บทที่ 490 ผมให้โอกาสพวกคุณอีกครั้งหนึ่ง

คำพูดของถังจงห่าวทำให้บรรยากาศในตอนนี้หยุดนิ่ง

"ลุง..." ถังฮุ๋ยเสวี่ยอ้าปาก

"ฟัง!" ถังจงห่าวพูด

"ยังไม่รีบมานี่อีก น่าอับอาย!" ถังซงเดินเข้ามา ดึงถังฮุ๋ยเสวี่ยเอาไว้ และยิ้มให้กับฮั๋นเฉียน: "คุณชายฮั๋น คุณอย่าเพิ่งโกรธ เธอไม่ค่อยเข้าใจอะไร ผมจะสั่งสอนเธออย่างดี คุณสงบสติอารมณ์ก่อน!"

"ลุงห่าว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ ไม่เกี่ยวกับเสี่ยวเสวี่ยด้วย เสี่ยวเสวี่ยเป็นยังไงผมเข้าใจดี เธอถูกคนอื่นหลอก เธอยังเด็ก ไม่เข้าใจเรื่องต่างๆ ผมเข้าใจได้!" คุณชายฮั๋นพูดด้วยรอยยิ้ม

"งั้นก็ดี งั้นก็ดี!"

ถังซงพยักหน้า เอ่ยปากด้วยความโล่งอก

"พ่อ คุณ...คุณหมายความยังไง?" ถังฮุ๋ยเสวี่ยสะบัดมือของถังซง เบิกตากว้างและถาม

"หมายความว่าอะไรอะไร? พ่อไม่รู้ว่าเป็นหลินซื่อจูหรือไม่ วันนี้พ่อรู้จักคุณชายฮั๋น! เสี่ยวเสวี่ย เชื่อฟัง ไม่อนุญาตให้ไปอยู่กับชายที่ไม่มีที่มาที่ไหน! เข้าใจไหม?" ถังซงพูดอย่างจริงจัง

"พ่อ คุณบ้าไปแล้วหรอ? คุณหลินเขามาเพื่อช่วยพวกเรา! ทำไมคุณถึงพูดอย่างงี้?" ถังฮุ๋ยเสวี่ยวเบิกตากว้างและถาม

"พี่หลินอะไร? เสี่ยวเสวี่ย อย่าโดนคนอื่นหลอก! หลังจากนี้อยู่ให้ห่างจากชายคนนี้หน่อย ไม่อนุญาตให้ไปสุงสิงกับเขา!" ถังซงตะโกน

"ใช่เสี่ยวเสวี่ย ฟังพ่อเถอะ หรือจะคิดว่าพ่อกำลังคิดร้ายกับตัวเองหรอ?" จางอ้ายหยูยืนขึ้น

"ใช่พี่เสวี่ย คุณนี่ดื้อดึงจริงๆ!"

"คุณชายฮั๋นดีขนาดไหน รักคุณมากขนาดนี้ คุณกลับไปชอบชายที่ไม่รู้ที่มาที่ไปหรอ? คุณนี่ไม่รู้เรื่องจริงๆ หรอ?"

"ถ้าผมเป็นผู้หญิงก็คงแต่งกับคุณชายฮั๋นไปนานแล้ว"

"เสี่ยวเสวี่ย คิดหน่อย เพื่อตระกูลถังของพวกเรา อย่าดื้อเลย!"

คนตระกูลถังยืนขึ้นมาพูด

ถังฮุ๋ยเสวี่ยหน้าแดง น้ำตาไหลออกมา

ติงชิวและโหว่หนานมองหน้ากัน

ใช่

ไม่ควรหาเรื่องผู้จัดการจูและหลินซื่อจู แต่คุณชายฮั๋นหล่ะ?

