บทที่ 918 อยากฆ่าใครก็ฆ่า

ตระกูลหนานกงไม่เป็นที่รู้จักในเมืองหนานชวน!

อีกทั้งหลายคนไม่เคยได้ยิน

เนื่องจากพวกเขามีโฆษกอยู่ พวกเขาแค่ต้องทำงานเบื้องหลังเท่านั้น

พลังที่ไม่เปิดเผยต่อสายตาของสาธารณชนเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด

ตระกูลหนานกงเป็นเช่นนี้

หลังจากกลุ่มของหนานกงหยุนชิงออกไป หลิวหม่าก็เริ่มจัดให้ผู้คนจากนิกายตงหวงมาที่หนานชวน

เห็นได้ชัดว่าโรงแรมแห่งนี้ไม่เพียงพอสำหรับให้พวกเขาทุกคนอยู่ หลิวหม่าจึงขอให้ผู้จัดการติดต่อโรงแรมและเกสต์เฮาส์ที่อยู่ใกล้เคียง 5 แห่ง จากนั้นพวกเขาก็ได้เข้าพัก

ในขณะเดียวกัน

ภายในตระกูลหลักของตระกูลหนานกง

"ชีเฉิง! คุณกล้าไม่ฟังคำพูดของฉันหรอ? คุณกล้ามา! คุณเป็นแค่สุนัขที่พี่สองของฉันเลี้ยงดูมา! คุณกล้าไม่เชื่อฟังฉันหรอ?" หนานกงหยุนชิวจ้องไปที่ชีเฉิงที่อยู่ด้านหน้าของเธออย่างดุเดือดและตะโกนเสียงดัง

"คุณผู้หญิง ชีเฉิงพูดไปแล้ว ถ้าไม่ใช่คำสั่งของคุณชายสอง ชีเฉิงจะไม่ทำโดยไม่ได้รับอนุญาต!" ชายที่ชื่อชีเฉิงพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"คุณ...ไอสารเลว! ฉันจะฆ่าคุณ!"

หนานกงหยุนชิวโกรธมาก ดึงมีดสั้นอันละเอียดอ่อนออกมาจากเอวของเธอโดยตรง และจะเหวี่ยงไปที่หัวของผู้ชายคนนั้น

ชายคนนั้นยืนตัวสูงไม่ขยับเขยื้อนเหมือนรูปปั้น ไม่มีความกลัวใดๆ

หนานกงหยุนชิวไร้ความเมตตา เธอฟันมีดลงไปอย่างแรง

แต่ในช่วงเวลาวิกฤตินี้ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

"น้องเล็ก อะไรทำให้โกรธขนาดนั้น?"

ร่างของหนานกงหยุนชิวสั่น หันหน้ากลับไป

เห็นชายคนหนึ่งในชุดคลุมสีน้ำตาลแต่งตัวแบบโบราณเดินเข้ามา

เขาเอามือไว้ข้างหลัง คิ้วเรียวเหมือนดาบ ดวงตาเป็นดวงดาว และท่าทางเคร่งขรึม ตามมาด้วยสองสาวใช้แต่งตัวอย่างมีสไตล์

"คุณชายสอง!" ชีเฉิงกำลังคุกเข่าลงที่เข่าข้างหนึ่งเพื่อแสดงความเคารพ

"ลุกขึ้นมาเถอะ"

คุณชายสองพูดอย่างเรียบเฉย

"พี่สอง! ทาสสุนัขที่คุณเลี้ยงดูมานี้น่ารังเกียจมาก! เขาไม่เชื่อฟังฉันเลย! คุณต้องจัดการให้ฉันนะ!" หนานกงหยุนชิวเดินเข้าไปด้านหน้า กอดแขนของหนานกงหนานกงโม่เฟยและพูดอย่างโกรธเคือง

"หรอ? แล้วน้องต้องการให้ชีเฉิงไปทำอะไรหล่ะ?" คุณชายสองพูด

"ช่วยฉันฆ่าคน"

"ฆ่าคนหรอ? น้องเล็ก ยังมีใครที่น้องฆ่าไม่ได้อีกบนโลกนี้? เรื่องเล็กขนาดนี้ ทำไมต้องให้ชีเฉิงไปจัดการ?" คุณชายสองส่ายหน้า

