บทที่ 616 เคราะห์ร้าย!

ไม่นาน หลินหยางเดินตามนักข่าวพวกนี้ไปที่ห้องประชุมด้านข้างของโรงแรมแล้วนั่งลง

ส่วนฟานเล่อก็ถูกหลินหยางเชิญเข้ามาด้วย

เดิมทีเขาไม่อยากมา แต่เนื่องจากตนเองเป็นบุคคลสาธารณะ ยิ่งไปกว่านั้นคดีความครั้งนี้เขาก็ไม่ได้ถือว่าแพ้ เพื่ออนาคตที่จะสามารถอยู่ในวงการบันเทิงต่อ เขารู้ดีว่าตนเองไม่สามารถหนีความจริงพวกนี้ จึงกัดฟันแน่นเดินตามเข้ามา

หลินหยาง จี้เหวิน คังเจียห่าวล้วนแต่อยู่ที่นี่แล้ว

ฟางซื่อหมิง พานหลงและชิวซวนเซิงไม่ได้มาด้วย พวกเขาถูกสั่งให้ไปต้อนรับหวู่เหรินและฉงหมิ่นเซิง

เวินลี่ ฟานเล่อนั่งด้านข้างของหลินหยาง

คนทั้งสองดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด นิ้วมือทั้งสิบเกี่ยวกันแน่น ดูกระวนกระวายเล็กน้อย

"เอาล่ะ เพื่อนนักข่าวที่ควรจะมาก็มาถึงกันหมดแล้วมั้ง? เนื่องจากเหตุผลทางด้านเวลา พวกเราสรุปเลยก็แล้วกัน ก่อนอื่นผมต้องขอประกาศให้ทุกคนทราบอย่างเป็นทางการก่อน ความจริงคดีความครั้งนี้ไม่มีใครแพ้ชนะ ตั้งแต่เริ่มจนจบเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิด หยางหัวของเราไม่ได้หลบเลี่ยงภาษี ผู้พิพากษาหลิวได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของพวกเราแล้ว เชื่อว่าอีกไม่นานทางศาลก็จะปล่อยข่าวออกมา ปกป้องชื่อเสียงของเรา ส่วนเรื่องที่เกี่ยวกับสัญญา ประธานหลินได้คุยกับฟานเล่อเรียบร้อยไปแล้ว และมีการชดเชยเงินจำนวนหนึ่งพันล้านให้กับคุณฟาน ให้เขานำเงินส่วนนี้ไปแจกจ่ายให้กับสมาชิกทุกคนที่ถอนตัวออกจากกองถ่ายพยัคฆ์สงคราม แต่คุณฟานเล่อไม่รู้ว่านี่เป็นเงินค่าชดเชยสัญญา เพราะเหตุนี้จึงไม่ได้แจกจ่ายเงินส่วนนี้ออกไป ส่งผลให้เกิดความเข้าใจผิดในวันนี้! เรื่องราวความเป็นมาก็ประมาณนี้ ทุกท่านมีข้อสงสัยอะไรอีกหรือเปล่า?" คังเจียห่าวยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

หลังจากสิ้นเสียงประโยคนี้ มีเสียงฮือฮาดังขึ้นทันที

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง…"

มีผู้คนไม่น้อยเริ่มกระซิบกระซาบพูดคุย

"แล้วขอถามคุณหลินหน่อย ระหว่างสัญญาของคุณและคุณฟานเล่อ ตกลงปัญหามันอยู่ที่ใคร? คุณไล่พวกเขาออกจริงหรือเปล่า?" มีนักข่าวคนหนึ่งถือไมโครโฟนถามเสียงดัง

"เรื่องนี้ถือเป็นช่องโหว่ของสัญญา ตามหลักแล้วผมเองก็มีความประมาท เรื่องนี้ผมต้องขอโทษสมาชิกทุกคนของกองถ่าย และขอโทษคนที่ถูกผมทำร้าย ผมขอโทษ" หลินหยางลุกขึ้นโค้งคำนับแล้วพูดกับกล้อง

ท่าทางที่กล้าทำกล้ารับของหลินหยาง ถือว่าเอาชนะใจของนักข่าวไม่น้อย

ฟานเล่อแอบขมวดคิ้วรู้สึกไม่สบอารมณ์มาก

"คุณฟานเล่อ ได้ยินมาว่าคุณเป็นคนนำหลักฐานหยางหัวกรุ๊ปหลบเลี่ยงภาษีไปให้ทนายฉง แต่หลังจากที่พิสูจน์กลับพบว่าเป็นเพียงการเข้าใจผิด งั้นคุณสามารถเปิดเผยหลักฐานของคุณได้หรือเปล่า?" มีนักข่าวคนหนึ่งถามฟานเล่อ

ฟานเล่อรู้สึกอึ้ง หลังจากนั้นมองไปทางหลินหยางและคนอื่น เห็นสีหน้าที่นิ่งสงบและไม่พูดอะไรของพวกเขา เขาจึงส่งเสียงฮึ่มแล้วพูด "แน่นอนว่าได้อยู่แล้ว!"

"จริงเหรอ?"

"ถึงแม้ผมจะรู้สึกไม่พอใจกับคำตัดสินของศาล แต่ผมก็หวังว่าทุกคนจะช่วยผมดู หลักฐานของผมสามารถยืนยันถึงปัญหาได้หรือเปล่า" ฟานเล่อตะคอก หลังจากนั้นส่งแฟลชไดรฟ์ที่อยู่ในมือออกไป

นักข่าวคนนั้นรีบมาเหมือนกับได้รับสมบัติล้ำค่า

"นี่…" จี้เหวินรู้สึกร้อนใจ

"ไม่เป็นไร เขากำลังขุดหลุมฝังตัวเอง!"

ทางด้านของคังเจียห่าวห้ามจี้เหวิน ถอนหายใจแล้วพูดอย่างช่วยไม่ได้

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อน ผู้บัญชาการเจิ้งกำลังรอผม ที่นี่ปล่อยให้พวกคุณจัดการก็แล้วกัน!" หลินหยางรู้สึกว่ามันไร้สาระจึงลุกขึ้น

"ได้เลยประธานหลิน" จี้เหวินพยักหน้า

"ประธานหลิน!" คังเจียห่าวรีบพูด

"มีอะไร?" หลินหยางหันไปมองเขา

"คือว่า…ประธานหลิน ละเว้น…อาจารย์ของผมได้หรือเปล่า…" คังเจียห่าวเม้มริมฝีปากแล้วพูดเสียงเบา

หลินหยางมองเขาด้วยสีหน้าที่นิ่งสงบ ผ่านไปสักพักพยักหน้า "ได้!"

คังเจียห่าวได้ยินแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ขอบคุณประธานหลิน…"

....

หลังจากเดินออกจากงานแถลงข่าว หลินหยางมาถึงสำนักงานแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากที่นั่น

ชั้นสองของสำนักงาน ตอนนี้มีคนนั่งอยู่ไม่น้อย