บทที่ 914 คุณเคยทำหน้าที่ในฐานะภรรยาหรือเปล่า?

"ถ้าอย่างนั้นคุณโปรดแสดงความเมตตา เล่าความจริงทั้งหมดออกมาเถอะ!" กงซีหยุนพูดทั้งน้ำตา

ซูเหยียนเม้มริมฝีปาก ก้มหน้าลงพูดด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวด "ยาพิษแบบนี้…ฉันเพิ่งกินลงไปเมื่อกี้…"

"ใครเป็นคนให้คุณ?" หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"จางชิงหยู่…แม่ของฉัน!"

"อะไรนะ?"

หลินหยางเบิกตากว้าง พูดลิ้นพันกัน

"จาง…จางชิงหยู่?"

"เป็นไปไม่ได้! เธอ…เธอเป็นแม่ของคุณนะ! เธอจะให้คุณกินยาพิษได้ยังไง?" กงซีหยุนพูดอุทานโดยไม่รู้ตัว

"แม่ของฉันไม่ได้ต้องการให้ฉันกินอยู่แล้ว เธอมอบยาให้ฉันเพราะต้องการให้ฉันแอบวางยาประธานหลิน!" หลินหยางเงยหน้าขึ้น ใช้ดวงตาถูกปิดด้วยผ้าพันแผลมองคนทั้งสอง

กงซีหยุนตกตะลึง

สีหน้าของหลินหยางเย็นชาจนถึงขีดสุด กําหมัดแน่น

"ก่อนหน้านี้ พ่อแม่ของฉันโดนขู่ฆ่า มีคนนำกระเป๋ามามอบให้พวกเขา ด้านในเป็นนิ้วมือหนึ่งนิ้วและยาพิษที่ถูกปรุงด้วยวิธีการพิเศษ! คนส่งกระเป๋าสั่งให้นำยามามอบให้ฉัน ให้ฉันเป็นคนวางยาประธานหลินเพื่อฆ่าเขา! ฉันไม่ทำไม่ได้ เพราะนิ้วมือที่อยู่ในกระเป๋า…เป็นนิ้วมือของจางจงหัวตาของฉัน!" ซูเหยียนพูดเสียงสั่น

"จางจงหัว?"

"คนส่งกระเป๋าบอกว่าถ้าหากฉันวางยาประธานหลินไม่สำเร็จ ครอบครัวของคุณตาและรวมไปถึงพ่อแม่ของฉันต้องตายหมดทุกคน! แต่ว่า…ประธานหลินมีบุญคุณต่อฉัน! ฉันจะทำเรื่องน่าละอายใจแบบนี้ได้ยังไง! ดังนั้น ฉันจึงมีเพียงทางเลือกเดียว! ฉันต้องตาย!"

ซูเหยียนเริ่มร้องไห้ฟูมฟาย ฟุบลงบนเตียงด้วยความสิ้นหวัง น้ำตาที่ร้องไห้ออกมามีเลือดปนอยู่ ทำให้ผ้าพันแผลถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดง…

หลินหยางได้ยินแล้วรู้สึกเกลียดชังจนถึงขีดสุด!

ซูเหยียนเลือกที่จะฆ่าตัวตาย ความจริงนี่เป็นทางเลือกที่โง่มาก

เพราะถึงเธอตายไป อีกฝ่ายก็ใช่ว่าจะยอมปล่อยจางชิงหยู่ ซูกวง และรวมไปถึงคนของตระกูลจาง

แต่เธอไม่มีทางเลือกอื่น

เธอไม่ต้องการทำร้ายประธานหลิน

เธอไม่ต้องการตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้น เธอไม่ต้องการทำร้ายผู้มีพระคุณที่ช่วยตนเองครั้งแล้วครั้งเล่า

ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะหนี

เรื่องที่จะทำให้ตนเองตาย!

แต่ว่า มันไม่ช่วยอะไรเลย

การตายของเธอไม่สามารถแก้ปัญหา!

หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ ข่มอารมณ์ความโกรธและความเกลียดชังไว้ในส่วนลึกของหัวใจ นั่งลงข้างเตียงแล้วหยิบเข็มเงินออกมาฝังเข็มให้ซูเหยียน

"หลินหยาง คุณทำอะไร?" ซูเหยียนต่อต้านเล็กน้อย

"หุบปาก! อย่าขยับ!" หลินหยางตะคอกเสียงเบา

ความเฉยเมยก่อนหน้านี้หายไปหมดแล้ว มันถูกแทนที่ด้วยความเคร่งขรึม

ซูเหยียนสะดุ้งตกใจ

เธอไม่เคยเห็นหลินหยางเป็นแบบนี้มาก่อน จึงไม่กล้าขยับตัวแม้แต่นิดเดียว

กลับเห็นหลินหยางเสียบเข็มเงินลงบนหน้าอกของเธอด้วยความระมัดระวัง

การกระทำของเขาอ่อนโยนและละเอียดอ่อนจนถึงขีดสุด กลัวว่าตนเองออกแรงพลาดนิดเดียวจะทำให้ซูเหยียนรู้สึกเจ็บ