บทที่ 3890 เฮ้ คุณมองไปไหนล่ะ?

สามารถรู้จักแร่มังกรจือเทียนได้ หมายความว่าหลินหยางเคยได้สัมผัสแร่จื่อเทียนแล้ว

หัวหน้าทีมรักษาความสงบใจเต้นแรง ค่อนข้างคาดเดาไม่ได้

ถ้าหากจะบอกว่าด้านในองค์กรไม่มีใครพาหลินหยางไปสัมผัสกับแร่จื่อเทียน เช่นนั้นหลินหยางก็คงไม่ได้โกหก คนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายได้ขุดแร่จื่อเทียนแล้วจริงๆ

ซึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องที่ดีต่อองค์กรแต่อย่างใด

ถึงอย่างไรก็ไม่มีสาเหตุว่า คนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายขุดแร่จื่อเทียนไปทำอะไร?

หรือว่า พวกเขาเรียนรู้ที่จะใช้แร่จื่อเทียนมาสร้างอาวุธ เพื่อติดอาวุธให้กับตัวเอง?

จะต้องนำเรื่องนี้รายงานไปยังเบื้องบน

แต่ก่อนอื่น จะต้องจัดการคนคนนี้ที่อยู่ตรงหน้าเสียก่อน!

สีหน้าของหัวหน้าทีมรักษาความสงบเคร่งขรึมเป็นอย่างมาก และกล่าวอย่างไม่พอใจว่า: "เตือนดีๆ ไม่ฟังต้องให้บังคับเหรอ ได้! ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน!"

พูดจบ หัวหน้าทีมรักษาความสงบเริ่มใช้เครื่องมือที่ข้อมือ และสั่นสะเทือนไปยังหลินหยางทันที

ครืน!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวได้ระเบิดออกมาจากแขนของเขาในชั่วพริบตา ราวกับน้ำหลากที่ซัดสาดเข้ามา ท่วมทุกสิ่งทุกอย่าง จนพังพินาศย่อยยับ และรวดเร็วจนไม่อาจต้านทานได้

แต่หลินหยางกลับมีสีหน้านิ่งเฉย และยังคงยืนอยู่กับที่ จ้องมองพลังนี้ที่จู่โจมเข้ามาอย่างเย็นชา

"หึ น่าหัวเราะเป็นที่สุด คุณคิดว่าวิธีการนี้ของฉันมันธรรมดาอย่างนั้นเหรอ? ไม่ว่าศักยภาพของคุณจะแข็งแกร่งสักแค่ไหน ก็อย่าคิดที่จะเพิกเฉยได้เลย!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบยิ้มเยาะ จ้องเขม็งมองหลินหยาง และรอให้พลังแร่มังกรจื่อเทียนอันบริสุทธิ์นี้ของตนเองสังหารเขา

แต่ในชั่วพริบตาที่พลังอันโหดเหี้ยมนี้เข้าใกล้หลินหยาง

คว้าง!

เสียงอันแปลกประหลาดได้ดังขึ้นมา

จากนั้น จู่ๆ พลังที่โจมตีเข้ามานี้กลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย

"อะไรกัน?"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบร้องเสียงหลง ดวงตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า

"วิธีการของคุณมีแค่นี้เองเหรอ? แถมยังเป็นทีมรักษาความสงบอีก? ศักยภาพเช่นนี้ จะรักษาความสงบได้อย่างไรกัน?"

หลินหยางส่ายหน้าอย่างต่อเนื่อง

"คุณ....เป็นไปไม่ได้! คุณใช้วิธีการอะไรกัน? ทำไมถึงสามารถทำลายทักษะนี้ของฉันได้?"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบคำรามออกมา

"วิธีการของฉันง่ายมาก เพียงแค่ใช้พลังที่แข็งแกร่งกว่าคุณยับยั้งพลังของคุณ ก็เท่านั้นเอง"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง

"เป็น...เป็นไปไม่ได้....ไม่มีทาง"

ดวงตาของหัวหน้าทีมรักษาความสงบสั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง และสมองก้สับสนอลหม่าน

สิ่งที่ตนเองใช้คือพลังแร่มังกรจื่อเทียนอันบริสุทธิ์ที่สุด ซึ่งบนโลกใบนี้ สิ่งที่สามารถเอาชนะพลังนี้ได้ มีไม่กี่อย่าง!

"ทำไม? รับความจริงไม่ได้เหรอ? ช่างน่าสงสารจริงๆ!"

"หมอเทวดาหลิน คุณอย่าอวดดีไปเลย นี่มันเพิ่งเริ่มต้น!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบรีบสงบสติอารมณ์ลงมา จากนั้นจึงกัดฟันแล้วคำรามว่า: "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ตอนนี้ ก็จะทำให้คุณได้รู้จักพลังที่แท้จริงของทีมรักษาความปลอดภัยของพวกเรา! ทุกคนอยู่ที่ไหน? รีบมาช่วยฉันเร็วเข้า!"

พูดจบ หัวหน้าทีมรักษาความสงบก็เริ่มใช้พลังงานจากเครื่องมือบนแขนทั้งคู่อีกครั้ง

พลังแร่มังกรจื่อเทียนอันแข็งแกร่งถูกถ่ายเทลงไป

แต่เห็นได้ชัดว่าไม่เพียงพอ

เขายังต้องการพลังงานความช่วยเหลือจากสมาชิกคนอื่นๆ ในทีมรักษาความสงบด้วย

เพียงแต่....

ตามเสียงตะโกนของเขา กลับไม่มีสมาชิกของทีมรักษาความสงบแม้แต่คนเดียวที่เข้ามาสนับสนุน หรือช่วยเหลือเขาแสดงกระบวนท่านี้

หัวหน้าทีมรักษาความสงบนิ่งอึ้งไป และหันหน้าไปมอง แต่กลับเห็นฉากอันสยองขวัญ

เห็นเพียงสมาชิกทีมรักษาความสงบสี่คนที่เหลือ ได้ตกอยู่ในวงล้อมแล้ว

คนของพันธมิตรชิงเซวียนแต่ละคนไม่หวาดกลัวต่อความตาย และโจมตีพวกเขาทีละคน

พวกเขาโจมตีราวกับพายุที่โหมกระหน่ำเพื่อจัดการคนทั้งสี่อย่างบ้าคลั่ง

ถึงแม้ว่าคนทั้งสี่จะมีศักยภาพที่แข็งแกร่ง แต่ก็ไม่อาจแบกรับการล้อมปราบที่โหมซัดสาดอย่างบ้าคลั่งนี้ได้โดยสิ้นเชิง แต่ละคนต่างก็กระหืดกระหอบ เหงื่อโทรมกาย และถูกควบคุมโดยสมบูรณ์

"อะไรกัน?"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบตกตะลึง

"เฮ้ คุณมองไปไหนล่ะ?"

หลินหยางตะโกนอย่างเยือกเย็น

สีหน้าของหัวหน้าทีมรักษาความสงบเปลี่ยนไป และรีบหันหน้ากลับมา

แต่ไม่รู้ว่าหลินหยางเข้ามาประชิดตัวเขาตั้งแต่เมื่อไรกัน

พลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งเข้ามาราวกับภัยพิบัติอันใหญ่หลวง