บทที่ 824 คนที่บ้าคลั่ง ! !

"ประธานหลิน?"

ด้านชวี่เที่ยนรู้สึกไม่ดี รีบตะโกน

"ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล!" หลินหยางพูด

แม้ว่าจะพูดเช่นนี้ แต่สีหน้าของชวี่เทียนก็ยังคงกังวล

หลังจากนั้นประมาณหนึ่งนาที การเปลี่ยนแปลงของอายี่ก็หยุดลง

ในเวลานี้อายี่แตกต่างจากก่อนหน้านี้

แม้ว่าดูเหมือนว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงในภาพรวม แต่ตอนนี้อายี่ก็ให้ความรู้สึกถึงอันตรายอย่างมาก

ไม่กล้าเข้าใกล้

เหมือนว่าถ้าเข้าใกล้อีกนิดก็สามารถถูกเขาฉีกเป็นชิ้นๆ ได้

คนตระกูลหนานกงจับตามองไม่ขาดสาย

หนานกงเซียเช่นกัน

"อายี่! อย่าออมมือ! เข้าไป เหยียบไอสุนัขนี้ให้สิ้นซาก เอาตราสัญลักษณ์เทียนเจียวมา ทำลายหยางหัวของเขาให้หมด! เข้าไป! !" หนานกงเซียตะโกน

เมื่อสิ้นเสียง อายี่ก็ไม่เสียเวลาอีกต่อไป เขาก้าวไปทางหลินหยาง

ทุกๆ ย่างก้าวของเขาส่งเสียงที่หนักอึ้งออกมาพร้อมกับรอยบุ๋มที่ปรากฏขึ้นบนพื้น

ความรู้สึกกดดันนี้ทำให้แทบหายใจไม่ออก

แต่... หลินหยางยังคงยืนอย่างสงบนิ่งโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ บนใบหน้า ราวกับว่าเขาไม่ได้เอาจริงเอาจังกับมันเลย

คนรอบข้างต่างก็อ้าปากค้าง แต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร

"พร้อมหรือยัง? หมอเทวดาหลิน!" อายี่พูดออกมาด้วยเสียงที่จริงจัง

มีเจตนาฆ่าแผ่กระจายออกมาจากน้ำเสียงของเขา

"เข้ามาเถอะ!"

หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย

ไร้ซึ่งความเกรงกลัวใดๆ!

แต่ในวินาทีที่เขาพูดออกมานั้น

ฉึก

อายี่ก็โจมตีเข้ามาเหมือนสายรุ้งที่ทอดยาว

พลังทำลายล้างหลั่งไหลเข้าสู่อ้อมแขนของอายี่

หลังจากเข้าใกล้หลินหยาง เขาก็โจมตีอย่างบ้าคลั่ง

ทุกการกระแทกมีพลังไม่มีที่สิ้นสุดที่สามารถทำลายล้างภูเขาและทะเลได้

พวกมันโจมตีหลินหยางอย่างดุเดือดเหมือนพายุฝนโหมกระหน่ำ

ถ้าคนตรงหน้าของอายี่ไม่ใช่หลินหยาง แต่เป็นรถถัง เกรงว่ามันคงถูกทุบทำลายจนกลายเป็นเศษเหล็ก

แต่หลินหยางกลับไม่กลับ สองแขนของเขาร่ายรำอย่างรวดเร็ว กางนิ้วออก และป้องกันหมัดที่เข้ามา

บูม! บูม! บูม! บูม...

เสียงที่เหมือนระเบิดดังกระเพื่อมอย่างรุนแรง และเสียงนี้ดูเหมือนจะทำให้แก้วหูของคนรอบข้างแตกสลาย

หลังจากกินยาเข้าไปพลังของอายี่ก็น่าสะพรึงกลัวมากขึ้น ก่อนหน้านี้หลินหยางสามารถต้านทานได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้เขาเหมือนจะต้านทานไม่อยู่ เท้าของเขาถอยออกไปหลายก้าว ความสามารถในการเข้ามาปัดป้องของตัวเองช้าลง

"หมอเทวดาหลิน! คุณ! มันก็เท่านั้น! !"

อายี่ตะโกนสุดแรง ต่อยไปทางหลินหยางครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกๆ ครั้งที่ฝ่ามือของเขากระทบเข้ากับมือของหลินหยาง พลังของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

บูม!

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง

แขนของหลินหยางขึ้นมาป้องกันไม่ทัน ตัวสั่นอย่างรุนแรง สายเกินไปที่จะยื่นมือออกไปสกัดกั้นการโจมตีครั้งต่อไปของอายี่

อายี่ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้และต่อยเข้าไปที่หน้าของหลินหยาง

ปัง!

หมัดกระแทกไปที่โหนกแก้มของหลินหยางอย่างรุนแรง

หลินหยางก้าวถอยหลังไปสี่ห้าก้าว ร่างกายของเขาแกว่งไปมา และเขาเกือบจะล้มลง

"ประธานหลิน! !"

ชวี่เทียนอุทาน

"ดี!"

ด้านหนานกงเซียปรบมือเสียงดัง พูดด้วยความตื่นเต้น

"นี่...ประธานหลิน...สู้ไม่ได้แล้วใช่ไหม?" ติงเหมาที่ยืนดูอยู่ข้างๆ จ้องมองไปที่สถานการณ์การต่อสู้

"ความแข็งแกร่ง ความเร็ว และความสามารถในการตอบสนองของคนคนนี้ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดหลังจากทานยา คงจะบอกถึงสถานการณ์ของประธานหลินในตอนนี้ไม่ได้..." คนข้างๆ พูดเสียงเบาๆ

เมื่อติงเหมาได้ยิน หน้าของเขาก็ซีดไป

"เอ่อ...ได้ยังไงกัน? ประธานหลินจะเป็นอะไรไม่ได้! พวกเรามอบหน้าที่รับผิดชอบให้เขาแล้ว ถ้าเขาแพ้ขึ้นมา...งั้นก็จบกันสิ!" ติงเหมาตะโกน

"ประธาน แม้ว่าคุณจะพูดแบบนี้ พวกเราก็หมดหนทาง...การต่อสู้ระดับนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะเข้าไปยุ่งได้!" ยอดฝีมือคนนั้นพูดขึ้นมา