บทที่ 40 แอนนาตกตะลึง

"นั่นมันแน่อยู่แล้ว เมื่อไหร่ที่แพ้ การแพทย์แผนจีนของประเทศจีนก็จะกลายเป็นเรื่องน่าหัวเราะไปทั่วโลก มีผลกระทบอย่างใหญ่หลวง! ทางเยี้ยนจินจะไม่สนใจได้ยังไง?"

"แต่ด้วยทักษะการแพทย์จีนของคุณปู่ เขาน่าจะไม่มีทางแพ้" ลั่วเฉียนถอนหายใจแล้วพูด "ถึงแม้พฤติกรรมของคุณปู่จะเกินไปหน่อย แต่ในแง่ของความสำเร็จด้านการแพทย์แผนจีน ทั่วประเทศคนที่สามารถเทียบกับเขาได้ก็มีไม่กี่คน ทั้งเมืองเจียงเฉิน ก็คงจะมีแต่คุณปู่ฉินไป่ซงคนเดียวที่สามารถเทียบกับเขาได้"

"จริงเหรอ?"

"อีกสามวันจะจัดการแข่งขันขึ้นที่สนามกีฬาเจียงเฉิน หลินหยาง คุณอยากไปดูหรือเปล่า?"

"ผมไม่สนใจทักษะการแพทย์เกาหลีอะไรแบบนั้นหรอก แต่ถ้าหากผมมีเวลาจะลองแวะไปดูสักหน่อยก็ได้"

"ได้ยินมาว่าไม่อนุญาตให้บุคคลทั่วไปเข้าไป ถ้าคุณอยากจะไปดู ถึงเวลาฉันจะไปรับคุณ"

"ได้"

หลินหยางพยักหน้า หลังจากนั้นกดวางสาย

มันไม่ง่ายเลยที่เขาจะมีงานทำ แต่ปรากฏว่าเกิดคดีแบบนี้ขึ้น ดวงซวยชะมัด

แต่ตอนนี้ซูเหยียนก็ไม่มีทางสั่งให้เขาไปหางานทำอีกแล้ว ความจริงเธอไม่ได้ต้องการให้หลินหยางไปหาเงินมากมายมาให้เธอ เธอแค่ไม่อยากให้หลินหยางทำตัวเป็นคนไร้ค่าอยู่แต่ในบ้าน เธอต้องการให้หลินหยางเปลี่ยนแปลงตัวเอง

ส่วนตอนนี้หลินหยางก็เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว

ถึงจะไม่ได้เยอะมากก็ตาม

หลินหยางมองดูเวลาแวบหนึ่ง หลังจากที่เวลาพอสมควรแล้ว เขาออกจากบ้านขับรถตรงไปที่บ้านของตระกูลหนิง

เขาจะมานวดทุยหนาให้กับหนิงเสี่ยวหว่านเวลานี้ทุกวัน

และนี่ก็เป็นเวลาที่หนิงเสี่ยวหว่านรอคอยมากที่สุดและมีความสุขมากที่สุด

เธอนอนคว่ำอยู่ตรงนั้น มือของหลินหยางนวดลงบนขาทั้งสองข้างของเธอ เธอก็จะหลับไปโดยไม่รู้ตัว

ราวกับมือของหลินหยางมีมนต์ขลัง

ตอนนี้หนิงเสี่ยวหว่านสามารถเคลื่อนไหวโดยไม่มีปัญหาแล้ว เธอสามารถกระโดดสามารถวิ่งได้ ซึ่งทำให้ครอบครัวของหนิงหลงรู้สึกซาบซึ้งมาก

รอยยิ้มบนใบหน้าของหนิงเสี่ยวหว่านยิ่งอยู่ก็ยิ่งแจ่มใส

หลังออกจากบ้านตระกูลหนิง เนื่องจากไม่มีอะไรทำ หลินหยางเดินเล่นไปตามถนน

แต่ไม่นาน โทรศัพท์สายหนึ่งก็ทำลายความสงบสุขของเขา

"ผู้เฒ่าฉี?"

หลินหยางขมวดคิ้ว

"น้องหลิง คุณอยู่ที่ไหน?"

เสียงของผู้เฒ่าฉีที่อยู่ปลายสายฟังดูรีบร้อนอย่างเห็นได้ชัด

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ?" หลินหยางรีบถาม

"ถ้าเกิดคุณมีเวลา เชิญรีบมาที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลในเมือง สถานการณ์เร่งด่วนมาก!"

"โรงพยาบาลในเมือง? คุณไม่ได้ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลการแพทย์จีนเหรอ?"

"มีผู้ป่วยที่มีอาการรับมือยากมากถูกส่งตัวเข้ามาที่โรงพยาบาลในเมือง ตอนนี้หมอที่มีฝีมือทุกคนภายในเมืองมารวมตัวกันที่นี่หมดแล้ว แต่ก็ไม่มีใครทำอะไรได้เลย ตอนนี้ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงของโรงพยาบาลรู้สึกกังวลมาก คนไข้รายนี้มีสถานะพิเศษ ถ้าเกิดเกิดอะไรขึ้นกับเขา มันจะมีผลกระทบต่อแพทย์ทั้งเมืองเจียงเฉิน ผมเองก็พยายามอย่างเต็มที่แล้ว เรื่องมันมาถึงขั้นนี้ คงทำได้แต่ต้องพึ่งพาน้องหลิงแล้ว!"