คำพูดของฮั๋นเฉียนเหมือนฉีดหน้าของผู้จัดการจูและหลินซื่อจู ทำให้พวกเขาขุ่นเคือง ไม่ได้ทำให้กวงจูหรือหยางหัวขุ่นเคือง แค่ถ้าทำให้ฮั๋นเฉียนขุ่นเคือง นั่นเท่ากับทำให้หวงหยูขุ่นเคือง

โหว่หนานสูดลมหายใจ เขาตัดสินใจแล้ว

"พวกคุณทำไมเป็นแบบนี้? เห็นอยู่ว่าพี่หลินเขามาเพื่อช่วยวิกฤตของตระกูลเรา! พวกคุณ...พวกคุณกลับจะผลักฉันไปหาฮั๋นเฉียนหรอ? พวกคุณนี่มันโหดร้ายจริงๆ!" ถังฮุ๋ยเสวี่ยเกิดอารมณ์ ชี้ไปที่ทุกคน

"ใครบอกว่าหลินซื่อจูมาช่วยพวกเราจัดการวิกฤตองตระกูลถังของพวกเรา?" โหว่หนานพูดออกมา ตัดคำพูดของถังฮุ๋ยเสวี่ย

ถังฮุ๋ยเสวี่ยตัวสั่น มองโหว่หนาน

"เฒ่าแก่โหว่? คุณพูดแบบนี้หมายความว่าอะไร?" ผู้จัดการจูสีหน้าเปลี่ยนทันที

"ผู้จัดการจู ผมกำลังให้เกียรติหลินซื่อจู เห็นแก่คุณ แต่นี่หลินซื่อจูไม่ให้เกียรติคุณชายฮั๋นเลย งั้นผมก็ไม่จำเป็นต้องให้เกียรติเขา คุณชายฮั๋นคือเพื่อนที่สำคัญที่สุดของผม ถ้าพวกคุณรังแกเขา อย่าว่าแต่หลินซื่อจูเลย แม้ว่าจะเป็นคุณ ผมก็ไม่สน!" โหว่หนานพูดอย่างจริงจัง

เมื่อพูดจบ ถังฮุ๋ยเสวี่ยก็อึ้ง

หลายคนมองไปด้านข้าง

โหว่หนานคนนี้เด็ดขนาดมาก

เขาตัดสินใจจะยืนข้างฮั๋นเฉียน เด็ดขาด

ฮั๋นเฉียนมองไปที่สายตาของโหว่หนานและชื่นชม

ติงชิวเห็นท่าเข้าก็รีบยืนขึ้นมา: "เฒ่าแก่โหว่พูดถูก ผู้จัดการจู พวกเราให้เกียรติเขา แต่พวกคุณไม่ให้เกียรติพวกเราเลย โดยเฉพาะไม่ให้เกียรติคุณชายฮั๋น!"

"คุณ...พวกคุณ..." ผู้จัดการจูชี้ไปที่ติงชิวตัวสั่นๆ พูดไม่ออก

ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาทำได้เพียงฝากความหวังไว้ที่หลินหยาง

ผู้ชายสองคนนี้มีค่าควรแก่การเป็นนักธุรกิจ และความสามารถในการบังคับหางเสือของพวกเขานั้นยอดเยี่ยมมาก!

หลินหยางถอนหายใจเล็กน้อยและพูดเบาๆ: "ดังนั้นคุณวางแผนที่จะทวงหนี้ของตระกูลถังต่อไปใช่ไหม?"

"หลินซื่อจู พวกเราให้เกียรติคุณแค่ไหนแล้ว แต่คุณอยากต่อต้านคุณชายฮั๋น งั้นก็อย่าโทษพวกเรา!' ติงชิวกระแทกเสียง

"คุณผู้หญิงถัง ถ้าคุณมายืนข้างคุณชายฮั๋น หนี้ของตระกูลถังพวกเราสามารถให้พวกคุณคืนเดือนหน้าได้ แต่ถ้าคุณไม่ยอม วันนี้ก็ต้องคืนพวกเราให้หมด ใครจะไปไหนไม่ได้!" โหว่หนาน พูดอย่างนิ่งสงบ

ถังฮุ๋ยเสวี่ยอึ้ง

"เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว เกรงว่า...คงไม่ใช่การคืนหนี้ง่ายๆ เท่านั้น" ฮั๋นเฉียนหรี่ตามองถังฮุ๋ยเสวี่ย

คำพูดของเขาเพิ่มความกดดันให้กับคนตระกูลถังมากขึ้น ตัวสั่น!

นี่เป็นจังหวะที่ตระกูลฮั๋นและหวงหยูจะลงมือหรอ?