บทที่ 478 งานเลี้ยง

"อะไรกัน?"

คุณหลี่ตกใจ สายตาของเขามืดลง มีร่องรอยของความชั่วร้ายในดวงตาของเขา แต่แสงวาบไป และใบหน้าที่หล่อเหลายังคงยิ้มอย่างอ่อนโยน: "ถ้าเป็นเช่นนั้นก็ได้ เสี่ยวเหยียน ผมจะไปรอคุณด้านใน"

เมื่อพูดเสร็จ ก็เดินเข้าไปด้านใน

"เขาเป็นลูกค้าคนสำคัญของฉัน เสี่ยวหยูก็เชิญฉันมาที่งานเลี้ยงนี้เช่นกัน เดิมทีฉันจะปฏิเสธเพราะเรื่องที่บริษัทเยอะมาก ทำให้ฉันยุ่งอย่างมาก แต่ลูกค้ารายนี้ก้เชิญฉันมาที่นี่ด้วย เมื่อพิจารณาเรื่องของบริษัท ฉันก็เลยตกลงไป เรื่องนี้เกี่ยวกับอนาคตของบริษัท..." ซูเหยียนลังเลสักพักและพูดเสียงเบาๆ

"คุณไม่ต้องอธิบายกับผมหรอ ก่อนหน้านี้คุณไม่เคยอธิบายอะไรกับผมเลย" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย

ซูเหยียนตัวสั่น มองหลินหยางอย่างเหลือเชื่อ พยักหน้าเล็กน้อยและยิ้มอย่างขมขื่น: "จริงด้วย..."

"ไม่ต้องคิดมาก ผมเข้าใจได้ คุณทำสิ่งที่คุณควรทำเถอะ" หลินหยางโบมือและยิ้ม

ซูเหยียนไม่พูดอะไร ในใจของเธอรู้สึกแปลกๆ

"พวกเราเข้าไปด้วยกันเถอะ" ซูเหยียนพูด

"โอเค"

หลินหยางพยักหน้า เดินออกไปนอกประตู

ชายหญิงคนอื่นๆ จับมือกันและยิ้มให้ทั่วใบหน้า แต่ซูเหยียนและหลินหยางกลับมีการแสดงออกที่แตกต่างกัน เห็นได้ชัดว่าหลินหยางนิ่งสงบอย่างมาก แต่ซูเหยียนรู้สึกหนักอึ้ง

ความสัมพันธ์ของทั้งสองค่อยๆ เปลี่ยนไป ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ซูเหยียนก็คงจะรังเกียจหลินหยางตลอด แต่ตอนนี้เธอได้ปรับปรุงทัศนคติต่อหลินหยางมากขึ้น อย่างน้อยก็สามารถเข้ากันได้เหมือนเพื่อน...

งานเลี้ยงจัดขึ้นที่ล็อบบี้ของโรงแรม

ณ เวลานี้สถานที่เต็มไปด้วยการจัดเลี้ยง ฝูงชนพลุกพล่านและมีชีวิตชีวามาก

ผู้หญิงที่แต่งตัวดีประดับด้วยเพชรพลอยและสุภาพบุรุษที่แต่งตัวดีหลายคนเดินเข้าและออกจากฝูงชน

บุคคลสำคัญหลายคนรายล้อมไปด้วยกลุ่มคนที่พูดคุยกัน

"เสี่ยวเหยียน ทางนี้!"

เสียงเรียกดังขึ้น

คุณหลี่ที่เข้ามาก่อนหน้านี้นั่งอยู่บนโซฟา โบกมือให้กับซูเหยียน ข้างๆ เขามีชายหญิงหลายคนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าหรูหรา เมื่อพิจารณาจากชุดแล้ว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นคนที่ไม่ธรรมดา

"เสี่ยวเหยียน คุณไปจัดการเรื่องงานเถอะ ผมจะเดินดูรอบๆ" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย

"ไม่ คุณมากับฉัน!"

จู่ๆ ซูเหยียนก็ดึงแขนของหลินหยาง เดินไปทางคุณหลี่

"หืม?"

หลินหยางตกใจ

ด้านคุณหลี่ขมวดคิ้ว

"คุณหลี่ ขอโทษที่ทำให้รอนาน!" ซูเหยียนจูงแขนหลินหยางเดินเข้ามาพร้อมความขอโทษ

"ไม่เป็นอะไร ไม่เป็นอะไร..."

คุณหลี่ไม่ได้ใส่ใจ ยังคงยิ้มแจ่มอยู่ แต่หมอกควันที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเขานั้นชัดเจนมาก

"มาๆๆ นั่งลง นี่คือเพื่อนของผม ทำตัวตามสบาย" คุณหลินยิ้มเล็กน้อยและพูด

"ขอบคุณ" ซูเหยียนยิ้มและพยักหน้า นั่งลงพร้อมกับหลินหยาง

"ประธานหลี่ คนนี้คือคุณผู้หญิงซูเหยียนหรอ? เหมือนกับที่คุณพูดเลย สวยงามมาก" ชายในวัยสามสิบที่มีปัญหาเรื่องเส้นผมกวาดสายตามองซูเหยียนและพูดด้วยรอยยิ้ม

รอยยิ้มของเขาชัดเจนอย่างมาก

"เฮ้! พวกคุณไม่รู้จะประธานซูที่มีชื่อเสียงหรอ? นี่คือไข่มุกของเจียงเฉินเลยนะ เป็นหญิงงามในใจของชายหลายคน! ชื่อเสียงของเธอโด่งดังอย่างมาก!" ผู้หญิงที่แต่งหน้าหนักอยู่ข้างๆ ยิ้มอย่างมีเลศนัย

"ไม่น่าแปลกใจเลยที่ประธานหลี่ของเราหลงใหล! แต่พูดแล้วก็ ทำไมชื่อเสียงของประธานซูถึงโด่งดัง?" ผู้หญิงอีกคนถามด้วยรอยยิ้ม

ทันทีที่คำถามนี้ออกมา ใบหน้าที่สวยงามของซูเหยียนก็แย่ลงในทันที

แน่นอน มุมปากของหญิงสาวที่แต่งหน้าแน่นๆ กระตุก และเธอก็ยิ้มออกมาทันที: "คุณไม่รู้เรื่องหรอ? ประธานซูของพวกเราแต่งงานแล้ว!"

"อะไรนะ? แต่งงานหรอ? ประธานซูอายุน้อยขนาดนี้...คิดว่าประธานหลี่จะมีโอกาสเสียอก!" หญิงคนนั้นพูดพร้อมท่าทางเสียดาย