บทที่ 449 เคลียร์สถานที่

สีหน้าของบอดี้การ์ดที่ตามเข้ามาเริ่มประหม่าทันที สายตาของทุกคนจ้องไปที่หลินหยาง แต่ละคนระมัดระวังมาก

สมิธไม่ได้พูดอะไร

ซั่วฟางหรี่ตาลง เขากวาดสายตามองหลินหยางมากอีกรอบ ทันใดนั้นนึกอะไรขึ้นได้อย่างกะทันหัน แสยะยิ้มแล้วพูด "ถ้าหากผมเดาไม่ผิด คุณน่าจะเป็นหมอเทวดาหลินที่มีชื่อเสียงคนนั้นใช่หรือเปล่า?"

หลินหยางไม่พูดอะไร ราวกับกำลังรอคำตอบจากซั่วฟาง

"ไอ้คนไร้ประโยชน์หลินหยางเพิ่งไป ส่วนเบื้องหลังของซูเหยียนก็ไม่มีคนใหญ่คนโตอะไรคอยช่วยเหลือ คนที่สามารถออกหน้าแทนเธอก็มีแต่หมอเทวดาหลินแห่งเจียงเฉิน! แหมแหมแหม คิดไม่ถึง หมอเทวดาหลินจะมาปรากฏตัวขึ้นที่นี่ ยิ่งไปกว่านั้นยังจะออกหน้าแทนซูเหยียน อยู่เหนือความคาดหมายจริงๆ!" ซั่วฟางยิ้มแล้วพูด สีหน้าของเขาไม่หลงเหลือความเคารพก่อนหน้านี้เลยแม้แต่นิดเดียว

"ดังนั้น คุณยอมรับแล้วว่าคุณเป็นคนทำร้ายซูเหยียน?" หลินหยางถาม

"หมอเทวดาหลิน ก็แค่ผู้หญิงแพศยาคนหนึ่งเท่านั้น ทำไมคุณต้องมาถามหาความผิดกับผมด้วย? ถ้าคุณต้องการให้ผมขอโทษ ผมสามารถยอมรับผิด และยังสามารถมอบผู้หญิงที่ไม่ด้อยไปกว่าซูเหยียนหนึ่งร้อยคน คุณคิดยังไง?" ซั่วฟางหรี่ตาลงมองหลินหยางแล้วพูด

"สิ่งเดียวที่ผมสนใจในตอนนี้คือคุณจะขอโทษผมยังไง" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"คุณอยากให้ผมขอโทษยังไง?" ซั่วฟางถามกลับ

"คุกเข่าลง ตบหน้าของตัวเองหนึ่งร้อยครั้ง ผมสามารถปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป" หลินหยางพูด

คำพูดประโยคนี้ทำให้บอดี้การ์ดที่อยู่โดยรอบโกรธทันที

คนที่เดินตามซั่วฟางเข้ามาโกรธจนถึงขีดสุด เขาชี้หน้าหลินหยางแล้วด่าทอโดยตรง "บัดซบ! คุณกำลังพูดอะไรของคุณ? ตอนนี้คุณชายของเราถือว่าไว้หน้าคุณมากแล้ว แต่คุณกลับไม่รู้จักรับ! ยังจะสั่งให้คุณชายคุกเข่าลงตบหน้าตัวเอง? นี่คุณกำลังฝันกันวันอยู่หรือยังไง?"

"เห้อ เสี่ยวจู้+ ไม่ต้องโมโห" ซั่วฟางยิ้มเล็กน้อยมองหลินหยางพูด "หมอเทวดาหลินเป็นคนมีหลักการ ผมชื่นชมเขามาโดยตลอด วันนี้เขาเดินทางมาคิดบัญชีกับผมถึงที่เพื่อหญิงงาม แสดงว่ามันเป็นความรู้สึกที่ออกจากใจเขา ผมชื่นชมคนแบบนี้ เพียงแต่หมอเทวดาหลิน คำขอของคุณมันมากเกินไป หรือคุณว่า…ลองเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น?"

