บทที่ 3767 เดิมพัน

เมืองหลงซินแตกออกเป็นส่วนๆ แม้กระทั่งรอบๆ เมืองหลงซินก็ได้รับการกระทบกระเทือนเช่นกัน

ในเวลานี้คนของชีพจรมังกรใต้ดินต่างมองมาที่เมืองหลงซินกันหมด

แต่ไม่มีคนกล้าเข้ามายังเมืองหลงซินที่อันตรายเป็นอย่างยิ่ง สำหรับสถานการณ์ทั้งหมดในเมืองหลงซิน ผู้คนต่างงุนงงสงสัย

แต่พวกเขารู้ดีว่า การต่อสู้ในเมืองหลงซิน แน่นอนว่าเป็นการตัดสินหัวหน้าที่แท้จริงของชีพจรมังกรใต้ดิน

เทพยุทธ์จบสิ้นไปแล้ว ผู้แข็งแกร่งก็ย่อมปรากฏขึ้นมา

สงครามนี้ จะต้องถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของชีพจรมังกรใต้ดิน

ในเมืองหลงจ่าว

ชายสวมชุดคลุมสีดำยืนอยู่บนกำแพงเมือง จ้องมองร่างที่ออกจากเมืองไปอย่างเย็นชา

พวกเขารวมตัวกันนอกประตูเมือง และตั้งขบวน

ที่นอกเมืองมีคนนับหมื่นคน

ทั้งหมดล้วนเป็นมือดีของเมืองหลงซินทั้งสิ้น

ในนั้นมีตระกูลลิ่งหู และตระกูลเจ้าสำนักทุกๆ ตระกูลจากเมืองหลงจ่าวด้วย

"รวบรวมคนเสร็จแล้วใช่ไหม?"

ชายคนนั้นดึงหมวกลงเขาคือลิ่งหูหยู่ และหันมากล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"เรียนคุณชาย ใกล้เสร็จแล้วครับ คาดว่าน่าจะออกเดินทางได้อีกครึ่งชั่วโมง"

คนที่อยู่ข้างๆ กล่าวอย่างเคารพนบนอบ

"ชักช้าเหลือเกิน สั่งออกไป ให้เก็บข้าวของแล้วออกเดินทางทันที ที่เหลือที่ยังมาไม่ถึงให้เดินทางไปยังเมืองหลงซินด้วยตนเอง!"

ลิ่งหูหยู่ตะโกนอย่างเคร่งขรึม

"ครับ คุณชาย!"

คนคนนั้นรีบกล่าว

ลิ่งหูหยู่ไอสองสามที และหันหลังกลับเดินไปที่กำแพงเมือง

แต่ในเวลานี้ น้ำเสียงเย็นชาก็ดังทอดเข้ามา

"ลิ่งหูหยู่! คุณจะไปรนหาที่ตายจริงๆ เหรอ?"

หญิงชุดแดงเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว และเข้าไปขวางตรงหน้าลิ่งหูหยู่

"ฉันได้หลอมรวมร่างกายส่วนหนึ่งของเทพยุทธ์อั้นเทียนไปแล้ว และในตอนนี้ เมืองหลงซินก็อยู่ในความโกลาหล ถ้าฉันไม่ฉกฉวยโอกาสเข้าไปสังหาร และแย่งชิงการสืบทอดของเทพยุทธ์มา ฉันจะครอบครองชีพจรมังกรใต้ดินได้อย่างไร? ถ้าฉันไม่ไป การสืบทอดของเทพยุทธ์เหล่านั้นก็จะต้องตกเป็นของคนอื่น หรือคุณต้องการให้ฉันอยู่ที่เมืองหลงจ่าวและมองดูคนอื่นแย่งชิงการสืบทอดไปตาปริบๆ บรรลุผลในช่วงเวลาอันสั้น และเหยียบย่ำอยู่บนหัวของฉันอย่างนั้นเหรอ?"

