บทที่ 784 พวกคุณโทรผิดแน่นอน

ตระกูลหวัง

"อะไรนะ? รักษาฟรี?"

ผู้เฒ่าหวังที่นั่งอยู่ในห้องหนังสือรู้สึกอึ้ง มองหวังคังที่เดินเข้ามาอย่างไม่เชื่อสายตา

"พ่อ พ่อคิดว่าหมอเทวดาหลินต้องการทำอะไรกันแน่? อยู่ดีๆเขาเปิดทำการรักษาฟรีทำไม? การเปิดรักษาการกุศลแบบนี้ช่วยแก้ปัญหาในปัจจุบันของหยางหัวได้เหรอ?" หวังคังถามด้วยความสงสัย

ผู้เฒ่าหวังเงียบไปสักพัก พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม "แกลองไปถามดูหรือยัง การรักษาของพรุ่งนี้มีแต่หมอเทวดาหลินคนเดียวใช่หรือเปล่า?"

"เรื่องนี้…ผมไม่รู้ บนอินเทอร์เน็ตบอกว่าพรุ่งนี้เช้าสิบโมง หมอเทวดาจะเปิดทำการรักษาฟรีที่หน้าประตูบริษัทหยางหัวกรุ๊ป นอกเหนือจากนี้ก็ไม่มีข้อมูลอะไรอีกเลย" หวังคังส่ายหัวแล้วพูด

ผู้เฒ่าหวังขมวดคิ้วแน่นทันที

"ผิดปกติ ผิดปกติ…" เขาพูดพึมพำ ครุ่นคิดไม่หยุด

"พ่อ ผิดปกติยังไง? นี่เป็นทางเดียวที่หมอเทวดาหลินสามารถยืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองในตอนนี้! เขาเปิดทำการรักษาฟรีก็สมเหตุสมผลแล้ว" หวังคังยิ้มแล้วพูด "เขาไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว"

"การเปิดทำการรักษาฟรีเป็นทางเลือกที่ไม่เลวก็จริง แต่ว่า…แค่การรักษาฟรีอย่างเดียว มันสามารถลบคำวิพากษ์วิจารณ์ที่มีต่อหยางหัวกรุ๊ปได้จริงเหรอ? มันสามารถหยุดข่าวลือพวกนั้นได้จริงเหรอ? เกรงว่าผลลัพธ์คงไม่ดีขนาดนั้น!" ผู้เฒ่าหวังส่ายหัวแล้วพูด

"ถึงผลลัพธ์จะไม่เป็นไปตามที่คาดก็ช่วยไม่ได้ หยางหัวในตอนนี้ยังมีทางเลือกอื่นอีกเหรอ?"

ผู้เฒ่าหวังไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาเงียบไปสักพัก พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม "แกลองแวะไปถามข่าวคราวจากคนรู้จักที่สมาคมการแพทย์แห่งเจียงเฉิน"

"ถามข่าวอะไร?" หวังคังรู้สึกอึ้ง

"ลองถามดูว่าจะมีหมอที่มีชื่อเสียงอะไรแบบนี้เดินทางมาเจียงเฉินหรือเปล่า"

"เรื่องนี้…ก็ได้"

หวังคังงงเป็นไก่ตาแตก แต่ก็ยังพยักหน้าแล้วเดินออกจากห้อง

ผู้เฒ่าหวังเอนกายลงพิงเก้าอี้ สูดหายใจเข้าลึกๆ จ้องนาฬิกาที่แขวนอยู่บนกำแพงด้วยสายตาที่เหม่อลอยเล็กน้อย

"พรุ่งนี้ น่าจะเป็นเหตุการณ์ที่ส่งผลกระทบไปทั่วเจียงเฉินหรือแม้กระทั่งทั่วประเทศ หยางหัวจะตกอยู่ในขั้นวิกฤตหรือก้าวออกมาขึ้นอยู่กับความสามารถของคุณแล้ว ประธานหลิน…"

ภายในห้องทำงาน

เลิ้นกุยเพิ่งวางสายจากจูหนานอัน บนใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ขี้เล่น

