บทที่ 507 คุณช่วยได้หรอ!

"ความจริงแล้วมีอายุมาได้ถึงขนาดนี้ก็ยาวนานมากแล้ว แต่ตระกูลจางของพวกเรา...ไม่มีผมไม่ได้! เจี้ยนจงไปแล้ว ตระกูลจางของผมไม่มีแกนหลักแล้ว ตอนนี้ผมจะยังไปไม่ได้ อาหัวฉลาดหลักแหลม ไม่มีใครเทียบได้ เขาต้องเป็นเสาหลักของตระกูลจางอย่างแน่นอนในอนาคต แต่เขายังเด็กเกินไป อายุแค่ 12 ปีเอง ผมอยากอยู่ต่ออีกสักสองสามปี เมื่ออาหัวโตขึ้นแล้วผมจะมอบสมบัติบรรพบุรุษให้เขา จากนั้นก็ตายจากไป! ตอนนี้ถ้าผมปล่อยมือ ตระกูลจางต้องพังทลายอย่างแน่นอน!" ดวงตาของจางซือเหอขุ่นมัว เสียงของเขาแหบ

เด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เขาคอยเช็ดน้ำตาของเธออย่างเงียบๆ

เซี่ยกั๊วไห่ถอนหายใจ

จางเจี้ยนจงลูกชายของจางซือเหอจากไปด้วยโรคมะเร็งเมื่อหลายปีก่อน เขาเองก็รู้เรื่องนี้ แม้ว่าตระกูลจางจะได้รับผลกระทบอย่างมากในเยีย้นจิง แต่ก็เป็นครอบครัวที่มีเชื้อสายเดียวมาอยู่เสมอ เจี้ยนจงจากไปแล้ว จางซือเหอทำได้แค่ยืดเวลาร่างกายของเขาเอาไว้เท่านั้น เพียงเพื่อรอหลานชายของเขาเติบโตขึ้นมา

แต่...สภาพที่ชราของเขาแบบนี้จะอยู่ได้อีกหลายปีหรอ?

อย่าว่าแต่หลายปีเลย ปีนี้ก็ไม่รู้ว่าจะรอดไหม...

"กั๊วไห่ ความจริงแล้วผมเองก็ไม่เชื่อยานี้ของคุณเหมือนกัน มันสามารถยืดอายุขัยของคุณได้โดยไม่มีเหตุผล เรื่องนี้ถ้าพูดออกไปก็คงไม่มีคนเชื่อ แต่ผมไม่มีตัวเลือกอื่นแล้ว!" จางซือเหอพูด

"ดังนั้น คุณก็เลยอยากลองหอร?" เซี่ยกั๊วไห่ถาม

"ผมไม่กลัวตาย แต่ก็ยังปล่อยตระกูลจางไปอย่างสบายใจไม่ได้"

"โอเค ถ้าคุณอยากลอง ผมก็จะให้คุณลง แต่คุณน่าจะรู้กฎนะ"

"รู้ แต่ผมอยากลองยา ถ้ามันไม่ได้ผล ผมก็จะไม่ทำตามกฎ ไม่อย่างนั้นมันจะไม่สร้างศัตรูตัวยงให้กับตระกูลจางโดยไม่มีเหตุผลหรอ?"

"ถ้าเป็นเช่นนั้น ก็เชิญคุณกลับไปเถอะ หมอเทวดาหลินบอกไว้แล้วว่า ถ้าไม่เชื่อ ก็ไม่ต้องให้ยา!" เซี่ยกั๊วไห่ส่ายหน้าและพูด

เมื่อจางซือเหอได้ยิน เขาก็ขมวดคิ้ว: "กั๊วไห่ คุณไปเชื่อฟังเด็กหนุ่มคนนั้นเมื่อไรห่กัน?"

"เด็กคนนี้เคยช่วยชีวิตผมเอาไว้!"

"ดังนั้นตระกูลเซี่ยของพวกคุณก็เลยยินดีรับใช้เขาหรอ?"

"ไม่ใช่" เซี่ยกั๊วไห่ส่ายหน้า: "ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง!"