คำพูดประโยคนี้เหมือนกำลังสรรเสริญเยินยอหลินหยาง

เห็นได้ชัด ซั่วฟางมีใจคิดที่จะสร้างความสัมพันธ์กับหมอเทวดาหลิน

แต่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่รู้คือ หมอเทวดาหลินไม่จำเป็นต้องมีคนมาพูดสรรเสริญเยินยอ และไม่มีทางเป็นมิตรกับเขา

"เรื่องเปลี่ยนไม่ต้องแล้ว เพราะคุณมีทางเลือกแค่นี้" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ

บรรยากาศภายในห้องเริ่มอึดอัดลงทันที

ซั่วฟางมองหลินหยางด้วยสายตาที่นิ่งสงบ

ส่วยหลินหยางดื่มชาของตัวเองต่อโดยไม่คิดจะเหลือบมองซั่วฟางแม้แต่แวบเดียว

ส่วนคุณสมิธ ตั้งแต่เริ่มจนจบราวกับเป็นคนนอก ทำได้แต่นั่งอยู่ด้านข้างโดยไม่พูดอะไร

แต่ ท่าทางของเขากลับดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด ขาทั้งคู่ที่อยู่ใต้โต๊ะกำลังสั่นเทาไม่หยุด

"หมอเทวดาหลิน ดังนั้นที่คุณมาที่นี่…ไม่ได้มาเพื่อคุยกับผม?" ซั่วฟางหรี่ตาลง

"ตั้งแต่เริ่มแรกผมก็ไม่คิดจะคุยกับคุณอยู่แล้ว ซํ่วฟาง ความอดทนของผมมีขีดจำกัด เวลาก็มีขีดจำกัด ผมให้คุณพิจารณาห้านาที ถ้าหากคุณทำตามที่ผมบอกภายในห้านาที แบบนั้นเรื่องนี้ก็สามารถจบลงได้อย่างสันติ" หลินหยางหยิบโทรศัพท์ออกมากดจับเวลา หลังจากนั้นวางลงบนโต๊ะ

ตัวเลขของเวลาที่นับถอยหลังกำลังเต้นอย่างบ้าคลั่ง

หัวใจของบอดี้การ์ดโดยรอบเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา

นี่เป็นการแจ้งเตือนครั้งสุดท้ายของหลินหยาง!

ซั่วฟางยิ้มเล็กน้อย ปรากฏให้เห็นรอยยิ้มที่ช่วยไม่ได้

เขาโบกมือ เสี่ยวจู้ที่อยู่ด้านข้างรีบโน้มตัวเข้ามา

"คุณชาย"

"ไป ไล่แขกทุกคนที่อยู่ที่นี่ออกไปให้หมด รวมถึงพนักงานทุกคนด้วย แล้วก็ปิดกั้นสัญญาณโทรศัพท์ ห้ามใครโทรเข้าหรือโทรออกแม้แต่คนเดียว แจ้งตำรวจก็ไม่ได้เด็ดขาด เข้าใจหรือยัง?" ซั่วฟางพูด

"ครับคุณชาย"

"ผมให้เวลาคุณห้านาที คุณทำได้หรือเปล่า?" ซั่วฟางหรี่ตาลงมองโทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะแล้วพูดเสริมอีกประโยค

หลังจากที่พูดจบ สมิธหันไปมองทางซั่วฟางอย่างกะทันหัน

เสี่ยวจู้รีบพยักหน้าแล้วพูดทันที "วางใจได้คุณชาย ผมจะไปทำเดี๋ยวนี้"

พูดจบ เขาวิ่งออกจากห้องโดยตรง

ทุกคนที่อยู่ภายในห้องเข้าใจการตัดสินใจของซั่วฟางแล้ว!

เขา…ปฏิเสธคำขอของหลินหยาง!

ยิ่งไปกว่านั้น…เขาเตรียมพร้อมที่จะลงมือ!

"ซั่ว อาจารย์หลิน…" สมิธอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอนึกถึงคำพูดของแอนนา สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา…

ส่วนหลินหยาง ยังคงนั่งดื่มชาอย่างไม่ใส่ใจอยู่ตรงนั้น

เขาไม่รู้สึกแปลกใจกับการกระทำของซั่วฟาง ถึงขั้นคิดเอาไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้

ส่วนซั่วฟางยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด