บทที่ 397 คุณต้องการ…ทำลายตระกูลยิงของเราเหรอ?

หลินหยางก็ไม่เกรงใจ ในแววตาปรากฏความดุร้าย สายตาจ้องอาวุโสร่างใหญ่กำยำที่เร็วที่สุดพร้อมกับปล่อยหมัดออกไป

อาวุโสคนนั้นที่เห็นสถานการณ์ รีบหยุดชะงัก ส่งเสียงคำราม แผ่นหลังนูนขึ้นอย่างกะทันหัน

ปัง!

หลังจากที่ชกเข้าไป อาวุโสคนนั้นโดนสะเทือนจนถอยออกไปอย่างกะทันหัน กล้ามเนื้อบนหน้าอกฉีกขาด กระดูกซี่โครงหักไปสาม แต่เขายังไม่ล้มลงกับพื้น

ที่แท้คนคนนี้เป็นยอดฝีมือที่ฝึกกำลังภายนอกมาอย่างยาวนาน

การที่สามารถรับหมัดนี้แล้วยังไม่ล้ม สามารถมองเห็นความแข็งแกร่งทางกายภาพของบุคคลคนนี้ได้อย่างชัดเจน

และหลังจากที่รับหมัดนี้ อาวุโสคนอื่นก็จับช่องโหว่ได้ ทุกคนพุ่งเข้าไปโจมตีใส่หัวของหลินหยางโดยตรง

ในขณะที่หลินหยางกำลังจะดึงหมัดกลับมา ยอดฝีมือที่ฝึกกำลังภายนอกคนนั้นยื่นมือออกมากอดหลินหยางอย่างกระทันหัน เขาต้องการผูกมัดหลินหยาง…

เห็นคนคนนั้นล็อคตัวของหลินหยาง ทุกคนตาลุกวาวเป็นประกายทันที

"ทำดีมากยิงม่าน! คอยดูนิ้วดัชนีของฉัน!" ชายชราผมหงอกไว้ผมยาวคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง หัวแม่มือขี้งอนเหมือนกิ่งไม้พุ่งตรงเข้าไปหาคอหอยของหลินหยาง

ฟู่!

เสียงของกระแสลมดังขึ้น

แม่หัวแม่มือของเขาจะโดนห่อหุ้มด้วยผิวหนังที่เหี่ยวแห้ง ดูแล้วเหมือนไร้เรี่ยวแรง แต่วินาทีนี้มันกลับเผยให้เห็นถึงพลังที่บ้าคลั่ง

เกรงว่าถึงจะมีเพชรวางอยู่ตรงนี้ก็คงจะโดนบดขยี้จนแตกละเอียดมั้ง?

แต่วินาทีต่อมา หลินหยางเริ่มออกแรงอย่างกะทันหัน

มือของยอดฝีมือกำลังภายนอกเริ่มสั่นเทาอย่างบ้าคลั่ง

"แย่แล้ว ฉัน…ฉันไม่ไหวแล้ว!" ยอดฝีมือกำลังภายนอกกัดฟันแน่นตะโกนพูด

หลังจากที่สิ้นเสียง หลินหยางระเบิดพละกำลังออกมาอีกหนึ่งระดับ

แคว่ก!

เสียงที่ชัดเจนดังขึ้น

เห็นเพียงแขนทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของยอดฝีมือกำลังภายนอกคนนั้นโดนสะเทือนจนหลุดออกจากตัวหลินหยาง เนื่องจากพละกำลังจำนวนมหาศาล แขนทั้งสองข้างของเขาโดนสะเทือนจนหักโดยตรง

"อ้า! ! !" ยอดฝีมือกำลังภายนอกส่งเสียงคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด

หลินหยางจ้องหัวแม่มือที่กำลังพุ่งเข้ามา พลิกมือใช้เข็มแทงตรงเข้าไปหาหัวแม่มือ

เข็มเงินพุ่งออกไปเหมือนดาวหาง รวดเร็วและดุดัน แทงใส่หัวแม่มือของคนคนนั้นโดยตรง

เพียงแค่พริบตาเดียว หัวแม่มือที่ดุดันเหมือนจรวดมิสไซล์เริ่มช้าลงทันที พลังของมันราวกับเหือดแห้งลงอย่างรวดเร็วเหมือนลูกบอลลูนที่โดนเจาะรู…

"อะไรกัน?"

ลมหายใจของชายชราคนนั้นหยุดชะงัก

"นิ้วดัชนี!"

มีเสียงคำรามดังขึ้น

ชายชราเงยหน้าขึ้น กลับเห็นมีหัวแม่มือกำลังพุ่งเข้ามาหาตัวเอง

นั้น…มันคือนิ้วมือของหลินหยาง

ยิ่งไปกว่านั้น…อานุภาพทำลายล้างที่นิ้วมือของหลินหยางปลดปล่อยออกมา มันรุนแรงกว่าของเขาไปไม่น้อย!

ชายชรารู้สึกตื่นตระหนก คิดจะหลบไปด้านข้าง แต่ท้ายที่สุดเขาก็ช้าไปหนึ่งก้าว…

ปัง!

หัวแม่มือกระแทกใส่บนหน้าอกของเขาอย่างแรง

กระดูกบนหน้าอกของชายชราแตกละเอียด กระอักเลือดออกมากองใหญ่ ร่างกายลอยกระเด็นออกไปเหมือนลูกกระสุนปืนพุ่งชนต้นไม้ที่ต้องใช้คนสองคนโอบรอบหักไปสามต้น สุดท้ายพุ่งชนเข้าใส่กำแพงบ้านหลังหนึ่งจึงหยุดลง

"ท่านปู่ยิงหู!"

"ยิงหู!"

คนของตระกูลตกใจ

ไม่ว่าใครก็ต้องตกตะลึงกับภาพนี้

อาวุโสที่เหลือของตระกูลยิงเบิกตากว้างมองหลินหยาง "แก…แกเป็นวิชานิ้วดัชนีได้ยังไง?"

"แล้วก็หมัดหมัดดวงดาวยิงหลงก่อนหน้านี้…แกไปเรียนมาจากไหน? แกไปเรียน…วิชาลับของตระกูลยิงมาจากไหน?"

ทุกคนพูดด้วยเสียงที่สั่นเทา วินาทีนี้ สายตาที่ทุกคนมองหลินหยางไม่ได้เต็มไปด้วยความเกลียดชัง แต่มันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

"เขาเพิ่งเรียนรู้ตอนนี้!"

ในตอนนั้นเอง ยิงหัวเหนียนที่โดนคนประคองลุกขึ้นเดินเข้ามาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง "ทุกคนรีบหยุดเดี๋ยวนี้! ไม่ต้อง…สู้แล้ว!"

"เรียนตอนนี้?"

คนของตระกูลยิงตกใจกับคำพูดของยิงหัวเหนียน

"มี…มีสัตว์ประหลาดแบบนี้ด้วย?" ยิงผิงจู๋พูดออกมาด้วยความตกใจ