บทที่ 3912 คุณจะรีบร้อนไปไหน?

เฉียวปู้อี้ หลี่หว่านหรง ชิวจิ้นหร่านมองด้วยความตกตะลึง บนใบหน้าเต้มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

คาดไม่ถึงว่าการมีอยู่ที่ไร้เทียมทานในดินแดนแห่งความเงียบและความตายนั้น ตอนนี้จะถูกจูเก๋อชวนโจมตีจนน่าเวทนาเช่นนี้

เซวียซงแสดงรอยยิ้มเล็กน้อย ไม่ได้โต้ตอบอะไร

ถึงอย่างไรผลลัพธ์นี้ก็อยู่ในการคาดเดาของเขาอยู่แล้ว

แค่กๆ ....

ในเวลานี้ หลินหยางได้ลุกขึ้นมาจากในซากปรักหักพัง

ถึงแม้จะสามารถยืนตัวตรงได้ แต่ในปากของเขาก็เต็มไปด้วยเลือด หน้าตามอมแมมไปด้วยฝุ่น มีสภาพที่ดูจนตรอกเป็นอย่างยิ่ง

"หมอเทวดาหลิน เส้นทางนี้คุณเป็นคนเลือกเองนะ ที่คุณมาถึงจุดนี้ได้ คุณไม่ใช่คนโง่เลย กับตัวเลือกที่ชัดเจนและง่ายเช่นนี้ ทำไมคุณถึงยังเลือกผิดอีกล่ะ?"

จูเก๋อชวนยิ้มเล็กน้อยแล้วซักถาม

"ตัวเลือกที่ฉันเลือก คุณก็แค่คิดว่ามันผิดในสายตาคุณก็เท่านั้น"

หลินหยางเช็ดเลือดที่มุมปาก ทันใดก็ดีดนิ้วมือเบาๆ เข็มสีทองเล่มหนึ่งพุ่งออกมาในชั่วพริบตา มันกลายเป็นแสงสีทองและจู่โจมไปยังลำคอของจูเก๋อชวนโดยตรง ความรวดเร็วของเข็มเล่มนี้ ทำให้คนไม่อาจโต้ตอบได้จริงๆ

สีหน้าของจู่เก๋อชวนเคร่งขรึม และหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว

แต่ในขณะที่เขาหลบเลี่ยง หลินหยางได้พุ่งเข็มมังกรหงเหมิงทั้งหมดออกไป ไม่ใช่เพียงแค่เข็มมังกรเท่านั้น เขายังรวบรวมเข็มลมปราณจำนวนมาก และจู่โจมไปยังจูเก๋อชวนราวกับพายุฝนอันบ้าคลั่ง

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของเข็มมังกรและเข็มลมปราณ จูเก๋อชวนก็ค่อนข้างจัดการไม่หวาดไม่ไหว

พลังการทำลายของเข็มเหล่านี้ไม่มาก แต่ถ้าหากพวกมันแทงลงไปยังจุดฝังเข็มบนร่างกาย จะก่อให้เกิดผลกระทบอะไรนั้น ย่อมไม่มีใครรู้ได้

จูเก๋อชวนหลบเลี่ยงไม่หยุด หลินหยางก็ขับเคลื่อนเข็มออกมาอย่างต่อเนื่อง

ดูเหมือนว่าต่างฝ่ายจะต่างยืนกรานไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่กัน

คนทั้งสามมองดูด้วยความตกตะลึงอีกครั้ง

"ดูเหมือนว่าทักษะเข็มของหมอเทวดาหลิน จะไร้เทียมทานจริงๆ กระทั่งคุณผู้ชายก็ค่อนข้างที่จะรับมือไม่ไหว"

เฉียวปู้อี้กล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

เซวียซงเงยหน้าขึ้นมอง อย่างค่อนข้างเหลือเชื่อ

เพียงแต่ไม่นานเขาก็คลายคิ้วออก

ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

ถึงแม่ว่าจะดูเหมือนว่าจูเก๋อชวนจะรีบหลบหลีก ด้วยความลำบากเป็นอย่างมาก แต่ในขณะที่เขาหลบนั้น เขาได้เข้าไปใกล้หลินหยางทีละน้อยๆ