บทที่ 675 หม่านเทียนเหอ

"จัดหาแพทย์ที่ดีที่สุดหรอ? คุณทำได้หรอ? ? คุรไม่ได้บอกว่าคุณเป็นพี่ของพี่สาวหรอ? ทำไมพี่สาวถึงได้รับบาดเจ็บอย่างงี้? คุณปกป้องเธอยังไง? คุณคู่ควรกับการเป็นพี่ของเธอหรอ? คุณนี่มันอะไรกัน? คุณไร้ประโยชน์อย่างงี้ มีสิทธิ์อะไรมาปกป้องพี่ของฉัน? คุณไปเลย รีบออกไป!" เหลียงเสี่ยวเตี๋ยตะโกนด้วยความโกรธ น้ำตาของเธอไหลออกมาไม่หยุด

"คุณผู้หญิง โปรดหยุดการกระทำของคุณก่อน!"

ด้านเว่ยเยี่ยนรีบวางสายและเข้ามาจะลากเหลียงเสี่ยวเตี๋ยออกไป

"เว่ยเยี่ยน คุณไม่ต้องยุ่งเรื่องนี้" หลินหยางพูดเบาๆ

เว่ยเยี่ยนตัวแข็ง เธอทำสีหน้าย่ำแย่ แต่ก็พยักหน้า: "โอเค ประธานหลิน"

ประธานหลินหรอ?

เหลียงเสี่ยวเตี๋ยผงะเล็กน้อย ไม่เข้าใจเป็นพิเศษ

หลินหยางปล่อยมือ

"ถ้าคุณอยากตี ก็ตีมา" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"ตีคุณหรอ? ฉันไม่อยากทำให้เจ็บมือหรอก!" เหลียงเสี่ยวเตี๋ยพูดอย่างเย็นชา

"อันที่จริงที่คุณพูดก็ถูก ผมไม่คู่ควรเป็นพี่ของซวนเหม่ย ครั้งนี้ผมไม่ได้ปกป้องซวนเหม่ยให้ดี เสี่ยวเตี๋ย ขอโทษ" หลินหยางสุดลมหายใจ แต่ดวงตาของเขายังเย็นยะเยือก

"คุณไม่จำเป็นต้องพูดขอโทษ เพราะฉันไม่เคยคิดว่าคนไร้ประโยชน์อย่างคุณจะปกป้องพี่สาวของฉันได้ คุณควรจะขอโทษพี่สาวฉันมากกว่า!"

เหลียงเสี่ยวเตี๋ยพูดอย่างเย็นชา เธอเช็ดน้ำตาเงียบๆ และวิ่งออกไป

หลินหยางยืนอยู่ตรงทางเดินอย่างเงียบๆ เหมือนหุ่นขี้ผึ้ง ไม่ขยับ

คนที่เดินผ่านมาเหลือบมองเขา

เว่ยเยี่ยนลังเลสักพัก หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากกระเป๋าและส่งให้หลินหยาง

หลินหยางรับมา เช็ดน้ำลายออกจากหน้าอกของเขาแล้วโยนมันลงในถังขยะ

"เว่ยเยี่ยน"

"ประธานหลิน ทำไมหรอ?"

"รู้ทางไปสมาคมศิลปะการต่อสู้ไหม?" หลินหยางพูดเสียงแหบ

เว่ยเยี่ยนหยุดหายใจ พยักหน้า: "รู้"

"ไปกัน"

หลินหยางเดินไปทางเข้าลิฟต์

เว่ยเยี่ยนรีบวิ่งตามไป

ขึ้นรถ หลินหยางแทงเข็มเงินไปตรงคอ

ทันใดนั้นใบหน้าของเขาก็กลับคืนสู่ใบหน้าของหมอเทวดาหลิน

เว่ยเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะมองอยู่หลายครั้ง เดิมอยากที่จะชื่นชมหลินหยาง แต่เมื่อเห็นสายตาของหลินหยาง ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกลัวๆ

"ประธานหลิน ถ้าคุณต้องการจะใช้ตัวตนนี้เพื่อไปที่สมาคมศิลปะการต่อสู้ ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วย บนรถมีชุดสูทที่ซื้อไว้ให้คุณอยู่ชุดหนึ่ง"

"โอเค!"

หลินหยางพยักหน้า

เว่ยเยี่ยนลงจากรถ

หลังจากนั้นไม่นาน หลินหยางก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เว่ยเยี่ยนขับรถมุ่งตรงไปยังสมาคมศิลปะการต่อสู้

ยี่สิบนาที รถก็มาหยุดอยู่ด้านหน้าประตูศิลปะการต่อสู้

หลินหยางลงรถ จัดระเบียบชุดสูทตัวเองและจะเดินเข้าไปด้านใน

"คุณ คุณมาหาใคร?"

ยามที่อยู่หน้าประตูยิ้มและเดินเข้ามา

"เลขาเจิ้งอยู่ไหม?"

"เลขาเจิ้งพวกเขากำลังประชุมกันอยู่ คุณได้นัดไว้ไหม?" ยามถาม

"พวกเขาประชุมอยู่ที่ไหน?" หลินหยางถามอย่างนิ่งสงบ

"คุณ ขอสอบถามว่าคุณมีเรื่องอะไร?" ยามถามอย่างระมัดระวัง

หลินหยางเหลือบมองเขาหนึ่งที จากนั้นหยิบเอกสารจากกระเป๋าเสื้อของเขาแล้วยื่นให้ยามคนนั้น

เมื่อยามเห็นเขาก็ชะงัก พูดด้วยความเคารพ: "ที่แท้ก็คือหมอเทวดาหลิน ให้ตายเถอะ มิน่าหล่ะถึงได้คุ้นๆ หมอเทวดาหลิน สวัสดี สวัสดี คุณ...คุณเซ็นชื่อให้ผมได้ไหม? ผมเป็นแฟนคลับของคุณ!"

"รอผมจัดการเรื่องต่างๆ เสร็จก่อนละกัน เลขาเจิ้งประชุมอยู่ชั้นไหน?" หลินหยางถามอย่างสงบ

"ชั้นสอง! ชั้นสอง ต้องการให้ผมโทรหาเลขาเจิ้งไหม?"