บทที่ 83 เปิดศาล (๒)

"จำเลยหลินหยาง คุณสามารถบอกได้หรือเปล่าว่าทำไมตอนที่ออกจากห้องในมือของคุณเป็นกล่องยา แต่ตอนที่เอาไปให้คุณนายซูถึงกลายเป็นขวดยา? คุณอธิบายได้หรือเปล่า?" ผู้พิพากษาจางถาม

"อันที่จริงผมรู้สึกว่าคุณนายซูไม่เหมาะที่จะใช้ยาแบบนี้ เพราะแบบนั้นผมก็เลยเปลี่ยนยาให้" หลินหยางเงียบสักพักแล้วพูด

"นี่มันเรื่องเหลวไหลทั้งนั้น!"

เกิดความโกลาหลขึ้นอีกครั้ง

"เงียบ เงียบ!" ผู้พิพากษาเคาะค้อน

"ท่านผู้พิพากษาคุณก็น่าจะได้ยินแล้วใช่หรือเปล่า? หลินหยางเขาเปลี่ยนยา แต่เท่าที่ผมทราบมาเขาไม่ใช่หมอ เขาแอบเปลี่ยนยาโดยพลการแบบนี้น่าสงสัยมาก! ถ้าหากจำเลยไม่สามารถอธิบายเรื่องนี้ ผมคิดว่าผมสามารถมั่นใจได้ว่าการกระทำของเขาเป็นการขโมยสูตรยา!" คังเจียห่าวพูดออกมาโดยตรง

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร

สีหน้าของจี้เหวินดูไม่เป็นธรรมชาติเท่าไหร่

คังเจียห่าวยังไงก็เป็นคังเจียห่าว ที่แท้เขาตั้งใจให้ทุกคนดูคลิปวีดีโอแรกก่อน คลิปวีดีโอนั้นไม่สามารถอธิบายอะไรได้เลย แต่เขาก็ยังตั้งใจที่จะเปิดคลิปวีดีโอที่เป็นกล่องยา ทั้งหมดก็เพื่อให้ทางฝั่งของจี้เหวินเข้าสู่ประเด็นนี้ หลังจากนั้นเขาค่อยเปิดคลิปวีดีโออีกคลิปหนึ่งทีหลังเพื่อรุกฆาต คราวนี้ทำให้จี้เหวินถึงกับพูดอะไรไม่ออก

ท้ายที่สุดเขาก็เป็นถึงทนายความอันดับหนึ่งที่มีประสบการณ์โชกโชน

"ท่านผู้พิพากษา ผมคิดว่าคลิปวีดีโอนี้ไม่สามารถบ่งบอกอะไรได้" จี้เหวินสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วพูด

"ไม่สามารถบ่งบอกอะไร ‘งั้นทนายจี้ช่วยอธิบายหน่อยว่าทำไมหลินหยางต้องเปลี่ยนยาโดยพลการ?" คังเจียห่าวรีบถามขึ้นทันทีอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการกดดัน

"เป็นเหมือนกับที่เขาพูด หลินหยางรู้สึกว่ายาตัวนั้นไม่ดี"

"เขาไม่ใช่หมอ"

"แต่เขามีความรู้เรื่องการแพทย์! เพราะแบบนี้เขาจึงเปลี่ยนยาโดยพลการ" จี้เหวินมองไปทางผู้พิพากษาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "ยิ่งไปกว่านั้นลูกความของผมยังมีทักษะการแพทย์ที่ดีมากด้วย ถ้าหากท่านผู้พิพากษาไม่เชื่อ สามารถลองทดสอบความรู้เกี่ยวกับการแพทย์ของลูกความของผม ไม่ว่าจะเป็นทางปฏิบัติหรือทฤษฎีได้หมด"

หลังจากที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ คนของตระกูลซูเริ่มขมวดคิ้วทันที

โดยเฉพาะซูกุ้ย

คนอื่นอาจจะมองไม่ออก แต่เขารู้ดีว่าหลินหยางมีทักษะการแพทย์ที่ไม่ธรรมดา

คังเจียห่าวก็รู้ดีว่าถ้าหากพูดประเด็นนี้ต่อไป มีแต่จะเดินเข้าสู่ทางได้เปรียบของอีกฝ่าย เขาจึงพูดขึ้นอีกครั้ง "ท่านผู้พิพากษา ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ผมขอเสนอให้ตรวจสอบสูตรยาของทั้งสองฝ่าย"

"ตรวจสอบสูตรยา?"

