บทที่ 429 เวลาห้านาที

ก่อนหน้านี้เขาโดนหลินหยางยกขึ้นทั้งตัวเหมือนกับลูกไก่ เขารู้สึกเสียหน้ามาก ถึงแม้เขาจะรู้สึกว่าหลินหยางก็มีความสามารถเหมือนกัน แต่ภายในใจรู้สึกไม่พอใจมาโดยตลอด อย่างไรก็ตามหลินหยางทำให้เขาดูแย่ต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชาของตัวเอง เขาจะสามารถยอมรับเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร?

เพียงแต่เบื้องบนสั่งลงมา เขาก็ไม่มีทางเลือก ถึงแม้ภายในใจจะรู้สึกโกรธมาก แต่ก็ต้องช่วยหมอนี่ทำงานของเขาให้เสร็จแล้วค่อยว่ากัน

แต่หมอนี่ก็ใจกล้าไม่เบาเหมือนกัน คิดไม่ถึงว่าจะพาพวกเรามาหาเรื่องตระกูลเหลียง แหะแหะ ดูซิว่าคราวนี้เขาจะจัดการยังไง

หัวหน้าราชาทหารสีหน้าไร้อารมณ์ แต่ภายในใจกลับเบิกบานราวกับดอกไม้ เตรียมตัวดูเรื่องสนุก

หลังจากการแนะนำตัวของหลินหยางสิ้นสุดลง คนของตระกูลเหลียงรู้สึกอึ้งพร้อมกัน

"หมอเทวดาหลิน? คุณคือหมอเทวดาหลิน?" มีคนพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว

"คุณก็คือหมอเทวดาหลินที่รักษาลุงสามหายเหรอ?" เหลียงยู้ก็ทำหน้าเหลือเชื่อ เขากวาดสายตามองหลินหยางตั้งแต่หัวจรดเท้า หลังจากนั้นหันไปมองเหลียงเว่ยกั๋วเพื่อขอคำยืนยัน

เหลียงเว่ยกั๋วกลับหลับตาลงไม่พูดอะไร ราวกับมันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา

เหลียงเซิงบอกคำพูดของหลินหยางให้เขาฟังแล้ว เขาเองก็ขี้เกียจเข้าไปยุ่งเรื่องนี้

เรื่องมันบานปลายมาถึงขั้นนี้ เขาไม่สามารถควบคุมได้อีกแล้ว ทำได้แต่ทำตามบัญชาสวรรค์…

"คิดไม่ถึงว่าหมอเทวดาหลินในตำนานจะอายุน้อยขนาดนี้ ดั่งคำพูดที่ว่ามีเขาเจียงซานย่อมมีอัจฉริยะถือกำเนิด! หมอเทวดาหลิน ตระกูลเหลียงของเราชื่นชมคุณมาโดยตลอด และยินดีต้อนรับการมาของคุณมาก เพียงแต่คุณใช้วิธีการแบบนี้เข้าบ้านตระกูลเหลียงในยามวิกาล มันเกินไปหรือเปล่า?" เหลียงฉินซงมองหลินหยาง พูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ

แต่ว่า…หลินหยางมองข้ามเหลียงฉินซงไปโดยตรง เขาหันไปมองทางเหลียงยู้ "เหลียงหนานฟางอยู่ไหน?"

"หนานฟาง?" เหลียงยู้ขมวดคิ้ว รู้สึกถึงความผิดปกติ ถามด้วยความระมัดระวัง "หมอเทวดาหลิน คุณรู้จักลูกสาวของผมเหรอ? ไม่ทราบว่าคุณหาลูกสาวของผมมีธุระอะไรหรือเปล่า?"

"ผมให้เวลาคุณห้านาทีก็แล้วกัน!"

หลินหยางหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดฟังชั่นจับเวลา หลังจากนั้นวางลงบนโต๊ะชาที่อยู่ด้านข้าง พูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ "ภายในเวลาห้านาที สั่งให้เหลียงหนานฟางมาที่นี่ ถ้ามาไม่ถึงภายในห้านาที รับผิดชอบผลที่จะตามมาเอง"

พูดจบ หลินหยางหลับตาลง

คนของตระกูลเหลียงตกตะลึง

หมอเทวดาหลิน…กำลังขู่ตระกูลเหลียงเหรอ?

ตระกูลเหลียงตั้งรกรากอยู่ในเยี้ยนจินไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้ว ตระกูลของพวกเขาเรียกได้ว่ามีรากฐานที่มั่นคงมาก เครือข่ายความสัมพันธ์ซับซ้อน ไม่รู้ว่ามีอิทธิพลที่กว้างขวางมากแค่ไหน

แต่แล้ววันนี้ กลับโดนชายหนุ่มคนหนึ่งที่อายุเพิ่งจะยี่สิบกว่าปีข่มขู่?

น่าขำสิ้นดี!

ถ้าหากไม่ได้เป็นเพราะเห็นกับตา เกรงว่าคงจะไม่มีใครเชื่อ

แต่ทว่าก็ไม่มีใครกล้ามองข้ามคำพูดของชายหนุ่มคนนี้เหมือนกัน!

เพราะเขาคือหมอเทวดาหลิน!

เขาเป็นถึงตำนานของประเทศจีน! เป็นบุคคลที่สร้างปาฏิหาริย์นับไม่ถ้วน มีหยางหัวกรุ๊ปและพรรคซวนอี้สองยักษ์ใหญ่ที่น่ากลัวอยู่ในกำมือ

ทุกคนทั้งรู้สึกตกใจและประหลาดใจ

"หมอเทวดาหลิน ระหว่างพวกเรามีอะไรเข้าใจผิดกันหรือเปล่า? ลูกสาวของผมล่วงเกินคุณ? ถ้าเป็นแบบนั้น ผมเหลียงยู้ยินดีขอโทษคุณแทนลูกสาว หวังว่าผู้ใหญ่อย่างคุณจะไม่ถือสาเด็ก อภัยให้ลูกสาวของผม" เหลียงยู้รีบก้าวออกมา โค้งคำนับแล้วพูดกับหลินหยาง

ต้องยอมรับว่าเหลียงยู้มีความสามารถมากกว่าเหลียงเฟิงหยาน ในด้านของความคิดและกลอุบายย่อมไม่ต้องพูดถึง

เพียงแต่ถึงเขาจะยอมก้มหัว แต่หลินหยางกลับทำเหมือนไม่ได้ยิน เขายังคงหลับตาไม่พูดอะไร

เวลาที่อยู่บนโทรศัพท์ก็ยังคงนับถอยหลังอย่างต่อเนื่อง

เหลียงยู้รู้สึกอึ้ง

คนของตระกูลเหลียงก็ทำหน้าเหลือเชื่อ

เหลียงยู้ขมวดคิ้วเล็กน้อย เดินตรงเข้าไปหาเหลียงฉินซง

เหลียงฉินซงเงียบไปสักพัก หลังจากนั้นพูดกับเหลียงยู้ "เราไว้หน้าหมอเทวดาหลินสักครั้ง ไปเรียกหนานฟางมา ไม่ว่ายังไงจัดการเรื่องนี้ให้ชัดเจนก่อน"