บทที่ 510 กับดัก

เขาเชื่อว่าเรื่องของตระกูลซือหม่าต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งถึงสองวัน หลังจากหนึ่งถึงสองวัน เขาก็จะสามารถโจมตีตระกูลซือหม่าอย่างเป็นทางการได้

หลินหยางครุ่นคิด

แต่ในเวลานี้...

คลิก

จู่ๆ ประตูห้องของซูเหยียนก็ถูกเปิด เธอหยิบโทรศัพท์และรีบเดินออกไป เหมือนว่ากำลังคุยโทรศัพท์กับใครบางคน

"โอเค โอเค ฉันจะรีบไป คุณรอฉัน!" ในขณะที่ซูเหยียนพูด เธอก็เก็บโทรศัพท์ของเธอ หยิบเสื้อคลุมที่แขวนอยู่ในห้องนั่งเล่นและถือกระเป๋าออกไป

หลินหยางตกใจและรีบวิ่งเข้าไป: "คุณจะไปไหน?"

"เพื่อนของฉันเกิดเรื่อง ฉันต้องไปดูหน่อย" ซูเหยียนพูด

"ดึกขนาดนี้แล้ว เพื่อนของคุณทำไมต้องอยากเจอคุณด้วย?" หลินหยางถามด้วยความสงสัย

"เหมือนว่าเธอจะทะเลาะกับคนอื่นที่บาร์ ก็เลยเรียกฉันไปดู ฉันจะไปดูหน่อย ถ้ามีสถานการณ์ผิดปกติ ฉันก็จะแจ้งตำรวจ คุณรีบนอนเถอะ" ซูเหยียนพูด

"ไปบาร์ใช่ไหม?" หลินหยางครุ่นคิดและพูดอย่างจริงจัง: "ผมไปกับคุณด้วย!"

"เอ่อ...โอเค ที่นั่นวุ่นวายมาก ถ้าคุณอยู่ด้วยก็น่าจะดีกว่า" ซูเหยียนไม่ปฏิเสธ

สายตาของหลินหยางแสดงความระมัดระวังอย่างมาก

ในช่วงเวลาแบบนี้ ทำไมเพื่อนถึงเกิดเรื่องได้?

บังเอิญไปรึเปล่า?

เกรงว่าจะไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น!

ตอนนี้ทุกขณะและทุกสถานที่อาจเต็มไปด้วยอันตรายที่อธิบายไม่ได้

มันคือพลังของเยี้ยนจิงจริงๆ

ทั้งสองคนลงไปจากตึกและขับรถของซูเหยียนไปที่บาร์ปู้เย่

บาร์นี้ตั้งอยู่ในเขตชานเมือง ไม่มีญาติหรือเพื่อนของหลินหยางที่นี่ ดังนั้นจึงไม่อยู่ในขอบเขตการคุ้มครองของหลินหยาง

เมื่อเห็นซูเหยียนขับรถมาไกล หลินหยางมีลางสังหรณ์ว่านี่อาจเป็นแผนการสมรู้ร่วมคิดของตระกูลเฉียว

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างเงียบๆ และส่งข้อความสองสามข้อความ

หลังจากนั้น 20 นาที รถของซูเหยียนก็หยุดที่หน้าประตูบาร์

หลินหยางและซูเหยียนรีบเดินเข้าไปในตัวบาร์

ซูเหยียนเดินอย่างเร่งรีบ ไม่ได้แต่งหน้าอะไร สวมเสื้อผ้าสบายๆ แต่เธอรากฐานที่มั่นคง หน้าตาสวยงาม ทำให้ดึงดูดคนมากมายในบาร์

หลินหยางเดินตามด้านหลัง สังเกตคนรอบๆ

ในเวลานี้...

ทันใดนั้นแก้วกระจกก็กระเด็นมาทางซูเหยียนและตกมาลงด้านหน้าเท้าของเธอ

เพ้ง!

มีเสียงที่คมชัดและแก้วกระจกก็หักเป็นเสี่ยงๆ

ซูเหยียนหน้าซูด เธอหยุดทันที

หลินหยางอดไม่ได้ที่จะมองไปที่สถานที่ที่แก้วกระจกกระเด็นมา...

ขณะที่กระจกแตก ก็เกิดความโกลาหลในบาร์

แขกในบาร์หลายคนมองไปทางที่แก้วกระจกกระเด็นมา

นั่นคือที่นั่งวีไอพีทางด้านขวาของบาร์

มีผู้ชายและผู้หญิงจำนวนมากนั่งอยู่ในที่นั่ง ทุกคนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ดูเปิดเผยและทันสมัย

ในเวลานี้ พวกเขาเหล่านั้นเหมือนกำลังทะเลาะกันอยู่ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งในนั้นเอามือป้องใบหน้า เลือดออกจากมุมปาก เหมือนว่าเธอโดนตบมา

"เสี่ยวเหมย!" ซูเหยียนตกใจ รีบเดินเข้าไป

"เสี่ยวเหยียน ในที่สุดเธอก็มาแล้ว!" เด็กผู้หญิงที่เอามือป้องใบหน้าเห็นซูเหยียนเดินเข้ามา เธอดีใจ รีบเข้ามาและตะโกนด้วยความตื่นเต้น

หลินหยางไม่ได้เดินเข้าไป แต่คอยจับตามองดูรอบๆ กวาดสายตาตรวจสอบแขกทุกคน

ไม่นานโทรศัพท์ก็ดัง

หลินหยางกดปุ่มรับ

"เป็นยังไงบ้าง?"

"ประธานหลิน พวกเราได้ตรวจสอบรอบๆ แล้ว ไม่มีคนของตระกูลเฉียวเลย!"

"แล้วแขกที่บาร์หล่ะ?"

"พวกเรากำลังตรวจสอบกล้องวงจรปิดอยู่ หากพบคนที่ไม่เคยมาบาร์แห่งนี้มาก่อนจะพาพวกเขาไปในทันที ตอนนี้คนของพวกเรากำลังเข้าไปในบาร์ คุณหลินหากมีสถานการณ์ใดๆ พวกเราจะทำการดำเนินการทันที!"