บทที่ 614 เปิดเผยความจริงต่อสาธารณชน

เสี่ยวไช่ก้าวออกไปด้านนอกศาลอย่างรวดเร็วพร้อมกับเจ้าหน้าที่สองคน

ในเวลานี้หน้าประตูยังคงเต็มไปด้วยผู้คนและนักข่าวเหล่านั้นก็ยังไม่ไปจากที่นี่ แต่พวกเขาไม่สามารถเข้าไปด้านในได้ ทำได้เพียงยืนเบียดตรงนี้เพื่อรอการสรุปผลคดี

ด้านข้างมีรถเก๋งสีดำจอดอยู่ มองดูแล้วไม่ค่อยหรูหรา แต่มีเครื่องหมายสีแดงอยู่ด้านหน้ารถซึ่งดึงดูดความสนใจผู้คนอย่างมาก

เสี่ยวไข่อดไม่ได้ที่จะกวาดสายตามองแผ่นป้ายทะเบียน แค่มองแวบเดียวเขาก็ยืนแข็งอยู่กับที่...

คลิก!

ประตูรถเปิดออกมาในเวลานี้ คนในเสื้อเชิ้ตเก่าๆ เดินลงมา

ขมับของชายผู้นี้ขาว ผิวหนังมีรอยย้น ดูอายุเยอะมากแล้ว แต่ดวงตาของเขายังคงมีความลึกซึ้ง มีความรู้สึกว่าสามารถมองผ่านหัวใจคนได้

เขานั่งบนรถเข็ด ถูกคนอึ้ง ดูแล้วไม่สามารถเคลื่อนไหวได้

"คุณคือเจ้าหน้าที่ในศาลหรือเปล่า? สวัสดี ผมเจิ้งหนานเทียน" ผู้ที่มาเคลื่อนรถเข็ดมาด้านหน้าของเสี่ยวไช่

"สวัส...สวัสดี...เชิญตามผมมา" เสี่ยวไช่ได้สติกลับมา รีบพูด

"โอเค"

เจิงหนานเทียนพยักหน้า และถูกคนเข็นไปด้านหน้า

นักข่าวตรงประตูตกใจ จากนั้นก็ถ่ายชายชราไม่หยุด แฉะ แฉะ แฉะ

หลังจากเดินทางมาถึง เจิ้งหนานเทียนก็ถูกเข็นเข้ามายังห้องพิจารณาคดี

ทุกคนในศาลต่างมองดูผู้ถูกเข็นเข้ามา ต่างคนต่างอยากรู้อยากเห็น

"ผู้เฒ่าเจิ้ง!"

ใบหน้าของชิวซวนเซิงแสดงรอยยิ้มออกมา ทักทาย

"ผู้เฒ่า คุณมาแล้ว!"

"ผู้เฒ่าลำบากแย่เลย!"

พานหลานและฟางซื่อหมินรีบทักทายเช่นกัน ไม่กล้าที่จะชักช้าแม้แต่นิดเดียว

"อืม" เจิ้งหนานเทียนพยักหน้าให้ทั้งสามคน และไม่ได้มองอะไรต่อ แต่มองไปทางหลินหยาง ยิ้มและพูด: "คุณหลิน ขอโทษด้วย ผมมาช้า"

"ไม่เป็นอะไร ตราบใดที่สามารถทำให้ผมกลับมาบริสุทธิ์ได้ ก็ไม่นับว่าช้า" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย

"โอเค" เจิ้งหนานเทียนพยักหน้า

ผู้พิพากษาหลิวมองเจิ้งหนานเทียน รู้สึกว่าเขาค่อนข้างคุ้นตา แต่คิดไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน

"คุณ คุณคือผู้ซื้อยามูลค่าสามร้อยล้านของหยางหัวกรุ๊ปหรือไม่?" ผู้พิพากษาหลิวถาม

"ใช่ ผู้พิพากษา แต่ความจริงแล้วผมไม่ใช่ผู้ซื้อ ผมเป็นแค่ตัวแทนจัดซื้อ"

"ตัวแทนจัดซื้อหรอ? คุณซื้อยาเหล่านี้ให้ใคร?"

"เหล่าทหารในแนวหน้า!" เจิ้งหนานเทียนพูดด้วยความนิ่งสงบ

เมื่อสิ้นเสียง ทุกคนก็ตกใจ

ทหารหรอ?

นี่หมายความว่าอะไร?

"เดิมทีเรื่องนี้ต้องเก็บเป็นความลับ แต่ในเมื่อเรื่องบานปลายถึงขั้นนี้แล้ว พวกเราจึงต้องทำให้คุณหลินบริสุทธิ์!"

เจิ้งหนานเทียนพูด หยิบเอกสารออกมาจากด้านในเสื้อผ้าอย่างสั่นๆ และยื่นให้เสี่ยวไช่ข้างๆ

เสี่ยวไช่รับไป ก้าวไปมอบให้ผู้พิพากษาหลิว

ผู้พิพากษาหลิวมองเนื้อหาด้านบนทันที

อย่างไรก็ตามด้วยสองตา เขาก็ลุกขึ้นยืนและมองเจิ้งหนานเทียนด้วยความตกใจ...

"คุณ...คุณคือ..."

"ผู้พิพากษาหลิว โปรดอ่านตรวจสอบเนื้อหาบนเอกสาร เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณหลิน เขาเป็นแนวป้องกันทหารแนวหน้าของพวกเรา ผมต้องการให้แน่ใจว่าทหารแนวหน้าจะปลอดภัยจากโรคทั้งหมดและสามารถรักษาให้หายได้อย่างปลอดภัย ไม่มีสิ่งใดรบกวน!" เจิ้งหนานเทียนพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

คำพูดนี้ทำให้ฉงหมินเซิง ฟานเล่อและคนอื่นๆ อึ้ง

ทหารหรอ?

ปลอดจากโรคหรอ?

แนวป้องกันหรอ?

ชายที่นั่งอยู่บนรถเข็นนี่กำลังพูดอะไร?

หลายคนมองไปที่เขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ฟานเล่อและเวินลี่ตกตะลึงและสับสน

"ชายผู้นี้คือใครกันแน่? หรือว่าเขาคือนักแสดงที่ชิวซวนเซิงและพานหลงหามา? ต้องใช่แน่ๆ สิ่งที่ชิวซวนเซิงเก่งที่สุดคือการทำให้อีกฝ่ายพูดผิด และใช้สิ่งนี้เพื่อสร้างโอกาสในการทำลายแนวป้องกันทางจิตวิทยาของฝ่ายตรงข้าม ทำให้ตรงข้ามพูดผิด และขยายความได้เปรียบเพื่อเอาชนะคดี! นี่ต้องเป็นกลอุบายของชิวซวนเซิงอย่างแน่นอน! ต้องใช้แน่ๆ! !"