บทที่ 383 คนของตระกูลยิงมีแรงแค่นี้?

หลังจากได้ยินคำถามของหลินหยาง คนของตระกูลยิงถึงกับอึ้ง

ยิงโพหล้างที่ตั้งสติได้ก่อน จ้องหลินหยางด้วยสายตาที่เย็นชาแล้วพูด "ดูเหมือนความสัมพันธ์ของคุณกับนางแพศยาคนนั้นจะไม่ธรรมดา! ก่อนหน้านี้ก็ลัทธิฉงจง ผู้หญิงคนนั้นพยายามปกป้องคุณไม่หยุด ตอนนี้รู้ว่าเธอจะมาตระกูลยิง ก็ถึงขั้นมาที่นี่เพื่อด้วยตัวเอง?"

"จะมาตระกูลยิง?" หลินหยางขมวดคิ้ว "หลิวหรูซือยังมาไม่ถึงตระกูลยิงของพวกคุณ?"

"ตามกฎของตระกูลยิง หลิวหรูซือต้องมาถึงในวันที่ 10 ของเดือนนี้ หลังจากที่ตระกูลยิงของเราจัดพิธีรำลึก ถึงจะเข้ามาได้ ไม่อย่างนั้นจะเป็นการทำลายฮวงจุ้ยของเรา" ยิงผิงจู๋จ้องหลินหยางแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "ทำไม? หมอเทวดาหลินมาที่นี่ก็เพื่อคุณหนูหลิวหรูซือ?"

"ไม่เพียงแต่เพื่อเธอ ยังมีคนหนุ่มที่พวกคุณทำร้ายก่อนหน้านี้" หลินหยางดื่มชาแล้วพูด

ในเมื่อหลิงหรูซือยังมาไม่ถึงตระกูลยิง หลินหยางก็ไม่ต้องรีบร้อนแล้ว

"ฮืม? หมายถึงไอ้คนปัญญาอ่อนที่ยอมตายแต่ไม่ยอมคุกเข่าคนนั้นเหรอ?" ยิงโพหล้างยิ้มเล็กน้อย ส่ายหัวแล้วพูด "หลินหยาง คุณเจอเขาแล้วเหรอ?"

"อืม ผมเจอตอนขึ้นเขาแล้ว ถ้าเขาไม่ได้เป็นเพราะพวกเรามาทันเวลา เขาคงจะตายไปแล้ว" หลินหยางพูด

"งั้นเขาก็ถือว่าโชคดีมาก สามารถเก็บเอาชีวิตรอดไปได้ แต่ว่าหลินหยาง คุณรู้หรือเปล่าว่าทำไมเขาถึงโดนกระทืบจนปางตายแบบนั้น? นั่นเป็นเพราะคนที่ทำร้ายเขาคือผม" ยิงโพหล้างยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด "ผมจินตนาการว่าเขาเป็นคุณแล้วกระทืบ แต่น่าเสียดายที่ท้ายที่สุดยังไงเขาก็ไม่ใช่คุณ แต่สิ่งที่ทำให้ผมคาดหวังมากที่สุดก็คือ อีกไม่นานคุณก็จะกลายเป็นแบบเขา…"

"คุณพูดอะไรนะ?"

แววตาของหลงโชถูกปกคลุมด้วยความโกรธทันที

คนคนนั้นเป็นหลานชายของเขา…คิดไม่ถึง ที่แท้คนที่ลงมือก็คือยิงโพหล้าง

"หลงโช คุณกลับไปเถอะ เหตุการณ์ครั้งนี้…คุณควบคุมไม่ได้แล้ว" หลินหยางพูดอย่างเชื่องช้า

หลงโชกําหมัดแน่น ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว

ยิงผิงจู๋มองไปทางหลินหยางแล้วยิ้ม "หมอเทวดาหลิน งั้นก็หมายความว่าที่คุณมาในวันนี้ หนึ่งเพื่อพาตัวของหลิวหรูซือกลับไป สองเพื่อทวงความยุติธรรมคืนให้กับคนของคุณ ผมเข้าใจแบบนี้ได้หรือเปล่า?"