"เหตุผลอะไร?"

"ผมกินยาของเขาแล้ว"

"ผลเป็นยังไง?" เขารีบถาม

"ผมไม่รู้" เซี่ยกั๊วไห่ส่ายหน้า: "แต่ผมรู้สึกได้ชัดเจนว่าร่างกายของผมเปลี่ยนไปอย่างมาก ผมรู้สึกว่าความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นของผม ปฏิกิริยาของผมเร็วขึ้น ลมหายใจของผมคล่องขึ้น ทุกอย่างราบรื่นดี"

"กั๊วไห่ คุณไม่เคยคิดว่านี่เป็นการหลอกลวงของหมอเทวดาหลินหรอ? ยืดอายุสิบปี? ใครจะรู้ว่าตัวเองจะอยู่ได้นานเท่าไหร่? คนที่มีชีวิตต่อสิบปีคิดว่านี่เป็นผลของหมอเทวดาหลิน แต่คนที่ตายพรุ่งนี้จะไปคิดบัญชีกับหมอเทวดาหลินยังไง? กั๊วไห่ คุณไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องตลกหรอ?" จางซือเหอถาม

"สหาย คุณไม่จำเป็นต้องพูดกับผมแบบนี้ ผมบอกแล้วว่าผลของยานี้ผมเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงจริงๆ ผมแค่บอกคุณได้ว่า หมอเทวดาหลินช่วยชีวิตผมไว้ ดังนั้นผมจึงเชื่อเขา สำหรับคุณ ถ้าคุณเชื่อก็ทำตามกฎ ถ้าไม่เชื่อก็เชิญกลับไป" เซี่ยกั๊วไห่พูดอย่างชัดเจน

จางซือเหอจ้องเซี่ยกั๊วไห่ด้วยสายตาควบแน่น ไม่พูดอะไร

ความจริงแล้วเขาเองก็ไม่รู้ เซี่ยกั๊วไห่เพิ่งกินยาไปไม่กี่ชั่วโมงที่แล้ว นี่แค่ไม่กี่ชั่วโมงแล้ว แล้วจะรู้ผลได้ยังไง?

"ปู่...เอาเป็นว่า...ลองเถอะ" ผู้หญิงข้างๆ ทนไม่ไหวแล้วพูดออกมา

"เด็กน้อย ถ้าจะบอกว่ายานี้มีประโยชน์จริง แม้ว่าจะทำให้ตระกูลซือหม่าขุ่นเคืองก็ไม่เป็นไร ตระกูลจางของพวกเราจะอยู่ได้อีกหลายปี ถึงเวลาที่อาหัวโตขึ้นมาแล้ว แต่เกรงว่า...ถ้าทำให้ขุ่นเคือแล้ว ยาไม่ได้ผลไง!" จางซือเหอถอนหายใจ

นี่เป็นความกังวลที่ใหญ่ที่สุดของเขาเช่นกันเมื่อเขามาที่นี่

"แต่ปู่ ตอนนี้พวกเรายังมีทางเลือกหรอ?" ผู้หญิงเช็ดน้ำตาและถาม

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทำให้จางซือเหอพูดไม่ออก

เขาครุ่นคิด

ก้มหน้าคิด

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ จางซือเหอก็ไอออกมา ใบหน้าที่ชราของเขาซีดอย่างมาก

"แอะแอะ แอะแอะแอะ..."

อาการไอที่รุนแรงทำให้จางซือเหอยืนไม่มั่นคง เขาขดตัวลงไปเกือบจะทรุดลงไปที่พื้น

ผู้หญิงตกใจ: "ปู่! คุณเป็นอะไรไป?"

"คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม? เร็ว! รีบเรียกรถพยาบาล!" เซี่ยกั๊วไห่รีบตะโกน

เซี่ยโยวหลานวิ่งออกไปเรียกหมอ

แต่ในเวลานี้ จางซือเหออ้าปาก กระอักเลือดออกไป ทรุดลงไปบนพื้น ลมหายใจของเขาอ่อนแออย่างมาก ดวงตาของเขาพร่ามัว...