บทที่ 641 หยุดการส่งยา

"ใช่ เขาทำงานในสถาบันวิจัยของสมาคมการแพทย์ของเรา! นอกจากนี้ตำแหน่งของคุณแอนนาท่านนี้ในสถาบันวิจัยของพวกเราก็ไม่ต่ำเช่นกันใช่ไหม? เธอคืvรองประท่านของสมาคมการแพทย์ของพวกเรา เป็นตำแหน่งที่สูง!" เรย์ม่อนพูดพร้อมยิ้มเล็กน้อย

"เรย์ม่อน คุณคิดจะพูดอะไร? ฉันไม่ใช่คนของสมาคมการแพทย์แล้ว คุณอย่าลากฉันเข้าไป!" แอนนารู้สึกไม่โอเค เธอตะโกนออกมา

"แต่คุณเคยทำที่สมาคมการแพทย์ สิ่งนี้เปลี่ยนไม่ได้!" เรย์ม่อนยิ้มอย่างเยือกเย็น

"เอ่อ...นี่หมายความว่าอะไร?" แอนนาตื่นตระหนก

"นี่หมายความว่าคุณสามารถมอบผลการวิจัยของสมาคมการแพทย์ของพวกเราให้กับคุณหลินอาจารย์ของคุณได้ทุกเมื่อ บอกเขาเกี่ยวกับทฤษฎีการวิจัยและความรู้มากมายเกี่ยวกับสมาคมการแพทย์ของเรา!"

เรย์ม่อนหัวเราะเสียงดัง: "ผมคิดว่าทุกคนได้เห็นการรักษาและขั้นตอนของคุณหลินแล้ว เขาใช้เพียงแค่ 20 นาที แค่เข็มเพียงไม่กี่เข็มบนร่างของเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต ให้เธอดื่มน้ำต้มอะไรสักอย่างก็ทำให้เจ้าหญิงฟื้นขึ้นมาแล้ว พระเจ้า พวกคุณบอกผมหน่อยว่านี่คือทักษะทางการแพทย์? นี่จะทำให้เชื่อว่านี่คือทักษะการแพทย์ได้ยังไง? ผมยอมเชื่อว่านี่เป็นแค่เรื่องบังเอิญ!"

เมื่อพูดจบ หลายคนก็โมโหขึ้นมา

มีการด่าทอเรย์ม่อนบนอินเทอร์เน็ต

"ไร้ยางอาย!"

"คุณแพ้ไม่เป็นใช่ไหม?"

"น่ารังเกียจจริงๆ!"

"นี่มันอะไรกันเรย์ม่อน?"

เสียงด่าไม่หยุด

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่แค่เสียงด้านนี้บนอินเทอร์เน็ตเท่านั้น แต่ยังมีอีกหลายคนที่เห็นด้วยกับมุมมองของเรย์ม่อนเช่นกัน

"ฉันคิดว่าประธานเรย์ม่อนไม่ได้ผิดอะไร ทักษะทางการแพทย์ของชายชาวจีนคนนี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ ดูเหมือนเวทมนตร์มากกว่า! แต่ความจริงแล้วไม่มีเวทย์มนตร์ ดังนั้นชายจีนคนนี้จึงสามารถรักษาเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตได้ได้ ต้องเป็นเหมือนที่ประธานเรย์ม่อนพูดแน่ๆ เขาใช้การแพทย์ปัจจุบันเช่นกัน! จึงสามารถทำเช่นนี้ได้!"

"ใช่ ก่อนหน้านี้คุณแอนนาคือรองประธานสมาคมการแพทย์ หากเธอต้องการเปิดเผยผลการวิจัยที่เป็นความลับของสมาคมการแพทย์แก่ชาวจีนผู้นี้ มันก็เป็นเรื่องที่ง่ายดายอย่างมาก!"

"ในระดับหนึ่ง เรย์ม่อนก็พูดถูก!"