"ได้" หลินหยางพยักหน้า

"งั้น เรื่องของโพหล้าง? คุณตั้งใจจะให้คำอธิบายกับเรายังไง?" ยิงผิงจู๋ถาม

"ถ้าพวกคุณมอบตัวหลิวหรูซือให้ผม และให้คำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องเมื่อกี้ ผมแค่…จะหักแขนหักขายิงโพหล้าง" หลินหยางพูด

หลังจากที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ คนของตระกูลยิงรู้สึกตกตะลึงทันที

ผ่านไปสักพัก

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…"

เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วห้องโถง

ผู้คนมากมายของตระกูลยิงถึงกับกุมท้อง

แม้แต่บางคนที่ดูหนักแน่นมากก็ยังอดไม่ได้ที่จะส่ายหัว

หลงโชก็รู้สึกตกตะลึงเหมือนกัน

ต้องบอกก่อน ตระกูลยิงเป็นตระกูลศิลปะการต่อสู้โบราณ

หลินหยางเป็นเพียงหมอ…แต่เขากลับกล้าพูดจาแบบนี้ต่อหน้าตระกูลศิลปะการต่อสู้โบราณ…เขาบ้าไปแล้วเหรอ?

"หมอเทวดาหลินล้อเล่นเก่งใช้ได้" ยิงผิงจู๋ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด "และดูเหมือนเมื่อกี้คุณจะได้ยินสิ่งที่ผมพูดไม่ชัดเจนเท่าไหร่ ผมกำลังถามคุณ เรื่องของโพหล้าง…คุณตั้งใจจะให้คำอธิบายยังไงกับเรา"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นเหมือนกำลังเตือนหลินหยาง

แต่น่าเสียดายหลินหยางทำราวกับไม่ได้ยิน

เขาขมวดคิ้ว "ผมพูดไปแล้วไม่ใช่เหรอ? จะให้ผมพูดซ้ำอีกรอบเหรอ?"

"ดังนั้นคุณไม่คิดจะให้คำอธิบายกับพวกเรา?" ยิงผิงจู๋ยิ้มแล้วถาม

หลินหยางวางถ้วยชาลง หลังจากนั้นนิ้วมือเคาะลงบนโต๊ะน้ำชาที่อยู่ด้านข้าง สายตาก็หันมามองที่ถ้วยน้ำชา โดยไม่ได้สนใจคนอื่นอีก

เหมือนเขากำลังให้คำตอบด้วยการกระทำ

"คนแซ่หลิน ลุงของผมกำลังถามคุณ!" ยิงโพหล้างตะคอกเสียงเบา

แต่…หลินหยางยังคงไม่ตอบคำถาม

"ไอ้เวรเอ้ย!"

ยิงโพหล้างทนไม่ไหวอีกแล้ว เขาก้าวเท้าเดินเข้าไปโดยตรง ยื่นมือออกไปกระชากคอเสื้อของหลินหยาง

ครั้งนี้ ยิงโพหล้างไม่ได้ห้าม

เขาเองก็รู้สึกว่าถึงจะห้ามยังไงก็ไม่มีประโยชน์

ควรจะจัดการคนคนนี้ด้วยวิธีของตระกูลยิงแล้ว!

นี่ไม่ได้ทำเพื่อระบายความคับแค้นให้กับยิงโพหล้าง

แต่ทำเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีของตระกูลยิง

วันนี้ ไม่ว่ายังไงหมอเทวดาหลินคนนี้ก็ห้ามเดินออกจากบ้านตระกูลยิง!

"คุณยิง! อย่าเพิ่งโกรธ คุณชายยิง!"

หลงโชพยายามลองห้าม

วินาทีนี้ไม่มีใครฟังคำพูดของเขาอีกแล้ว

แต่ว่า…

ทันทีที่ยิงโพหล้างคว้าคอเสื้อของหลินหยาง หลินหยางยื่นมือออกไปหยิบถ้วยชาที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างกะทันหัน หลังจากนั้นฟาดลงบนหัวของยิงโพหล้างอย่างแรง

เพรี้ยง!

หลังจากที่ถ้วยชากระทบโดนหัวของของยิงโพหล้างแตกละเอียดทันที

ยิงโพหล้างที่ไม่ทันระวังตัว หัวแตกมีเลือดไหล แทบจะหมดสติไปในทันที

แต่วินาทีต่อมา หลินหยางพลิกมือกลับ จับคอของเขาแล้วยกสูงขึ้นด้วยมือเพียงข้างเดียว

ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงชั่วพริบตา…