"รักษาฟรี? น่าขำ ผมต้องยอมรับว่าทักษะการแพทย์ของคุณไม่ธรรมดา คุณสามารถพิสูจน์ให้คนบางส่วนเห็นว่ายาของคุณคือของจริง คุณเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่คุณสามารถพิสูจน์ให้คนทั้งโลกเห็นหรือเปล่า? หมอเทวดาหลิน คุณมีแค่ปากเดียว แต่พวกเรามีมากขนาดนี้ คุณคิดว่าทุกคนจะเชื่อใคร? การกระทำของคุณมันไร้ประโยชน์" เลิ้นกุยพูดพึมพำกับตนเอง ในแววตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ

"ประธานเลิ้น คุณคิดเห็นยังไงกับการรักษาฟรีครั้งนี้ของประธานหลิน?" คนที่อยู่ด้านข้างยิ้มแล้วถาม

"เขาเป็นสุนัขจนตรอกที่ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว ทำได้แต่ใช้ความสามารถของตัวเองมาเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ แต่น่าเสียดาย สถานการณ์ในปัจจุบันไม่ใช่สิ่งที่ความสามารถของเขาจะทำได้อีกแล้ว!" เลิ้นกุยยิ้มแล้วพูด

"หมายความว่าหยางหัวแพ้แน่นอน?"

"ระยะเวลาห้าวันที่ประธานหลินพูดเอาไว้ พรุ่งนี้ก็เป็นวันที่ห้าแล้ว ถ้าหากยาตัวใหม่ของเขายังไม่สามารถเข้าตลาด ชื่อเสียงความน่าเชื่อถือของเขาก็จะลดลง พวกเราแค่ต้องสร้างกระแสทำลายความน่าเชื่อถือสุดท้ายของหยางหัวอีกครั้ง หลังจากนั้นบริษัทนับร้อยอย่างพวกเรากระโดดเข้าไปฉีกกระชากพร้อมกัน เชื่อว่าต้องสามารถกลืนกินยักษ์ใหญ่อย่างหยางหัวได้แน่นอน หยางหัวถูกกำหนดให้กลายเป็นประวัติศาสตร์!" เลิ้นกุยหัวเราะเสียงดัง

"แผนการของประธานเลิ้นเฉียบแหลมมาก! ท้ายที่สุดประธานหลินคนนั้นก็ยังเด็กเกินไป ไร้เดียงสาเกินไป!"

"ใช่ เด็กไม่พอทำตัวอวดดีอีก! คนหนุ่มสาวมีความเย่อหยิ่งเป็นเรื่องดี แต่ก็ต้องดูสถานการณ์ด้วย ประธานหลินต้องชดใช้ในสิ่งที่เขากระทำ!"

.....

หลินหยางขับรถเฟอรารี่ของเขาไปจอดถนนฝั่งตรงข้ามของเยว่เหยียนอินเตอร์เนชั่นแนล หลังจากนั้นก้าวเท้าเดินเข้าไปในประตู

ดึกแล้ว

แต่ไฟห้องของซูเหยียนยังเปิดอยู่

เธอราวกับนอนไม่หลับ กำลังนั่งดูเอกสารอยู่บนโต๊ะทำงาน ด้านข้างมีไวน์วางไว้หนึ่งแก้ว

เธอกุมหน้าผากของตนเองเหมือนปวดหัว ขมวดคิ้วแน่น

"ผมจำได้ว่าคุณไม่ชอบดื่มไวน์?" หลินหยางเดินเข้ามา

"ช่วงนี้ถ้าไม่พึ่งแอลกอฮอล์ ฉันคงจะนอนไม่หลับ" ซูเหยียนเงยหน้าขึ้นพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

"เป็นเพราะเรื่องของหยางหัวเหรอ?" หลินหยางพูด

"เรื่องของหยางหัวส่งผลกระทบต่อบริษัทฉันมาก โดยเฉพาะเรื่องยาตัวใหม่ช่วงสองวันนี้" ซูเหยียนถอนหายใจ "ครั้งนี้…วงการธุรกิจทั้งประเทศคงต้องจัดอันดับใหม่"

"คุณตั้งใจจะทำยังไง?" หลินหยางถาม

"เลิ้นกุยเคยมาเชิญฉันไปร่วมมือกับพวกเขา แต่ว่าฉันปฏิเสธ" ซูเหยียนถอนหายใจ

"ฮืม?" หลินหยางรู้สึกประหลาดใจ

เลิ้นกุยถึงขั้นยื่นมือเข้ามาหาซูเหยียนแล้ว?