บทที่ 916 เดินหมากด้วยตัวคนเดียว

"คุณหมายความว่าอะไร?" หลินหยางถามอย่างเยือกเย็น

"หมอเทวดาหลิน คุณไม่รู้ สองวันหลังจากนี้ ตระกูลหนานกงของพวกเราจะจัดพิธีการสรรหาคนมาแต่งงานหลายคนจะมาหาเพื่อขอเอายา ในหมู่ของพวกเขาจะมีบุคคลสำคัญหลายคนด้วย ความแข็งแกร่งและเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตัวยานี้ ส่วนใหญ่จะถูกส่งออกไปในงานการสรรหาคนมาแต่งงาน" คนนั้นพูด

สีหน้าของหลินหยางจริงจังมาก

"ประธานหลิน เช่นนี้แล้วเวลาไม่มากแล้ว" ชวี่เทียนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

หลินหยางพยักหน้า มองดูคนเหล่านี้ พูดเสียงต่ำ: "ขังพวกเขาเอาไว้ก่อน เรียกคนมาคอยคุมกันพวกเขา ในเวลาเดียวกันเตรียมโทรศัพท์ไว้ให้ดี ถ้ามีปัญหาอะไรผมจะโทรถามพวกเขา ตอนนี้ต้องเคลื่อนตัวไปยังตระกูลหลักของตระกูลหนานกง! เพื่อเอายาแก้พิษ!"

"ประธานหลิน ผมจะเตรียมกำลังคนทันที!" ชวี่เทียนพูด

"ไม่จำเป็น ไม่ต้องเคลื่อนไหวคนของคน ให้พวกเขาคุ้มกันเมืองเจียงเฉินเอาไว้! นั่นคือตระกูลศิลปะการต่อสู้โบราณ คนของคุณไม่สามารถต่อกรได้แน่ๆ"

"แต่...ประธานหลิน ผมจะปล่อยให้คุณไปคนเดียวกันอย่างไร? ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาด พวกเราคงไม่รู้จะว่ายังไงดี"

"สบายใจได้ ผมมีผู้ช่วยแล้ว!"

หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย หยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรออก

จากนั้นเขาก็หันหน้าและพูด: "ชวี่เทียน คุณจัดการเที่ยวบินให้ผมที ผมจะไปที่เมืองหนานชวน"

"โอเคประธานหลิน"

ชวี่เทียนพยักหน้า กระซิบกับลูกน้องสองสามคำ จากนั้นลูกน้องข้างๆ ก็วิ่งออกไปจากห้อง

"น่าจะมีคนตระกูลหนานจงบางกลุ่มอยู่ในเจียงเฉิน ถ้าคลังยาถูกไฟไหม้ น่าจะเป็นคนของตระกูลหนานกง ไปตามหาพวกเขาให้เจอในช่วงเวลานี้! จากนั้นก็จัดการตามวิธีของคุณ" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

ชวี่เทียนตื่นเต้น มองไปที่ใบหน้าของหลินหยางและเข้าใจอะไรบ้างอย่าง

ครั้งนี้ประธานหลินจะเริ่มการฆ่าล้างแล้ว!

อีกฝ่ายมาเล่นกับจุดอ่อนของเขา...

"ประธานหลินสบายใจได้ ผมรู้ว่าควรทำยังไง!"

"มีปัญหาอะไรก็ติดต่อสำนักฉี๋หลิน พวกเขาจะให้ความร่วมมือกับคุณ!"

หลินหยางพูดเสร็จก็เดินออกไปจากห้อง

กงซีหยุนไปส่งหลินหยางที่สนามบินด้วยตนเอง

ระหว่างทาง ใบหน้าของเธอซีดมาก ดวงตาของเธอหวาดกลัว และเธอก็เหลือบมองกระจกมองหลังเป็นระยะๆ แต่เธอก็ลังเล

"อยากพูดอะไรก็พูดเถอะ ไม่เป็นไร" หลินหยางหลับตาและเอ่ยปากออกมา

กงซีหยุนตกใจ พูดเบาๆ: "ประธานหลิน ที่...ที่ฉันอยากพูดคือ...เรื่องคุณผู้หญิงซูเหยียน...ฉัน..."

กงซีหยุนพูดกุกๆ กักๆ ตัวสั่น ฟันสั่น

"รอจัดการเรื่องอื่นเสร็จก่อนแล้วค่อยว่าเรื่องนี้กัน" ไม่รอให้กงซีหยุนพูดจบ หลินหยางก็ตัดบทเธอ

กงซีหยุนตกใจ หัวใจเต้นแรงและพูด: "รับทราบ ประธานหลิน"

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้หลินหยางคงไม่ว่าอะไรอย่างแน่นอน

แต่ครั้งนี้มันรุนแรงเกินไปจริงๆ หลินหยางไม่สามารถปล่อยไปแบบนั้นได้

ตอนนี้กงซีหยุนทำได้เพียงอธิษฐานขอให้การเดินทางของหลินหยางเป็นไปโดยราบรื่น ไม่เช่นนั้นเธอก็ว่าหลินหยางจะโมโหมากขึ้น และนั่นคือสิ่งที่น่ากลัว

ไม่นานก็มาถึงสนามบิน

หลินหยางขึ้นเครื่องบินและมุ่งหน้าไปยังหนานชวนโดยตรง

หนานชวนเป็นสถานที่ตั้งของตระกูลหนานกง...

หม่าไห่ให้คนมารอรับเขาที่สนามบินแล้ว และตรวจสอบตระกูลหนานกงตามข้อมูลที่หลินหยางให้มา

แต่น่าเสียดายพื้นที่ของตระกูลหนานกงนั้นลึกลับเกินไป มีผู้คนคุ้มกันทางเข้า คนของหม่าไห่ไม่สามารถเข้าไปในตระกูลหนานกงได้เลย

ข้อมูลที่หม่าไห่ได้รวบรวมมานั้นเป็นเพียงเรื่องซุบซิบบางส่วนที่แพร่กระจายในเมืองหนานชวนเท่านั้น

นอกสนามบิน

"ประธานหลิน!"

ชายสวมแว่นวิ่งเหยาะๆ ไปข้างหน้าและโค้งคำนับให้หลินหยางด้วยความเคารพ

"อืม"

หลินหยางพยักหน้า เอ่ยปาก: "หม่าไห่น่าจะส่งสถานที่ให้คุณแล้วใช่ไหม? พวกเราไปตระกูลหนานกงกันเถอะ!"

"ประธานหลิน ถ้าคุณจะไปตระกูลหนานกงตอนนี้อาจจะเกิดความลำบากได้!"

"ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?"

"ตอนนี้ตระกูลหนานกงได้ปิดประตูแล้ว ตระกูลหนานกงในเวลานี้ไม่ใช่สถานที่ที่คนนอกจะเข้าไปได้ พวกเขากำลังเตรียมตัวเพื่อการสรรหาคนมาแต่งงานในวันมะรืน ถ้าคุณไปตอนนี้เกรงว่าคุณต้องสู้กับพวกเขา และคงไม่ได้ยาแก้พิษนั้นมา" ผู้ชายส่ายหน้าและพูด