บทที่ 499 จงใจ?

หลินหยางรีบมุ่งหน้าไปยังสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

ตอนนี้ประตูใหญ่ของสถาบันถูกปิดเรียบร้อยแล้ว สถานการณ์โดยรวมอยู่ในความดูแลฉงฉางไป่

หลงโชกึ่งเป็นกึ่งตาย ฉินไป่ซงเกิดเรื่อง พูดได้ว่าสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีเต็มไปด้วยความวุ่นวายและอันตรายอย่างมาก

"อาจารย์!"

หลินหยางเพิ่งลงจากครถ ฉงฉางไป่ก็เดินนำคนชั้นสูงเข้ามา

"พี่หลิน ช่วยปู่ฉันด้วย!" ฉินหนิงตาแดง

"ใจเย็นๆ หนิงเอ๋อ ไม่เป็นอะไรหรอก" หลินหยางปลอบใจ

จากนั้นก็ตามฉงฉางไป่เข้าไปในห้องผ่านตัดของพรรคซวนอี

อาการของฉินไป่ซงในตอนนี้ย่ำแย่อย่างมาก ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดและกำลังสลบอยู่

หมอที่รับผิดชอบการผ่าตัดของเขาเดินเข้ามาในทันที

"คณบดีหลิน บาดแผลของผู้เฒ่าฉินหนักหนาสาหัสอย่างมาก แขนข้างหนึ่งและขาข้างหนึ่งหัก และมีรอยร้าวและรอยถลอกมากมายตามร่างกาย นอกจากนี้จากการตรวจสอบอาจจะมีอวัยวะภายในเสียหายด้วย! สถานการณ์ย่ำแย่อย่างมาก..."

"เอาเข็มเงินมา!"

หลินหยางพูดอย่างเคร่งขรึม

คนข้างๆ เดินไปรีบเตรียมเข็ม

หลินหยางรับเข็มเงินไป ปิดเส้นเลือดของฉินไป่ซง จากนั้นก็ทำการจัดการบาดแผล ระบายเลือดและเย็บเส้นเอ็น

ทุกขั้นตอนมีความจริงจังและระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง

คนรอบข้างมองดูอย่างจริงจัง

แพทย์จากโรงพยาบาลอื่นๆ มองตาโต ถึงกับหยิบโทรศัพท์มือถือของพวกเขาขึ้นมาเพื่อบันทึกภาพการรักษาของหลินหยาง

นี่คือหมอเทวดาหลิน!

ได้เห็นหมอเทวดาหลินลงมือรักษาด้วยตัวเอง นี่เป็นเรื่องที่ดีขนาดไหน

หลายคนดีใจและตื่นเต้น

หลินหยางไม่สนใจการเคลื่อนไหวเหล่านั้น เขาลงมือรักษาฉินไป่ซงอย่างเงียบๆ พยายามอย่างเต็มที

เพราะนี่คือศิษย์คนแรกของเขา ทั้งยังเป็นมือขวาของเขาด้วย

เขาคงไม่มีช่วงเวลานี้ได้

ภายใต้การรักษาด้วยเข็มเงินและยาของหลินหยาง สัญญาณชีพของฉินไป่ซงก็คงที่ขึ้นเรื่อยๆ

"ดีขึ้นแล้ว! ดีขึ้นแล้ว!"

"สมกับเป็นหมอเทวดาหลินจริงๆ!"

"ทักษะทางการแพทย์นี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ!"

คนข้างๆ ถอนหายใจ โล่งอก

ฉินหนิงแอบเช็ดน้ำตาจากหางตา ใบหน้าที่ตื่นตระหนกของเธอก็แสดงความโล่งใจอีกครั้ง

"สถานการณ์ของเขาย่ำแย่มาก รีบส่งไปพักฟื้นทันที นอกจากนี้ผมจะสั่งยา ต้มตามใบสั่งยา ช่วงเวลานี้ให้ฉินไป่ซงพักที่นี่ไปก่อนละกัน เสี่ยวหนิง"

"พี่หลิน!" ฉินหนิงเดินเข้ามา ดวงตาที่สดใสคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดีและชื่นชม

หน้าตาแบบนั้นมันช่างเชื่ออย่างบ้าคลั่งที่สุด

หลินหยางปวดหัวเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงหลบตาของฉินหนิงและเอ่ยปาก: "ในเวลานี้ ปล่อยงานอื่นๆ ในมือของคุณไปก่อนและมาดูแลปู่ของคุณดีๆ"

"ฉันติดต่อคนในตระกูลเรียบร้อยแล้ว ตระกูลจะส่งคนมาที่นี่เพื่อดูแลคุณปู่ร่วมกับฉัน"

"งั้นก็ดี" หลินหยางพยักหน้า หันหน้าไปทางฉงฉางไป่: "เกิดเรื่องที่ไหน?"

"เกิดเรื่องที่ทางม้าลายด้านนอกพรรคซวนอี" ฉงฉางไป่พูด

"โรงเรียนซวนยี่ของเราตั้งอยู่ในเขตชานเมือง และมีการจราจรไม่มาก จะเกิดอุบัติเหตุเช่นนี้ได้ยังไง?" หลินหยางขมวดคิ้วถาม: "ตรวจสอบแล้วหรือยัง?"

"ตรวจสอบแล้ว"

"พาผมไปดูหน่อย"

"โอเค"

พวกเขามุ่งหน้าไปยังห้องตรวจสอบ

คนเฝ้าประตูมาจากบริษัทรักษาความปลอดภัยของบริษัทที่กงซีหยุนจัดมา หลังจากได้รับข่าว ก็ให้มาตรวจสอบทันที

หลินหยางมองอย่างละเอียดหลายครั้ง

หน้าจอแสดงให้เห็นว่า ฉินไป่ซงเลิกงานตอนเที่ยงและจะกลับไปกินข้าว

เขาไม่ชอบอยู่ในสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี ที่นี่เต็มไปด้วยคนป่วย วุ่นวาย เขาจึงซื้อบ้านในเขตเมือง

คนแก่ไม่ชอบขับรถ ทุกวันเขาจะนั่งรถเมล์สาย 238 กลับบ้าน

แต่วันนี้ เขาเพิ่งออกจากประตูใหญ่ ก็ถูกรถสีดำที่ถูกควบคุมพุ่งชนเข้ามา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าโมโหคือคนขับที่ก่อเหตุไม่ได้หยุดหรือลดความเร็ว ดูเหมือน เขารู้ว่าเขาจะชนใครรีบเหยียบคันเร่งและหนีไป