บทที่ 370 ยังต้องเก็บเงิน

บอดี้การ์ดทั้งสองข้างมาขวางจางชิงหยูเข้าไว้

แต่หม่าไห่ยกมือขึ้นบอกไม่ให้พวกเขาไปขวาง

หม่าไห่เป็นคนฉลาด เขารู้ว่าครอบครัวนี้มีความสัมพันธ์อย่างไรกับประธานหลิน ในเมื่อประธานหลินไม่ชอบครอบครัวนี้ แต่พวกเขาก็เป็นพ่อตาแม่ยายของประธานหลิน ดังนั้นไม่ว่ายังไงก็ต้องให้เกียรติหน่อย

"คุณผู้หญิงจาง คุณมีเรื่องอะไร?" หม่าไห่ถาม

"โอ้ะ คือแบบนี้ เอ่อ ประธานหลินดูแลซูเหยียนลูกสาวของพวกเรามาโดยตลอด พวกเราเห็นเป็นอย่างดี รู้สึกซาบซึ้งอย่างมาก ดังนั้น...ดังนั้นพวกเราจึงอยากจะเชิญประธานหลินกินข้าว แต่พวกเราติดต่อประธานหลินไม่ได้เลย ดังนั้นจึงอยากจะให้ประธานหม่าช่วยบอกประธานหลินและนัดกับเขาให้หน่อย ได้ไหม?" จางชิงหยูมองด้วยสายตาคาดหวังและพูดอย่างระมัดระวัง

เมื่อสิ้นเสียง เธอก็จ้องที่สีหน้าของหม่าไห่โดยตลอด

"เอ่อ...ประธานหลินยุ่งมาก" หม่าไห่ลังเลและพูด

"ประธานหม่า คุณช่วยหน่อยนะ อย่างน้อยก็ช่วยพูดกับเขาหน่อย แค่บอกว่าครอบครัวเล็กๆ ของพวกเราอยากจะเชิญเขากินข้าว" จางชิงหยูพูด

หม่าไห่ปวดหัวเล็กน้อย มองซูเหยียน เมื่อเห็นว่าเธอไม่พูดอะไร ถอนหายใจ: "งั้นโอเค ผมจะบอกประธานหลินให้ละกัน แต่จะได้ไหม ผมไม่รับประกัน"

เมื่อพูดเสร็จ เขาก็เดินเข้าไปในสถาบันการแพทย์

"ขอบคุณประธานหม่า"

จางชิงหยูดีใจล้นฟ้า โค้งคำนับหม่าไห่

นั่นเป็นวิธีที่อ่อนน้อมถ่อมตน

ซูเหยียนรู้สึกหดหู่เล็กน้อย แต่เธอรู้ว่าแม่ของเธอก็ทำเพื่อตัวเธอเองเช่นกัน

"ผมว่าชิงหยู เรื่องนี้ให้เสี่ยวหยางไปจัดการก็ได้แล้วไม่ใช่หรอ? เขารู้จักกับหม่าไห่ ให้เขาไปบอกไม่ใช่ว่าดีกว่าหรอ?" ซูกวงข้างๆ อดไม่ได้ที่จะพูด

"คุณยังเชื่ออีกหรอว่าขยะนั่นจะรู้จักกับประธานหม่า?" จางชิงหยูกลอกตาใส่เขา พูดอย่างไม่พอใจ: "ที่ขยะนั่นสามารถติดต่อกับประธานหม่าได่ เป็นเพราะประธานหลินชอบเสี่ยวเหยียนของพวกเรา เลยตั้งใจทำความรู้จักกับเขา คุณอย่าโดยไอขยะนั้นหลอกเอา อีกอย่าง ไปหาเขาหรอ? หาเขาแล้วได้เรื่องอะไร? ขยะนั่นไม่ได้อยากหย่ากับเสี่ยวเหยี่ยน ถ้าเขาไปพูดกับหม่าไห่ให้เรื่องมันแย่ลงจะทำยังไง?"

"เอ่อ..." ซูกวงพูดเสียงแหบ

"คุณก็แค่คนไม่รู้อะไร ถ้าให้คุณไปทำ คุณจะไม่ทำมันพังหรอ?" จางชิงหยูเหลือบมองซูกวงอย่างไม่แยแส จากนั้นก็จับมือของซูเหยียน: "เสี่ยวเหยียน พวกเรารอโทรศัพท์ก็พอ ลูกรีบกลับบ้านไปแต่งตัวสวยๆ เถอะ แม่ว่าประธานหลินนี่ต้องตอบรับคำเชิญของพวกเราอย่างแน่นอน ลูกไปจองห้องในโรงแรมที่ดีที่สุดในเจียงเฉินเถอะ ให้พวกลูกๆ ได้คุยกันสองต่อสอง ถ้าเกิดมีอะไรเกิดขึ้นเดี๋ยวแม่จะออกไปเอง เข้าใจไหม?"

"แม่ อาหารมื้อนี้เป็นอาหารขอบคุณ ไม่ได้มีความหมายอย่างอื่น อย่าเอาเรื่องมาปนกัน" ซูเหยียนพูดด้วยความเหนื่อยหน่าย

"ใช่ๆๆ แม่ไม่เอาเรื่องมาปนกัน แต่ลูกต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้!" จางชิงหยูพูดโน้มน้าว

ซูเหยียนเหนื่อยที่จะพูดอีก

เธอต้องยอมรับว่าผู้อำนวยการหลินมีใบหน้าที่หล่อเหลาซึ่งดึงดูดใจสาว ๆ นับไม่ถ้วน ยังเด็กและรวย มีเงินมีเกียรติ สาวๆ อดไม่ได้ที่จะชื่นชมและอยากทำความรู้จัก

ถ้าเธอไม่ได้แต่งงาน บางทีเธออาจจะดึงดูดประธานหลินเช่นกันมั้ง?

แค่ว่าเธอมีสามีแล้ว

ก่อนหย่า เธอคงไม่คิดเรื่องชายอื่น

ซูเหยียนสูดหายใจลึก ใจเธอตัดสินใจแล้ว

อาหารเย็นนี้เป็นเพียงอาหารมื้อเย็นธรรมดาๆ เพื่อขอบคุณเขาเท่านั้น เธอจะไม่คิดถึงเรื่องอื่น

...

หม่าไห่เข้ามาในสถาบันการแพทย์ รีบไปหาหลินหยาง

เขามาที่นี่เพื่อรายงานหลินหยาง

แม้ว่าตระกูลหลินจะแอบขโมยสูตรยาของหลินหยางไป แต่เพราะสูตรยานั้นมีปัญหา ซึ่งนำไปสู่วิกฤตที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในกลุ่มบริษัทตระกูลหลิน หลินหยางไม่เพียงแต่จะใช้โอกาสนี้ในการทุบตระกูลหลิน แต่ยังใช้โอกาสนี้ในการสร้างชื่อเสียงของพรรคซวนอี และให้หม่าไห่ใช้โอกาสโจมตีกลุ่มตระกูลหลินด้วย