"พี่สอง คุณไม่เข้าใจ! พวกนั้นมาเป็นกลุ่ม แถมยังแข็งแกร่งและมีอำนาจด้วย! ทั้งยังเป็นนักศิลปะการต่อสู้ด้วย คนของฉันต่อกรกับเขาไม่ได้! ต้องส่งยอดฝีมือไป​!" หนานงหยุนชิงกัดฟันพูด

"หรอ?" คุณชายสองแปลกใจ: "กลุ่มคนที่แข็งแกร่งหรอ? นั่นต้องเป็นตระกูลที่มีอำนาจ! กองกำลังไหนกล้ามาต่อกรกับตระกูลหนานกง? ไม่ได้บอกชื่อตัวเองกับเขาหรอ?"

"บอกไปแล้ว แต่อีกฝ่ายไม่ได้สนใจในตัวตนของพวกเราเลย!"

เมื่อคุณชายสองได้ยิน เขาก็เงียบไปสักพักและเอ่ยปาก: "ถ้าอีกฝ่ายไม่กลัวหนานกงของผม เกรงว่าต้องเป็นอะไรที่แข็งแกร่งมาก จะฆ่ามั่วซั่วไม่ได้! ปล่อยไปไม่ได้"

"คุณชายสอง คุณหมายความว่า..."

"ชีเฉิง ไปกับน้องสาวผมหน่อย จัดการคนนั้นให้ที ถ้าคนเหล่านั้นต่อต้าน ก็ฆ่าให้หมด!"

"รับทราบ คุณชาย!" คนที่ชื่อชีเฉิงพยักหน้า

"พี่สอง ขอบคุณ!" หนานกงหยุนชิวพูดด้วยรอยยิ้ม

"การประชุมการสรรหาคนมาแต่งงานของพี่ใหญ่จะเริ่มแล้ว นักศิลปะการต่อสู้จำนวนมากและตระกูลที่แข็งแกร่งจำนวนมากเดินทางมายังหนานชวนในช่วงนี้ อย่าก่อเรื่องอีก! จะทำให้เกิดเรื่องใหญ่"

"พี่สอง คุณพูดอะไร ฉันกำลังจัดการธุรกิจครอบครัว แต่กลับมาเจอปัญหานี้!"

"จัดการธุรกิจครอบครัวหรอ?"

"คุณจำไม่ได้หรอ? พ่อบอกให้ฉันไปเตรียมต้อนรับคนเหล่านั้น! ฉันไม่ได้ไปที่หนานชวนเพื่อจัดหาที่พักให้เขาหรอ!" หนานกงหยุนชิวพูดด้วยความน้อยใจและโกรธเล็กน้อย

"โอ้ะ? คนเหล่านั้นมาแล้วหรอ?" คุณชายสองดวงตาเป็นประกายและถาม: "เขามาถึงแล้วหรอ? เขาอยู่ที่ไหน?"

"พี่สอง คุณยังจะไปปะมือกับเขาอีกหรอ? คุณแพ้เขาไปกี่ครั้งแล้ว! เขาเป็นยอดฝีมือนะ! ไม่มีใครเทียบได้! คุณไม่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้! คุณไม่ดูหน่อยหรอว่าเขาอยู่อันดับที่เท่าไหร่ในรายชื่อผู้ปราดเปรื่อง" หนานกงหยุนชิวกลอกตา ไม่สบอารมณ์

คุณชายสองส่ายหน้าและยิ้ม: "ไม่สำคัญว่าจะแพ้หรือไม่ อย่างน้อยก็ได้รู้ว่ายังห่างชั้นกับอีกฝ่ายแค่ไหน! น้องสาว ในเมื่อพ่อให้น้องไปจัดการเรื่องนี้แล้ว งั้นช่วยพี่สองหน่อย ถ้าคนนั้นมาแล้วก็แจ้งพี่สองหน่อย!"

"ได้! แต่คนที่มายั่วยุฉัน..."

"ถ้าน้องอยากฆ่าใครก็ฆ่าเลย! พี่สองจะช่วย!" คุณชายสองยิ้มอย่างเรียบเฉย น้ำเสียงของเขาแสดงให้เห็นถึงความโหดเหี้ยม

"ได้! ชีเฉิง พวกเราไปกันเถอะ!"

หนานกงหยุนชิวยิ้มและนำชีเฉิงเดินออกไป