บทที่ 3913 นี่ก็คือต้นทุนของคุณเหรอ?

"ยังไม่ยอมแพ้อีกเหรอ?"

จูเก๋อชวนส่ายหน้าเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างสงบนิ่งว่า: "หมอเทวดาหลิน อย่าเห็นว่าฉันใจกว้างกับคุณ แล้วคุณจะทำตัวไม่เจียมตัวได้นะ! คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันโดยสิ้นเชิง ทำไมจะต้องมาบีบบังคับกันอีกล่ะ? ฉันบอกแล้วไงว่า ถ้าหากคุณยอมแพ้ ฉัน ก็จะสามารถผ่อนปรนบทลงโทษต่อคุณได้"

"สิ่งที่เรียกว่าผ่อนปรน ก็คือต้องการจะทำลายการฝึกฝนของพวกเราใช่ไหม?"

หลินหยางกล่าวอย่างเยือกเย็น

"หมอเทวดาหลิน คุณจะต้องเข้าใจสถานการณ์ขององค์กรของพวกเรานะว่า ในเมื่อพวกเราเป็นผู้รักษาความสงบของโลกใบนี้ แน่นอนว่าจะต้องปกป้องคุ้มครองความสงบในโลก และเพื่อสิ่งนี้ จึงจำเป็นที่จะต้องกำจัดทุกสิ่งทุกอย่าง ที่สามารถคุกคามถึงการรักษาความสงบนี้!"

"นั่นคือการรักษาความสงบ ไม่ใช่พวกคุณ"

"คุณพูดผิดแล้ว พวกเรา ก็คือการรักษาความสงบ!"

จูเก๋อชวนยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว

"การรักษาและสร้างความสงบเงียบร้อย ไม่เคยต้องพึ่งพาอาศัยคนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง แต่จะต้องอาศัยคนทุกคน แต่สิ่งที่ปากของพวกคุณเรียกว่าการรักษาความสงบนั้น เป็นเพียงแค่การกฎเกณฑ์ที่พวกคุณสร้างขึ้นมาเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองก็เท่านั้น"

พูดจบ ทันใดหลินหยางก็ยกแขนข้างนั้นที่มีเลือดไหลขึ้นมา และสะบัดไปยังจูเก๋อชวนทันที

คว้าง!

รัศมีแสงสีทองอันแวววาวส่องออกมาจากบนแขนของเขา จากนั้นเข็มมังกรหงเหมิงรวมทั้งเข็มลมปราณจำนวนมากก็ลอยออกมา และแทงไปยังเลือดเนื้อของหลินหยางอย่างบ้าคลั่ง

พลังอันน่าสะพรึงกลัวเริ่มเคลื่อนไปบนร่างกายของหลินหยาง

เมื่อรับรู้ได้ถึงพลังนี้ ทุกคนต่างก็สั่นสะท้าน

"นี่มัน?"

สีหน้าของจูเก๋อชวนอดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เห็นเพียงหลินหยางลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ

และในชั่วพริบตาที่เขาลืมตาขึ้นมา ดวงตาของเขาก็แวววาวราวกับแสงแดดจ้า เสมือนกับเทพเจ้าที่ไม่อาจมองได้โดยตรง

"ดวงตาเทพ?"

จูเก๋อชวนร้องเสียงหลงทันที

"คุณจูเก๋อ ตอนนี้การต่อสู้ระหว่างพวกเรา ได้เริ่มขึ้นแล้ว!"

หลินหยางกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า จากนั้นก็ขยับเท้าทั้งคู่เล็กน้อย คนก็กลายเป็นแสงสีทองโดยตรง และพุ่งไปยังจูเก๋อชวน

พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ไร้เทียมทานนั้นทำให้คนเดือดดาลจริงๆ

รูม่านตาของจูเก๋อชวนหดแคบลง ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

เขาระดมพละกำลังอย่างรวดเร็ว และร่างของเขาก็กลายเป็นลำแสง เพื่อเผชิญหน้ากับหลินหยาง

คนทั้งสองราวกับอุกกาบาต ที่ปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ จนส่งเสียงดังกึกก้อง

คลื่นอากาศหมุนวน ฝุ่นโดยรอบตลบอบอวล เฉียวปู้อี้ หลี่หว่านหรง ชิวจิ้นหร่านถูกสั่นสะเทือนจนถอยหลังไปอย่างต่อเนื่อง และไม่อาจมองเห็นสถานการณ์ได้ชัดเจนโดยสิ้นเชิง

แต่ครั้งนี้ หลินหยางไม่ได้เป็นรองแม้แต่น้อย

พลัง ความรวดเร็ว แทบจะเทียบเท่ากับจูเก๋อชวนได้เลยทีเดียว!

"นี่ นี่ก็คือศักยภาพที่แท้จริงของเขาอย่างนั้นเหรอ?"

สายตาของหลี่หว่านหรงแข็งทื่อ และพูดพึมพำกับตัวเอง

"คาดไม่ถึงเลยว่าหมอเทวดาหลินจะได้รับดวงตาเทพแล้ว ว่ากันว่าสิ่งนี้สามารถมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่างได้ เมื่อทักษะเข็มกับทักษะดวงตาของเขาผนึกเข้าด้วยกัน ก็ไม่อาจทำอันตรายได้จริงๆ ดูเหมือนว่าคุณผู้ชายจะเจอคู่ต่อสู้แล้วล่ะ"

เฉียวปู้อี้สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

"ต้องเรียกฝ่ายสนับสนุนไหม?"

ชิวจิ้นหร่านกล่าวถามอย่างระมัดระวัง

"ไม่ต้อง ถ้าหากเรียกคนมาเข้าร่วม เกรงว่าคุณผู้ชายจะต้องโกรธ พวกเราคอยดูอยู่ตรงนี้ก็พอ ที่นี่คือองค์กร ถึงแม้หมอเทวดาหลินจะแข็งแกร่งสักแค่ไหน ก็สร้างหายนะอะไรไม่ได้หรอก"

เฉียวปู้อี้กล่าว

ทุกคนพยักหน้า

เมื่อดวงตาเทพเริ่มทำงาน ทุกการเคลื่อนไหวของจูเก๋อชวนก็ช้าลงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด คล้ายกับว่าเวลาทั้งหมดได้ถูกเขาควบคุมเอาไว้

หลินหยางละทิ้งฉากป้องกัน และทำการต่อสู้กับจูเก๋อชวนโดยตรง

ถึงแม้ว่ากระบวนท่าของจูเก๋อชวนจะลึกลับและแปลกประหลาด และพลังก็ทำให้คนต้องตกตะลึง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับหลินหยางที่จนตรอกเช่นนี้ คาดไม่ถึงว่าจะค่อนข้างหนักใจเล็กน้อย

ตึง!

ประกายไฟระเบิดออกมาระหว่างคนทั้งสอง

จูเก๋อชวนถูกบีบบังคับให้ถอยกลับไป

เขาชำเลืองมองแขนทั้งสองข้างของตัวเอง ซึ่งถูกไฟประหลาดเผาไหม้ทั้งหมด การป้องกันของตนเองถูกหลินหยางมองออก และไม่อาจขัดขวางการบุกโจมตีของเขาได้โดยสิ้นเชิง

เมื่อมองดูหลินหยาง ทั่วทั้งตัวของเขาก็เต็มไปด้วยบาดแผลเช่นเดียวกัน

แต่เพียงแค่เขานำเข็มไม่กี่เล่มแทงลงไป บาดแผลบนร่างกายของเขาก็เริ่มหายสนิท

"หมอเทวดาหลิน นี่ก็คือต้นทุนของคุณเหรอ?"

จูเก๋อชวนขมวดคิ้วและกล่าวอย่างเคร่งขรึม