บทที่ 3871 เริ่มได้เลย

"รองแม่ทัพเฉียว คุณไม่หวั่นใจหรอกเหรอว่าคนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายเหล่านี้จะควบคุมได้ยาก? วันนี้ฉันจะทำให้พวกเขาเชื่อฟัง และยอมปฏิบัติตามคำสั่งขององค์กรของพวกเราทุกประการ!"

ชิวจิ้นหร่านยิ้มเยาะ และทำการโบกมืออีกครั้ง

"บุก!"

"รับทราบ!"

ตามเสียงคำสั่งของชิวจิ้นหร่าน ผู้แข็งแกร่งขององค์กรสิบคนก็เดินออกมา

ผู้แข็งแกร่งขององค์กรจำนวนสิบคนนี้ต่างก็สวมเสื้อเกราะสีดำ กลิ่นอายจากทั่วทั้งตัวน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก พลังอันเผด็จการทำให้คนแทบจะหยุดหายใจ

เมื่อเทียบกับคนของพันธมิตรชิงเซวียนเหล่านี้ที่อยู่ด้านหลังหลินหยางแล้ว พวกเราก็เปรียบเสมือนภูเขาสูงที่ไม่อาจข้ามผ่านไปได้ ทำให้คนที่พบเห็น รู้สึกได้ถึงความสิ้นหวัง!

คนของพันธมิตรชิงเซวียนจำนวนไม่น้อยต่างก็มีสีหน้าที่เคร่งขรึมขึ้นมา

แต่ทว่า หลินหยางไม่หวั่นกลัวแม้แต่น้อย และเขาก็ทำการโบกมือเช่นกัน

คนสิบคนที่อยู่ด้านหลังของเขาก็เดินออกมาเช่นเดียวกัน

นี่คือชายวัยกลางคนสิบคน ซึ่งศักยภาพนั้นอาจกล่าวได้ว่าเป็นเลิศในดินแดนแห่งความเงียบและความตายก็ว่าได้

คนที่นำหน้าคือเสวตั้งเจี้ยนเจ้าสำนักของสำนักตั้งเจี้ยน เขาสวมชุดคลุมสีขาวทั้งชุด ไว้หนวดเครายาว ในมือถือดาบยาว และดูคมกริบ

ถึงแม้ว่าศักยภาพของคนเหล่านี้จะแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก แต่ถ้าอยู่ในชีพจรมังกรใต้ดินแล้ว ก็ไม่เพียงพอให้ชายตามองโดยสิ้นเชิง และเมื่อเทียบกับผู้แข็งแกร่งขององค์กรก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

"ทำไม? นี่ก็คือไอ้พวกสวะที่คุณต้องการส่งออกมาอย่างนั้นเหรอ?"

ชิวจิ้นหร่านยิ้มเยาะ และกล่าวถามอย่างเหยียดหยาม

"พวกเขาคือผู้ที่ฉันฝึกฝนมาอย่างดีที่สุด"

หลินหยางกล่าว

"คุณที่เป็นคนหนุ่มฝึกฝนให้กับคนอายุมากเหล่านี้เนี่ยนะ? คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? ด้วยอายุของพวกเรา และศักยภาพเพียงเล็กน้อยเช่นนี้ พรสวรรค์ก็คงจะถดถอยไปนานแล้ว กระดูกก็ปิดตายไปแล้ว แล้วการฝึกฝนจะไปได้ถึงขั้นไหนกัน? ล้อกันเล่นแล้ว ล้อกันเล่นแล้วล่ะ!"

ชายคนหนึ่งขององค์กรหัวเราะเสียงดัง

คนที่เหลือต่างก็แสดงรอยยิ้มเหยียดหยามออกมา

"ท่านชิว อย่าประมาทนะ หมอเทวดาหลินไม่ใช่คนโง่แต่อย่างใด เขากล้าส่งคนสิบคนนี้ออกมา เช่นนั้นคนทั้งสิบคนนี้จะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน อย่าประมาทศัตรูเด็ดขาด ถ้าหากพ่ายแพ้ขึ้นมา ผลลัพธ์อาจจะเลวร้ายจนไม่กล้าที่จะคิด!"

เฉียวปู้อี้ค่อนข้างร้อนใจ จึงเอ่ยปากกล่าวเตือนทันที

แต่ชิวจิ้นหร่านในเวลานี้ไหนเลยจะยอมฟังคำพูดเหล่านี้?

ในสายตาของเธอ คนที่อยู่ตรงหน้าก็เป็นเพียงแค่ฝูงมดเท่านั้น

จัดการกับฝูงมดเหล่านี้ ยังจะต้องระมัดระวังตัวไปถึงไหนกัน?

และถึงแม้ว่าเธอจะยินดีที่จะระวังตัว แต่ยอดฝีมือขององค์กรสิบคนนี้ก็ไม่อาจจริงจังได้อย่างแน่นอน

ในเวลานี้ คนของพันธมิตรชิงเซวียนคนหนึ่งหยิบกระดาษและปากกาออกมา

หลินหยางรับกระดาษและปากกามา จากนั้นก็ทำการเขียนทันที

ไม่นาน ก็เขียนหนังสือยินยอมฉบับหนึ่งเสร็จ

หลินหยางจึงส่งมอบให้กับเสวตั้งเจี้ยน

เสวตั้งเจียนเขียนชื่อของตัวเองทันที ในขณะเดียวกันก็กัดนิ้วมือ และประทับรอยนิ้วมือลงด้านบน จากนั้นก็ส่งให้กับคนต่อไป

ไม่นาน คนสิบคนที่อยู่ทางด้านของหลินหยางก็ลงนามในหนังสือยินยอมเสร็จ

หลินหยางรับหนังสือยินยอมมา และส่งมอบให้กับทางด้านของชิวจิ้นหร่าน: "ทุกคน ถึงตาของพวกคุณแล้ว!"

"ไร้สาระ ถึงอย่างไรผลลัพธ์ก็เหมือนกัน ทำไมจะต้องเสียเวลาด้วยล่ะ?"

ชิวจิ้นหร่านส่ายหน้า เพียงแต่ยังส่งมอบให้กับลูกน้องของตนเอง

คนทั้งสิบคนขององค์กรชำเลืองมองหนังสือยินยอมเล็กน้อย และเริ่มทำการเซ็นชื่อ

เมื่อเทียบกับเสวตั้งเจี้ยนและคนอื่นๆ แล้ว คนกลุ่มนี้ก็ดูผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด

"เรียบร้อย ลงนานในหนังสือยินยอมเรียบร้อยแล้ว พวกเราสามารถเริ่มกันได้แล้วใช่ไหม!"

ชิวจิ้นหร่านชูหนังสือยินยอมและกล่าว

"แน่นอน"

หลินหยางพยักหน้า จากนั้นจึงมองไปยังเฉียวปู้อี้: "รองแม่ทัพเฉียว การต่อสู้เพื่อชี้ขาดในครั้งนี้ ให้เป็นประจักษ์พยานก็แล้วกัน"

"ตกลง"

เฉียวปู้อี้ลังเลใจเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้า

หลินหยางเห็นเช่นนี้ จึงเอียงหน้าเล็กน้อย เพื่อมองไปยังเสวตั้งเจี้ยนและคนอื่นๆ : "เช่นนั้น พวกคุณก็เริ่มได้เลย!"