เสียงของผู้เฒ่าฉีฟังดูร้อนรนจนเหมือนจะร้องไห้

ส่งผลกระทบขนาดนั้นเลยเหรอ?

หลินหยางรู้สึกอึ้ง หลังจากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม "รอผมก่อน!"

หลังจากพูดจบกดวางสายทันที เขามุดเข้าไปในรถเฟอร์รารี่ 918 หลังจากนั้นเหยียบคันเร่งตรงไปที่โรงพยาบาลในเมือง

โรงพยาบาลที่อยู่ในเมืองเป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดของเมืองเจียงเฉิน ที่นี่ไม่เพียงแต่มีอุปกรณ์การแพทย์ที่ทันสมัยที่สุด และยังมีการรวบรวมบุคลากรทางการแพทย์ชั้นนำของมณฑลเจียงหนานมาทำหน้าที่ที่นี่ด้วย

ผู้ป่วยที่มาตรวจโรคที่โรงพยาบาลในเมืองต้องต่อแถวยาวเหยียดทุกวัน

หลินหยางจอดรถเรียบร้อย รีบเดินตรงไปที่แผนกฉุกเฉินนั้นที

ตอนนี้ด้านนอกของแผนกฉุกเฉินมีคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น

นอกจากทีมแพทย์จากโรงพยาบาลต่างๆในเมืองเจียงเฉิน ยังมีคนผมสีทองและดวงตาสีฟ้าอีกหลายคนยืนอยู่ตรงนั้นด้วย

สีหน้าของแต่ละคนดูร้อนรนมาก ทุกคนกำลังปรึกษาหาวิธีรับมือ แต่ว่ากลุ่มคนที่มีผมสีทองดวงตาสีฟ้ากลับกำลังใช้ภาษาอังกฤษด่าทออย่างฉุนเฉียว

มีหมอหลายคนที่ฟังภาษาของพวกเขารู้เรื่อง สีหน้าของแต่ละคนดูไม่เป็นธรรมชาติ แต่ก็ไม่ได้ถือสาอะไรกับคนพวกนี้

หลินหยางขมวดคิ้ว เขาสังเกตเห็นผู้เฒ่าฉีเดินตรงเข้ามา

"คนพวกนี้มันอะไรกัน?" หลินหยางถาม

"พวกเขาเป็นคนของสมาคมการแพทย์ระหว่างประเทศ" ผู้เฒ่าฉีพูดด้วยน้ำเสียงที่ขมขื่น

"สมาคมการแพทย์ระหว่างประเทศ?" หลินหยางรู้สึกอึ้งเล็กน้อย

"ใช่ คุณน่าจะเคยได้ยินเรื่องของการแข่งทักษะการแพทย์ระหว่างจีนและเกาหลีแล้วใช่หรือเปล่า?" ผู้เฒ่าฉีพูดอย่างช่วยไม่ได้ "คนพวกนี้คือคนที่จะมาดูกันแข่ง!"

"แล้วพวกเขากำลัง…"

"คนที่อยู่ข้างในคือคุณเจสซี่รองประธานสมาคมการแพทย์ระหว่างประเทศ วันนี้เช้าหลังจากที่เขาและคนของเขาลงจากเครื่องบิน ก็โดนผู้อำนวยการเฮ่าของสำนักงานสาธารณสุขเชิญมาเยี่ยมชมโรงพยาบาลในเมืองเจียงเฉินหลายแห่ง นี่เป็นภารกิจที่เบื้องบนสั่งมา แต่แล้วตอนที่มาถึงโรงพยาบาลประชาชน คุณเจสซี่กลับเป็นลมอย่างกะทันหันเรียกยังไงก็ไม่ตื่น หลังจากที่พวกเราลองตรวจดู ความดันโลหิตของเขาไม่คงที่ มือและเท้าเกิดสภาวะแข็งตัว ยิ่งไปกว่านั้นลมหายใจของเขายิ่งอยู่ก็ยิ่งอ่อนแรง ตอนนี้แทบจะเข้าสู่สภาวะแกล้งตายแล้ว อาการแบบนี้พวกเราไม่เคยเจอมาก่อน ตอนนี้หมอทั่วทั้งเมืองเจียงเฉินไม่รู้จะทำยังไง ถ้าหากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าคุณเจสซี่คงจะต้องตายอยู่ที่นี่แน่นอน"

"เขาเป็นรองประธานของสมาคมการแพทย์ระหว่างประเทศ ได้ยินมาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรสาธารณสุขโลกด้วย ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับเขาที่นี่ จะให้พวกเรารับผิดชอบมันเรื่องเล็ก แต่เกรงว่าชื่อเสียงวงการแพทย์ของเมืองเจียงเฉิน หรือแม้กระทั่งประเทศจีน…คงจะต้องย่อยยับแน่นอน!"