เหยียนยังคงยืนเอามือไพล่หลังอยู่เหมือนเดิม

"อะไรกัน?"

คนคนนั้นตกตะลึง

คนที่อยู่ด้านหลังก็เงียบสงัดทันที

เห็นได้ชัดว่ามือทั้งคู่ของเย่เหยียนไพล่หลังอยู่ เช่นนั้นมือที่คว้าอาวุธของตนเองเอาไว้....เป็นของใครกัน?

คนคนนั้นมองไปตามคมมีดด้วยความตะลึงงัน

จึงพบว่าไหล่ของเย่เหยียนได้แยกออก และมีแขนอันกำยำแขนหนึ่งพุ่งออกมา แล้วคว้าดาบเอาไว้

ทุกคนจึงเข้าใจว่า ที่แท้ทักษะอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ เย่เหยียนก็ทำได้เหมือนกัน!

"เกรงว่าวิธีการอันแปลกพิลึกนั่นของอั้นเทียนคงจะไม่ใช่คนคนนี้สอนมานะ!"

เทพยุทธ์ฉางหลานได้สติขึ้นมา จึงกล่าวอย่างเยือกเย็น

เทพยุทธ์ไท่เทียนกัดฟันแล้วกล่าวว่า: "จะไปสนใจอะไรเขาขนาดนั้นล่ะ ถึงแม้ว่าคนคนนี้จะมีทักษะอันแปลกพิลึกแล้วเป็นยังไง? เขาก็ไม่ใช่อั้นเทียนอยู่ดี เขาไม่มีศักยภาพของเทพยุทธ์ หรือว่าฉันจะต้องเกรงกลัวเขาด้วย?"

"บุกเข้าไป!"

"ฆ่ามัน!"

ตามเสียงตะโกนของเทพยุทธ์ไท่เทียน ทุกคนต่างก็พุ่งเข้าไปทันที

เทพยุทธ์ฉางหลานเห็นเช่นนี้ ก็ไม่กล้าที่จะลังเลใจ

ทางหนีถูกเย่เหยียนปิดกั้น ถ้าหากไม่ฝ่าเขาออกไป แล้วอั้นเทียนเข้ามาสังหาร พวกเขาก็จะถูกโจมตีจากทั้งสองฝ่าย และเกรงว่าวันนี้ทุกคนก็จะต้องตายอยู่ที่นี่

"ช่วยเหลือเย่เหยียน ขวางฉางหลานกับไท่เทียนเอาไว้!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนตะโกนขึ้นมา และเร่งฝีเท้าเข้ามาเพื่อสังหาร

ยอดฝีมือของอั้นเทียนที่อยู่ข้างๆ เย่เหยียนชักดาบและเข้าช่วยเหลือทันที

แม้แต่อั้นหมิงเยว่ก็ยกดาบและทำการสู้รบขึ้นมา

ในสถานที่เกิดเหตุตกอยู่ในความโกลาหลอีกครั้ง

เย่เหยียนเปิดฉากโจมตี หน้าอกของเขาแยกออก และแขนอันโหดเหี้ยมทั้งสองที่เปื้อนเลือดก็ได้พุ่งออกมา และทำการฉีกทุกคนทันที และแขนของเขาอีกข้างหนึ่งที่ถือดาบกระดูก ก็ฟาดฟันอย่างดุเดือด

"ไอ้หนุ่ม ไปตายซะเถอะ!"

ดวงตาทั้งคู่ของเทพยุทธ์ไท่เทียนเต็มไปด้วยสีแดงเลือด และชกจู่โจมเข้าไป

หมัดนี้ราวกับฟ้าผ่า ที่ไม่มีอะไรต้านทานได้

เย่เหยียนเอียงตัวหลบ

กำปั้นปะทะเข้ากับพื้น แผ่นดินระเบิดออก และคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็กระจายไปทั่วทุกสารทิศ

แผ่นดินและภูเขาสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น

ร่างของเย่เหยียนก็สั่นไหวไปตามผืนแผ่นดิน

คนที่อยู่โดยรอบล้มระเนระนาด

และเย่เหยียนก็แทบจะล้มลงกับพื้น

"เป็นโอกาสที่ดีจริงๆ!"