ลิ่งหูหยู่ถลึงตา จ้องมองไปยังหญิงชุดแดง

ความปรารถนาและความกระตือรือร้นในคำพูดเห็นได้อย่างชัดเจน

"รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ตอนนี้คุณไม่ทราบถึงสถานการณ์ในเมืองหลงซิน การพาคนไปอย่างนี้ก็คือไปตายอย่างไม่ดูตาม้าตาเรือ คุณรู้เหรอว่าใครกำลังต่อสู้กันอยู่ในเมืองหลงซิน? คุณรู้เหรอว่าคุณจะต้องเผชิญหน้ากับใคร? คุณไม่รู้อะไรเลย พลาดครั้งเดียวจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต! คุณไม่กลัวตายอยู่ที่เมืองหลงซินเหรอ?"

หญิงชุดแดงกล่าวอย่างเย็นชา

"จะกลัวอะไร? เจ็ดเทพยุทธ์ได้โรยราไปแล้ว ในเมืองหลงซินยังจะมีพละกำลังอยู่อีกเหรอ? ฉันได้หลอมรวมการสืบทอดส่วนหนึ่งของเทพยุทธ์อั้นเทียนไปแล้ว ฉันในตอนนี้ สามารถเป็นคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อกับเทพยุทธ์ได้แล้ว อีกทั้งยังมีกองกำลังช่วยเหลือของเมืองหลงจ่าวอีกด้วย มีอะไรที่จะต้องกลัวล่ะ? ยิ่งไปกว่านั้นคนของเมืองหลงซินจะต้องเหนื่อยล้าจากการต่อสู้กันหมด เราเข้าไปหาผลประโยชน์ ไม่ใช่กลอุบายที่ยอดเยี่ยมหรอกเหรอ?"

ลิ่งหูหยู่กล่าวอย่างเย็นชา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความปรารถนาและความร้อนแผดเผา

ในความคิดของเขา ผลประโยชน์และการสืบทอดของเมืองหลงซินนั้นสามารถได้รับมาอย่างง่ายดาย และการกลายเป็นราชาของชีพจรมังกรใต้ดิน ก็จะต้องเป็นจริงในไม่ช้า

แต่ในสายตาของหญิงชุดแดง เรื่องราวจะไม่ง่ายดายเช่นนั้นอย่างแน่นอน!

"ฉันได้ยินว่าคนของเมืองอื่นๆ ได้เริ่มปฏิบัติการแล้ว ไม่ใช่คุณคนเดียวที่ต้องการมรดกของเมืองหลงซิน!"

หญิงชุดแดงกล่าวอย่างเคร่งขรึม และยังคิดที่จะโน้มน้าวลิ่งหูหยู่

แต่ตอนนี้ลิ่งหูหยู่ได้ตัดสินใจแล้ว

"คุณไม่ต้องพูดมากแล้ว คนของเมืองอื่นๆ ได้ถูกมู่หรงซงย้ายกองกำลังส่วนใหญ่ไปป้องกันเมืองหลงซินแล้ว พวกเขาจะเทียบกับฉันได้อย่างไร? หากคุณไม่ช่วยเหลือฉัน ก็รออยู่ที่นี่ และดูฉันโค่นล้มเมืองหลงซิน และกลายเป็นราชาแห่งใต้ดินก็พอ!"

ลิ่งหูหยู่พูดอย่างไม่พอใจ และเดินออกไปข้างนอกโดยตรง

หญิงชุดแดงกำหมัดแน่น แต่ในแววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง

"บางที ฉันก็ไม่ควรเดิมพันกับคนคนนี้เลย....."

การต่อสู้อย่างดุเดือดในเมืองหลงซินยังคงดำเนินต่อไป

หลินหยางในเวลานี้ได้จมอยู่ในพลังมังกร คนทั้งคนราวกับว่าจะถูกพลังมังกรห่อหุ้ม และฉีกออกเป็นชิ้นๆ ได้ทุกเมื่อ

แต่เขาไม่ได้โต้ตอบ แต่เป็นการป้องกัน และล่าถอยอย่างต่อเนื่อง

ถึงแม้ทุกๆ คนล้อมโจมตีอย่างบ้าคลั่ง หลินหยางก็ไม่ได้ตอบโต้

"เขาแอบเรียนรู้ทักษะของเรา รีบฆ่าเขาซะ อย่ารอช้า เอากลยุทธ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกแกออกมาใช้!"

ชายร่างกำยำคำราม จากนั้นร่างกายก็ชะลอลง และเริ่มรวบรวมกลยุทธ์ขึ้นมา

ทุกๆ คนตื่นตัว และจู่โจมอย่างโหดเหี้ยมยิ่งขึ้น