บทที่ 643 คุณมีเวลาว่างไหม?

ที่แท้...พีทก็มาขอร้องเรื่องยา!

แต่นี่ยังไม่จบ

กริ้ง! กริ้ง...

เสียงกริ่งดังขึ้นอีกครั้ง

เจโน่ผงะ กำลังจะไปเปิดประตู แต่เมื่อมือถึงประตูก็รู้สึกแปลกๆ เขาเดินไปที่ผ้าม่าน เปิดม่านขึ้นและมองไปบ้านนอก

จากนั้นก็เห็นว่าด้านหน้าบ้านมีรถมาจอดตอนไหนไม่รู้เต็มไปหมด ผู้คนชาวอเมริกันนับไม่ถ้วนมารวมตัวกันหน้าบ้าน ถือธนบัตรในมือ และตะโกนเสียงดังลั่น

"คุณแอนนา ช่วยขายยาพิเศษนั่นให้พวกเราด้วย!"

"ขอร้องแหละคุณแอนนา!"

"คุณแอนนา ผมต้องการพบคุณ!"

เสียงตะโกนดังไม่หยุด

แอนนาอึ้งอยู่กับที่

ในเวลานี้เธอเข้าใจเจตนาของอาจารย์เธอชัดเจนแล้ว

คราวนี้สถานะของเธอดังไปทั่วประเทศอย่างสมบูรณ์

เธอกลายเป็นความหวังเดียวของผู้คนนับไม่ถ้วน เป็นผู้กอบกู้เพียงผู้เดียว...

มีสายเข้ามาในเวลานี้

แอนนามองไปที่เบอร์ เป็นเบอร์แปลก

เธอลังเลครู่หนึ่งและกดรับสาย

จากนั้นก็คุยกันไม่กี่ประโยค สีหน้าแอนนาก็เปลี่ยนไป

"คุณ ฉันต้องโทรหาอาจารย์ของฉันก่อน..." แอนนาพูดด้วยความตื่นตระหนก

"ผมจะรอคุณโทร คุณแอนนา!" ปลายสายมีเสียงที่จริงจังดังขึ้น จากนั้นก็ถูกตัดสายไป

หลินหยางอยู่บนเที่ยวบินไปยังเจียงเฉินแล้ว

เมื่อลงเครื่องบิน สายของแอนนาก็โทรเข้ามา

"แอนนา มีอะไรหรอ? มีปัญหาอะไรหรอ?" หลินหยางถามด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

"อาจารย์ มีปัญหาจริงๆ" แอนนาถอนหายใจ พูดเบาๆ: "เจ้าหน้าที่ทางการของสหรัฐอเมริกาเพิ่งโทรหาฉัน"

"โอ้ะ?"

หลินหยางหรี่ตา: "เขาว่ายังไงหรอ?"

"เขาขอร้องให้ฉันอยู่ในสหรัฐอเมริกาต่อไป และหวังว่าฉันจะนำยารักษาโรคที่เพียงพอให้กับผู้ป่วยในประเทศที่เป็นโรคจมูกอักเสบและสมองขาดเลือดได้" แอนนาถอนหายใจ

"นี่ดูเหมือนจะไม่ใช่สิ่งที่เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบของเขาสามารถจะจัดการได้หรอ?" หลินหยางพูด

"ดังนั้นฉันเลยลำบากมาก เจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบบอกว่าถ้าฉันไม่ทำเช่นนี้พวกเขาจะ จำกัด ฉันไม่ให้ออกจากประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งหมายความว่าหากฉันไม่สามารถนำยารักษาโรคในปริมาณที่เพียงพอมาให้พวกเขาได้ ฉันก็จะไม่สามารถไปอังกฤษได้..." แอนนาพูดอย่างขมขื่น

"งั้นก็ไม่ต้องไป" หลินหยางพูดด้วยรอยยิ้ม

"อาจารย์ คุณหมายความว่า..."

"ผมไม่ชอบถูกคนอื่นข่มขู่ ยิ่งพวกเขาคุกคามผม ผมก็จะไม่ทำตามที่พวกเขาต้องการ นิสัยของผมค่อนข้างแปลก พวกเขาไม่ให้คุณไป คุณก็ไม่ต้องไปละกัน!" หลินหยางพูด

แอนนาพยักหน้า: "ถ้าอาจารย์คิดเช่นนั้น แอนนาก็จะทำตามที่คุณว่าอย่างเต็มที่"

"ตอนนี้คุณอยู่อ่านหนังสือเรียนรู้ในบ้านไปก่อน บอกเจ้าหน้าที่รับผิดชอบนั่นให้เขามาคุยกับผมด้วยตัวเอง!"

"โอเค... ใช่แล้ว อาจารย์ ยาพิเศษนี้...จัดส่งมาให้ฉันนิดหน่อยได้ไหม?" แอนนาพูดด้วยความระมัดระวัง

"คุณต้องการหรอ?"

"ญาติและเพื่อนของฉันหลายคนยังคงต้องการยานี้เพื่อรักษาชีวิตของพวกเขา ตอนนี้ยาพิเศษทั้งหมดในประเทศถูกขายหมดแล้ว พวกเขาไม่สามารถซื้อยาได้ ดังนั้น... พวกเขาจึงมาหาฉัน..." แอนนาพูดอย่างยากลำบาก

"อย่างงี้นี่เอง...ได้ ผมจะให้หม่าไห่เตรียมยาสิบกล่องให้คุณและส่งไปที่บ้านของคุณก่อน นอกจากนี้ขอให้คุณเป็นตัวแทนผมกระจายข่าวด้วย"

"ข่าวอะไร?" แอนนารีบถาม

"ถ้าพวกเขาอยากได้รับการรักษา มาหาผมที่เมืองจีนได้ทุกเมื่อ ที่นี่มียาที่เพียงพอ พร้อมทั้งแผนการรักษาที่สมบูรณ์ ผมจะรักษาผู้ป่วยจากทั่วทุกมุมโลกอย่างเท่าเทียมกัน!" หลินหยางยิ้ม

เมื่อแอนนาได้ยินก็ตกใจ ลมหายใจของเธอกระชับขึ้น

"อาจารย์ คุณต้องการกดดันเจ้าหน้าที่หรอ?" เธอพูดอย่างระมัดระวัง

"เจ้าหน้าที่ของพวกคุณแล้วยังไง ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผม ผมแค่ไม่พอใจท่าทางที่ทางการปฏิบัติต่อการแพทย์แผนจีนของผม! ในเมื่อพวกเขาไม่เชื่อในการแพทย์แผนจีน งั้นทำไมผมต้องจัดหายาพิเศษที่วิจัยโดยการแพทย์แผนจีนให้?"

"เอ่อ...ก็ใช่..."

แอนนาถอนหายใจ

"มีเรื่องอะไรอีกไหม?"

"ไม่...ไม่...แล้ว..."

"มีเรื่องอะไรก็โทรมาหาผมได้"