บทที่ 68 ผมมาเพื่อทำลายตระกูลซู

ญาติตระกูลซูๆ ตกใจกับแขกที่ไม่คาดคิดที่เข้ามาในห้อง

"หลินหยาง?"

ซูจางหยางที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ขมวดคิ้ว มุมปากยกขึ้น: "หืม? คุณมาที่นี่ได้ยังไง? ทำไม? นายท่านสองตระกูลหลิวมาหาเรื่องคุณหรอ? กลัวหรอ? มาให้คุณย่าช่วยหรอ? เฮอะ คนที่ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกันไม่เข้าบ้านเดียวกันนะ เมื่อวานภรรยาที่โง่เขลาของคุณก็มาขอให้คุณย่าช่วย วันนี้คุณมาอีกแล้ว ครอบครัวของพวกคุณคิดว่าตระกูลซูเป็นอะไรกัน? พระราชวังหรอ?"

"จางหยาง นี่มันเรื่องอะไร?" ซูเป่ยถาม

"ไม่มีอะไร ก็แค่คนงี่เง่าที่โทรไปรายงานร้านอาหารของนายท่านสองตระกูลหลิวต่อหน้าทุกคน ตอนนี้รู้ดีว่านายท่านสองตระกูลหลิวไม่ปล่อยแน่ กลัวว่าจะฆ่าเขาตาย!" ซูจางหยางหัวเราะเสียงดัง

เมื่อสิ้นเสียง หลายคนในตระกูลซูก็หัวเราะออกมา

นายท่านสองตระกูลหลิวนับว่าเป็นคนบุคคลสำคัญของเมืองเจียงเฉิน สถานะของเขาก็เหมือนกับสวี่เทียนในเมืองหนานเฉิน

อันที่จริงการรายงานนั้นไม่สำคัญ แต่ถ้ารายงานในที่สาธารณะ ลักษณะจะแตกต่างออกไป ซึ่งแทบจะเทียบเท่ากับการตบหน้าของนายท่านสองตระกูลหลิวในที่สาธารนะ

ไม่ต้องพูดว่าการรายงานนั้นประสบความสำเร็จไหม แม้ว่าจะรายงานไม่สำเร็จ นายท่านสองตระกูลหลิวก็ไม่สามารถปล่อยหลินหยางไปได้

เมื่อเห็นหลินหยางมาตั้งแต่เช้า หลายคนก็คิดว่านายท่านสองตระกูลหลิวมาหาถึงที่ หลินหยางเลยมาที่บ้านตระกูลซูเพื่อหลบ

"หลินหยาง ตอนนี้มีเรื่องอยากจะให้คุณย่าช่วยหรอ? คุณนี่หน้าด้านจริงๆ" ซูเหม่ยซินกอดอก ยิ้ม

"รู้ว่าตระกูลซูของผมไม่เหมือนเดิมแล้ว? อยากจะตีสนิทหรอ? ฮ่าๆ สายไปแล้ว!" ซูเจินพูดอย่างภูมิใจ

ซูกังกวาดสายตามองหลินหยางและยิ้ม: "ในเมื่อคุณมาหาคุณย่า งั้นอย่างน้อยก็แสดงความจริงใจหน่อยสิ? คุกเข่าลง โขกหัวให้คุณย่า จากนั้นก็ขอโทษ เข้าใจไหม?"

"แค่ขอโทษคุณย่าจะมีประโยชน์หรอ? ต้องขอโทษพวกเราด้วย!" ซูเหม่ยซินกระแทกเสียง

"ใช่ คุณลืมไปแล้วหรอ? เขาต้องโขกหัวให้พวกเราด้วย!"​ ซูเจินบดริมฝีปาก

"ใช่ๆๆๆ!"

"เฮอะ"

...

คนตระกูลซูพูดต่อๆ กัน และการเสียดสีทุกชนิดเกิดขึ้นในตระกูลซู

ทั้งตระกูลซูเต็มไปด้วยบรรยากาศที่น่ารื่นรมย์

แต่หลินหยางยังคงเงียบตั้งแต่ต้นจนจบ

เขาเฝ้าดูคำพูดและการกระทำของตระกูลซูอย่างเงียบ ๆ แล้วเดินไปข้าง ๆ ดึงเก้าอี้แล้วนั่งลง

"ไอเวร!"

ซูเป่ยโกรธจัดและตบโต๊ะแล้วยืนขึ้น: "ใครให้คุณนั่ง? ยืนขึ้นมาเดี๋ยวนี้!"

"ใช่ นี่คือของตระกูลซู ใช่ที่ที่สุนัขอย่างคุณจะนั่งหรอ? ยืนขึ้นมา!" ซูกังเองก็ตะโกนออกมา เมื่อสิ้นเสียงก็เดินเข้าไปหลายก้าวเพื่อจะต่อยหลินหยาง

อย่างไรก็ตาม เมื่อซูกังกำลังจะเข้าใกล้เกินไป ชายสองคนที่อยู่ข้างหลังหลินหยางก็หยุดอยู่ตรงหน้าเขา

"โอ้ หลินหยาง คุณเก่งนักหรอ? จู่ๆ ก็เรียกผู้ช่วยออกมา?" ซูกังยิ้ม: "คุณอย่าลืมนะว่า นี่คือตระกูลซู แค่ผมโทรครั้งเดียว ก็รับรองได้เลยว่าคุณออกไปจากตระกูลซูไม่ได้อย่างแน่นอน"

เมื่อสิ้นเสียง ด้านหลังของหลินหยางมีชายที่สวมแว่นและถือกระเป๋าเอกสารเดินออกมา: "คุณท่าน ถ้าเกิดคุณต้องการทำอะไรกับลูกค้าของผม ผมมีสิทธิ์แจ้งตำรวจให้จับกุมคุณได้"

"ลูกค้าหรอ?"

คนตระกูลซูอึ้ง ก่อนที่พวกเขาจะสังเกตเห็นคนเหล่านี้ ซูกังถาม: "พวกคุณคือใคร?"

"ผมคือคังเจียห่าว เป็นทนายความ" ชายคนนั้นดันแว่นตา

"คังเจียห่าวหรอ?"

"ชื่อคุ้นจัง"

ซูกังและคนอื่นๆ มองหน้ากัน

แต่ซูกุ้ยลุกขึ้นมาทันที พูดด้วยความประหลาดใจ: "คังเจียห่าว? หรือว่าคุณคือทนายความจากสำนักงานกฎหมายเจียห่าว?"

"ผมเอง"

"ให้ตายเถอะ ที่แท้ก็เป็นคุณ โชคดีมากๆ!" ซูกุ้ยพูดด้วยความดีใจอย่างมาก

"พ่อ เขามีชื่อเสียงหรอ?" ซูกังถาม

"เคยได้ยินคดีของหลี่ชวงกังไหมหล่ะ? ก็คือทนายความเจียห่าวนี้แหละที่ชนะคดีนี้" ซูกุ้ยพูด

ทันทีที่พูดเช่นนี้ออกมา คนตระกูลซูก็ตกตะลึง

นั่นเป็นคดีดังระดับประเทศเลยนะ!

"ที่แท้คือเขาหรอ?"

"เขาคือทนายความอันดับหนึ่งของเจียงเฉินหรอ?"

"หลังจากคดีนั้น ทนายคังก็ได้รับการยกย่องว่าเป็นทนายความหมายเลข 1 ของเจียงเฉิน" ซูกุ้ยกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะลุกขึ้นจับมือ