บทที่ 633 ยังมีความหวัง

ถ้าเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตสิ้นพระชนม์ที่นี่ต้องสร้างความฮือฮาไปทั่วโลกอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้นชื่อเสียงของสมาคมการแพทย์ไม่เพียงแต่จะถูกทำลายเท่านั้น แต่ฝ่ายทางการก็คงจะสงสัยและตั้งคำถามในสมาคมการแพทย์ด้วย

ถ้าเบื้องบนกล่าวโทษมา ทุกๆ คนในที่นี้คงกินไม่ทั่วท้องแน่ๆ

อีกทั้ง...เจ้าชายเบอเค่อจะยอมหรือไม่?

คนคนหนึ่งถูกสมาคมการแพทย์รักษาจนสิ้นชีวิต เขาจะปล่อยให้คนเหล่านี้ได้มีชีวิตที่สุขสบายในภายหลังหรอ?

เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

"ประธานเรย์ม่อน..." ดวงตาทั้งสองของเจ้าชายเบอเค่อแดงก่ำ สูดลมหายใจอย่างเคร่งขรึม จ้องที่เรย์ม่อน

เรย์ม่อนตัวสั่น อ้าปาก จู่ๆ ก็นึกอะไรออก ชี้ไปที่แอนนาและพูด: "ฝ่าบาท ความผิดและความวุ่นวายทั้งหมดนี่เป็นเพราะผู้หญิงคนนี้! !"

"เกี่ยวอะไรกับคุณแอนนา?" เจสซี่ไม่พอใจและถามทันที

"พวกเราทำการรักษาเจ้าหญิงตามเอกสารการวิจัยของเธอ ข้อมือของเธอทำให้พวกเราผิดพลาด!" เรย์ม่อนพูดอย่างเร่งรีบ

"คุณคิดว่าผมเป็นคนโง่หรอ?" เบอเค่นด่า

คนรอบๆ ขมวดคิ้ว

ถึงตอนนี้แล้ว เรย์ม่อนยังคิดจะโยนความผิดอีก!

ไร้ยางอายจริงๆ!

"คนอย่างคุณไม่คู่ควรกับการเป็นประธานสมาคมการแพทย์เลยด้วยซ้ำ!" แอนนาพูดอย่างเร่งรีบ

"แอนนา คุณไม่มีสิทธิ์พูดกับผม!"

"แล้วคุณยอมรับไหมว่าคุณขโมยเอกสารของฉัน แทนที่จะเป็นเอกสารของสมาคมการแพทย์?" แอนนาถามกลับ

"คุณ...ผมไม่ได้พูดแบบนั้น..." เรย์ม่อนพูดด้วยความรู้สึกผิด

"พอแล้ว!"

เจ้าชายเบอเค่นตะโกนด้วยความโมโห

ทุกคนเงียบลงทันที

"ตอนนี้ผมไม่อยากฟังเรื่องเหล่านี้ ผมแค่อยากรู้ว่าพวกคุณจะรักษาลูกสาวผมให้หาได้หรือไม่!" เขาตะโกนถาม

ทุกคนก้มหน้าไม่พูดอะไร

เรย์ม่อนเองก็เงียบ

บรรยากาศนิ่งเงียบ

แต่ตอนนี้ แอนนาลังเลครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดขึ้นมา: "ฝ่าบาท จริงๆ แล้วยังสามารถ...รักษาลูกสาวของคุณให้หายดีได้!"

"จริงหรอ?" ลมหายใจของเจ้าชายเบอเค่นแทบจะหยุดนิ่ง เขาหันไปจ้องแอนนาด้วยเสียงสั่น: "คุณแอนนา โปรดรีบรักษาลูกสาวของผมด้วย! ขอร้องแหละ!"

"ฝ่าบาท แต่ฉันไม่สามารถรักษาให้ดีได้!" แอนนาส่ายหน้า

"แล้ว...แล้วคุณ..."

"ฉันรู้สึกว่าอาจารย์ของฉันบางทีอาจจะมีวิธีรักษาเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตได้ คุณสามารถเชิญเข้ามาลองดู" แอนนารีบพูด

"อาจารย์ของคุณหรอ?" เจ้าชายเบอเค่อผงะ

"ฝ่าบาท ก็คือคนที่รู้เวทย์มนตร์คนนั้นนั่นแหละ!" คนข้างๆ พูดบอก

"เขาหรอ? การแพทย์แผนจีนไม่มีพื้นฐาน… อย่างไร... จะรักษาได้อย่างไร?" เจ้าชายเบอเค่นลำบากใจ

"ฝ่าบาท ฉันต้องอธิบายจุดนี้ การแพทย์แผนจีนไม่ได้ปราศจากรากฐาน อีกทั้งแก่นแท้ของจีนมีมานานนับพันปี เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่มีผลใดๆ เลย จากการวิจัยของฉันการแพทย์แผนจีนนั้นเหนือกว่าในบางด้าน ยิ่งกว่าการแพทย์ตะวันตกเสียอีก โรคบางชนิดที่รักษาได้นั้นไม่สามารถรักษาได้ด้วยการแพทย์ตะวันตก และยาแผนปัจจุบันจำนวนมากได้ผสมผสานทฤษฎีความรู้ของการแพทย์แผนจีนเข้าด้วยกัน" แอนนาพูดอย่างเร่งรีบ

เจ้าชายเบอเค่อเงียบลงไปพักหนึ่ง เขามองไปทางเรย์ม่อน

"ฝ่าบาท เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณ!" เรย์ม่อนพูด

"ไอคนเจ้าเล่ห์!" เจ้าชายเบอเค่นโมโหสุดขีด

เรย์ม่อนคิดอะไรทำไมเขาจะไม่รู้? ไม่มีอะไรนอกจากกลัวความรับผิดชอบ

อันที่จริงเจ้าชายเบอเค่นรู้ว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เรย์ม่อนจะก็จะโยนความผิดให้กับหลินหยางได้

นี่คือเหตุผลที่เรย์ม่อนไม่แสดงเหตุผล

"คุณแอนนา โปรดโทรหาอาจารย์ของคุณ ให้เขารีบมา ผมอยากลอง แม้ว่าจะมีโอกาสเพียงเสี้ยวเดียว ผมก็ไม่อาจละทิ้งลูกสาวของผมไปได้!" เจ้าชายเบอเค่นกัดฟัน

แอนนาพยักหน้า โทรออกเบอร์หลินหยาง

หลินหยางซึ่งยังคงจัดกระเป๋าเดินทางอยู่ในสถาบัน รู้สึกมีความสุขทันทีเมื่อได้ยินเรื่องนี้

"พวกเขาไม่ใช่วาดูถูการหมอจีนของประเทศจีนหรอ? ทำไมมาขอร้องผมหล่ะ?" หลินหยางยิ้มและพูด

"อาจารย์ ตอนนี้ไม่มีเวลามาถกเถียงเรื่องนี้แล้ว ฉันเพิ่งตรวจให้กับเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต ชีพจรของเธออ่อนแอมาก ลมหายใจอ่อนแอนยิ่งกว่า ประสาทของเธอถูกสารพิษเข้าครอบงำร่างกายของเธอ เธออาจจะไม่สามารถอยู่รอดได้ถึงหกโมง ถ้าไม่สามารถรักษาเธอได้ในเวลานี้ เธอก็คงต้องไปพบพระเจ้าแล้ว..." แอนนาพูดอย่างเร่งรีบ

"แล้วคุณคิดจะรักษายังไง?" หลินหยางถาม