บทที่ 3914 เพ่งทำลายล้าง

"เพ่งทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างเหรอ?"

หลินหยางพูดพึมพำ

"ใช่ มันคือการเพ่งทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่าง! การฝึกฝนของคุณ กระบวนท่าของคุณ พลังภายในของคุณ พละกำลังของคุณ ตราบใดที่ถูกดวงตาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของฉันมองเข้าไป ทั้งหมดจะสูญสิ้นไปโดยปริยาย! หมอเทวดาหลิน คุณจะสู้กับฉันได้ยังไง?"

จูเก๋อชวนยิ้ม และเดินเข้ามา ทุกๆ ย่างก้าว ราวกับเหยียบย่ำอยู่บนหัวใจของหลินหยาง

หลินหยางสัมผัสได้ถึงความกดดันที่แท้จริงในเวลานี้

ทั้งหมดทุกอย่างของเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าดวงตาคู่นี้ของจูเก๋อชวน มันราวกับสิ่งที่ไม่สามารถปิดซ่อนเอาไว้ได้ เพียงแค่ความคิดเดียวของอีกฝ่าย มันก็สามารถกำจัดทุกสิ่งทุกอย่างของตนเองออกไปได้ทั้งหมด

นี่มันคือดวงตาแบบไหนกันนะ?

ดวงตาเทพเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ดูเหมือนว่าจะด้อยกว่าเล็กน้อย!

แววตาของหลินหยางเคร่งขรึม เขารวบรวมไฟประหลาดขึ้นมาทันที และจู่โจมเข้าไปยังจูเก๋อชวน

ฮู่ว!

คลื่นเปลวไฟที่จู่โจมเข้ามา มันเพียงพอที่จะละลายทุกสิ่งทุกอย่างได้เลย

แต่เมื่อมันเข้ามาใกล้จูเก๋อชวน ฉับพลันมันก็มลายหายไป แม้แต่ควันไฟก็ไม่มี

แต่วินาทีต่อมา หลินหยางก็ได้ปรากฏตัวต่อหน้าจูเก๋อชวน และจู่โจมเข้าไปด้วยหมัด

แต่หมัดนั้นที่ตัดขาดแม่น้ำทำลายภูเขาได้ มันได้ถูกจูเก๋อชวนเพ่งมองอีกครั้ง และพลังทั้งหมดบนหมัดก็สูญหายไปอย่างไร้ร่องรอย

หมัดที่จู่โจมเข้าไป มันนุ่มนวลราวกับปุยฝ้าย แม้แต่หมัดที่ต่อยออกไปโดยเด็กสามขวบ ยังแข็งแกร่งกว่าตนเองเลย

"เป็นไปได้ยังไง?"

หลินหยางตกตะลึง

และไม่อยากจะเชื่อว่านี่มันคือหลักการอะไรกัน!

"มันจบแล้ว หมอเทวดาหลิน!"

จูเก๋อชวนยิ้มเบาๆ ดวงตาคู่นั้นของเขาประกายแสงสีขาวและล็อกเข้าไปยังหลินหยาง

หลินหยางรู้สึกว่าทั้งร่างของตนเองถูกปกคลุมไปด้วยพลังประหลาด จากนั้นก็พบว่าพละกำลังของตนเอง พลังจิตวิญญาณและการตระหนักรู้ ทั้งหมดกำลังเสื่อมโทรมลงไปอย่างบ้าคลั่ง

เขากัดฟันแน่น และคำรามออกมา เขาต้องการจะดิ้นให้หลุดพ้น แต่มันกลับไม่เป็นผล

ทุกสิ่งทุกอย่าง ราวกับถูกดวงตาคู่นั้นกลืนกินไปจนหมดสิ้น

เฉียวปู้อี้ ชิวจิ้นหร่านและหยุนซิงที่อยู่ข้างๆ มองอย่างตะลึงงัน

นี่คืออานุภาพของดวงตาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์เหรอ?

น่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!

เช่นนี้ดูเหมือนว่า หลินหยางจะต้องพ่ายแพ้แน่ๆ แล้วใช่ไหม?