"ที่ผมคิดก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน"

ทันทีที่ความคิดนี้ออกมา ก็กระตุ้นความไม่พอใจอย่างกว้างขวางในหมู่ชาวเน็ตจีนในทันที ฝั่งประเทศสหรัฐอเมริกาสนับสนุนเรย์ม่อนอย่างแน่นอน สักพักการทะเลาะกันของทั้งสองฝั่งก็ปะทุขึ้น

ความคิดเห็นของประชาชนบางส่วนถูกชักนำโดยเรย์ม่อน

หลินหยางไม่คิดว่าเรย์ม่อนจะไร้ยางอายได้ถึงระดับนี้ มันเกินความคาดหมายของเขาจริงๆ

"เรย์ม่อน คุณไร้ยางอายเกินไปจริงๆ ผมจะชี้แจงเรื่องนี้ในศาลระหว่างประเทศ คุณหลินรักษาลูกสาวของผมให้ดีขึ้นได้ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องของคุณแม้แต่นิดเดียว! คุณหลินวางใจได้ ผมจะสนับสนุนคุณอย่างแน่นอน!" เจ้าชายเบอเค่นพูดกับเรย์ม่อนด้วยความโกรธ จากนั้นก็หันไปปลอบใจหลินหยาง

"ไม่เป็นไร ผมไม่ได้สนใจเรื่องนี้ ในเมื่อเรย์ม่อนคิดจะปฏิเสธ ก็ปล่อยเขาไป" หลินหยางส่ายหน้า

"อาจารย์..." แอนนาอุทาน

"แอนนา ผมให้เงินคุณในการสร้างสถาบันวิจัยในประเทศสหรัฐอเมริกา ผมอยากจะมอบหมายให้คุณเป็นผู้ดูแลสถาบันวิจัย คุณเต็มใจที่จะทำหรือไม่?" หลินหยางถาม

แอนนาผงะ พยักหน้าและพูด: "แน่นอน แค่ว่า...ด้านครอบครัวของฉันนั้น..."

"ไม่เป็นไร ถ้าคุณต้องการพาพวกเขาไปที่นั่นก็ทำได้ทุกเมื่อ หรือบางทีคุณมีเวลาว่างก้กลับไปหาพวกเขาได้ ผมจะให้วันหยุดยาวกับคุณ" หลินหยางยิ้มเล็กน้อยและพูด

"โอเค อาจารย์" แอนนาพยักหน้า

"เจ้าชายเบอเค่น" หลินหยางหันหน้าไปพูดอีกครั้ง

"คุณหลิน มีเรื่องอะไรอีกหรอ?" เจ้าชายเบอเค่นรีบพูดออกมา มีความเคารพในคำพูดของเขา

"แม้ว่าเจ้าหญิงจะฟื้นขึ้นมาแล้ว แต่พิษในร่างกายของเธอยังไม่ได้ถูกชำระออกไปอย่างสมบูรณ์ เธอยังต้องการการพักฟื้นและรักษาต่อไป เรื่องการรักษาหลังจากนี้ผมจะบอกแอนนาให้ เมื่อสถาบันวิจัยสมาคมการแพทย์ก่อตั้งเสร็จ คุณสามารถพาเจ้าหญิงเข้ารับการบำบัดเป็นประจำทุกสัปดาห์ได้ ในเวลาหนึ่งปี เธอจะหายเป็นปกติ" หลินหยางพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

เมื่อแอนนาได้ยิน เธอก็เข้าใจเจตนาของหลินหยางทันที

หลินหยางตั้งใจที่จะให้ราชวงศ์อังกฤษเพื่อสนับสนุนแอนนา

"ขอบคุณมาก คุณหลิน!" เจ้าชายเบอเค่นพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

"แน่นอน หากเจ้าชายจะมาในอนาคต พวกเราจะทำการต้อนรับอย่างดี"

"ขอบคุณ สหายของผม" เจ้าชายเบอเค่นยิ้ม หันหน้าไป: "องครักษ์!"

"ฝ่าบาท!"