ผู้คนรู้สึกตกใจ

"ผมมั่นใจว่าสูตรยาที่อยู่ในมือของทั้งสองฝ่ายเหมือนกัน ในเมื่อพวกเราไม่สามารถบอกได้ว่าหลินหยางขโมยสูตรยายังไง งั้นพวกเราก็มายืนยันก่อนว่าหลินหยางได้ขโมยสูตรยาจริงหรือเปล่า และการตรวจสอบสูตรยาเป็นวิธีที่ดีที่สุด!"

พูดจบ คังเจียห่าวหยิบถุงพลาสติกใสออกมาจากด้านข้างหนึ่งใบ ภายในถุงพลาสติกมีกระดาษสีเหลืองซีดหนึ่งแผ่น ให้ความรู้สึกที่มีอายุยาวนานมาก

"นี่เป็นสูตรยาของตระกูลซู เล่ากันว่าถูกเขียนขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงหมิง ผมหวังว่าท่านผู้พิพากษาจะสามารถเชิญนักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีมืออาชีพมาตรวจสอบอายุของใบสั่งยาแผ่นนี้ หลังจากนั้นค่อยตรวจสอบสูตรยาของหยางหัวกรุ๊ป! เมื่อเป็นแบบนี้ก็จะสามารถตัดสินได้ว่าของใครก่อนของใครหลัง! ถ้าหากสูดยาของหยางหัวกรุ๊ปเพิ่งจะถูกเขียนขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ โดยทั่วไปแล้วสามารถบอกได้ว่าสูตรยาของหยางหัวกรุ๊ปถูกคัดลอกมาจากสูตรยาของตระกูลซู! ถึงเวลาเราค่อยมาซักถามหลินหยางทีหลัง แบบนี้เรื่องราวทุกอย่างมันก็จะกระจ่างชัดเจนเอง!"

หลังจากได้ยินคำพูดประโยคนี้ มีผู้คนจำนวนหนึ่งที่สนับสนุนหยางหัวกรุ๊ปถึงกับหน้าซีด

จางชิงหยู่และซูกวงตกใจจนเข่าอ่อน

ซูเหยียนกำมือของตัวเองแน่น สีหน้าดูไม่เป็นธรรมชาติมาก

คังเจียห่าวฉลาดมาก

เขาเริ่มเข้าประเด็นโดยกล่าวหาว่าหลินหยางเป็นคนขโมย ถึงเวลาไต่สวนทุกคนก็จะใช้อคติมองว่าหลินหยางเป็นคนขโมย ใช้อารมณ์ส่วนตัวมาปะปนกับการตัดสิน ถึงตอนนั้นแม้ว่าหลินหยางจะไม่ยอมรับ แต่คดีนี้คังเจียห่าวก็สามารถคุมชนะแล้วครึ่งหนึ่ง เขาสามารถควบคุมสถานการณ์ทุกอย่างไว้ในมือ

ผู้พิพากษาจางพยักหน้า "คำร้องของโจทก์มีผล แต่ต้องทำการประเมินในชั้นศาล! และนักประเมินต้องเป็นกลาง!"

"ไม่มีปัญหา" คังเจียห่าวดันขอบแว่นตาของตัวเอง

คนของตระกูลซูเริ่มยิ้มแล้ว

ขอเพียงแค่ผลของการประเมินออกมา ความจริงทุกอย่างก็จะกระจ่าง

พวกเขามั่นใจว่าสูตรยาของหยางหัวกรุ๊ปขโมยมาจากตระกูลซูของพวกเขา ตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากันในชั้นศาล มีเหรอที่หยางหัวกรุ๊ปจะไม่แพ้?

ถึงเวลาหยางหัวกรุ๊ปจะต้องจ่ายค่าชดใช้จำนวนมหาศาลและรวมไปถึงจะได้รับผลประโยชน์จากสิทธิบัตร พวกเขาจะกลายเป็นตระกูลที่มั่งคั่งในเจียงเฉิน

ตระกูลที่มั่งคั่ง!

แค่คิดก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว!

"คุณย่าพวกเรากำลังจะทำสำเร็จแล้ว"

"คราวนี้ครอบครัวนี้จบสิ้นแน่!"

"เหอเหอ คิดจะเป็นศัตรูกับตระกูลซูก็ต้องพบกับจุดจบแบบนี้!"

"ฉันคิดว่าตอนนี้พวกเขาต้องรู้สึกเสียใจแน่ ถ้าหากพวกเขาอยู่กับตระกูลซูของเรา ไม่แน่ตอนนี้อาจจะมีชีวิตที่สุขสบายแล้ว!"

บนใบหน้าของคนตระกูลซูเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ท่าทางของแต่ละคนดูได้ใจมาก

แต่ในตอนนั้นเอง จี้เหวินกลับพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

"ท่านผู้พิพากษา ผมขอคัดค้าน!"