บทที่ 940 ความครอบงำของผู้ปราดเปรื่อง

ปี้เจินกัดฟันเบาๆ มองหลินหยางค่อยๆ ลุกขึ้นมาและมองไปทางหอแต่งงาน: "เตรียมตัว!"

ทั้งสองเขาใกล้หอแต่งงานเรื่องๆ

หลินหยางถอนหายใจ มองไปที่ฝ่ามือของตัวเอง

และเห็นว่าผิวหนังและเนื้อด้านบนแตก กระดูกนิ้วทั้งสองของเขาแตก

"พละกำลังพิเศษ!"

หลินหยางพึมพำ มองไปที่น่าหลานเทียนบนเวที

"ไม่เลว!"

น่าหลานเทียนส่ายแขนของเขาเบาๆ

ท่าทางนั้นเหมือนไทเก็ก

"ตระกูลน่าหลานของผมเก่งและทรงพลัง! การโจมตีของคุณครอบงำและดุร้าย! บางทีคุณอาจจะอยู่ยงคงกระพันที่นี่ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผม มันไร้ประโยชน์ เพราะการเอาชนะความแข็งแกร่งของผมคือความนุ่มนวล!"

น่าหลานเทียนมองเขาอย่างภาคภูมิใจด้วยสายตาที่ดูถูกเหยียดหยาม

แม้ว่าความแข็งแกร่งก่อนหน้านี้ของหลินหยางจะน่าทึ่งมาก แต่ทั้งหมดนี้ก็ไร้ประโยชน์

เพราะคนนี้จะพ่ายแพ้ในกำมือของเขา!

หลินหยางพยักหน้าเบาๆ กระโดดขึ้นไปบนเวทีอีกครั้ง

ดวงตาที่อยู่ใต้หน้ากากนั้นจริงจังเป็นพิเศษ และเขาจ้องไปที่น่าหลานเทียน

หลังจากนั้นไม่นาน หลินหยางก็ยกกำปั้นขึ้นอีกครั้งและพุ่งเข้าไป

ร่างของเขาเร็วเหมือนสายฟ้า เข้าใกล้ขึ้นในทันที เมื่อเขาเข้าไปใกล้ หมัดของเขาก็ออกมาราวกับพายุรุนแรงที่พุ่งเข้าใส่น่าเทียนหลาน

วินาทีต่อมา น่าเทียนหลานสะบัดมือของเขาเป็นท่าทางของไทเก็ก

พัฟ!

เงาหมัดของหลินหยางแตกเป็นเสี่ยงๆ เขากระเด็นออกมาอีกครั้งและล้มลงบนพื้น

"ดี!"

เสียงชื่นชมของทุกคนดังขึ้นอีกครั้ง

คนด้านล่างส่งเสียงเชียร์ให้กับการโจมตีที่อัศจรรย์ของน่าเทียนหลาน

ไม่มีใครมองออกว่าการโจมตีนี้ของน่าเทียนหลานคืออะไร

รวมทั้งหลินหยางด้วย

ไม่ว่าเขาจะต่อยรุนแรงและโหดเหี้ยมแค่ไหน แต่เมื่อถูกน่าเทียนหลานสัมผัส ก็จะเหมือนแรงต้านโจมตีกลับมา

พละกำลังพิเศษสามารถทำแบบนี้ได้หรอ?

ถ้าเป็นเช่นนี้พละกำลังพิเศษนี้ก็น่ากลัวเช่นกัน...

ยังไงเขาก็คือผู้ปราดเปรื่องในสิบอันดับแรกและไม่ธรรมดาจริงๆ

หลินหยางสูดลมหายใจ ลุกขึ้นอีกครั้งและจริงจังมากขึ้น

"เหอะ พวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ตอนนี้เข้าใจว่าพี่เขยของฉันเก่งแค่ไหนแล้วใช่ไหม? ฉันแนะนำให้ยอมแพ้ดีๆ คุกเข่าลงร้องขอไม่ให้พี่เขยฆ่าคุณจะดีกว่า ไม่งั้นพี่เขยจะไม่ปล่อยคุณไปแน่ เกรงว่าอาจจะทำให้คุณตายที่นี่ได้!" หนานกงหยุนชิวชอบใจและตะโกนด่าหลินหยาง

เธอรอวินาทีนี้มานานแล้ว

ฉากที่หลินหยางอยู่ยงคงกระพันก่อนหน้านี้ทำให้เธออับอายมาก

ตอนนี้เธอพอใจเข้ากระดูก...

"เหอะ ไม่รู้บ้างว่าที่นี่ที่ไหน คิดว่าคนนิกายตงหวงจะทำอะไรไม่สนกฎเกณฑ์ได้หรอ? น่าขำสิ้นดี!" หัวหน้าตระกูลฉินที่ร้องขอความเมตตาให้เซินหล่างก่อนหน้านี้เอ่ยปากอย่างเย็นชาเช่นกัน

"นิกายตงหวงในตอนนี้เป็นอะไรกัน? มันจะถูกฉีกเป็นชิ้นๆ และไหลลงแม่น้ำ ตระกูลหนานกงจะได้แต่งงานกับตระกูลน่าหลานในวันนี้ นิกายตงหวงนี้ไม่ได้อยู่ในสายตาของพวกเขาเลย!" คนข้างๆ พูดด้วยรอยยิ้ม

"แต่ผมได้ยินว่าเมื่อเร็วๆ นี้นิกายตงหวงได้จัดการประชุมใหญ่ตงหวงเพื่อเลือดเจ้านิกาย! ถ้านิกายตงหวงมีเจ้านิกายคนใหม่ เรื่องคงไม่เหมือนกัน..." ไม่รู้ว่าใครพูดขึ้นมาอย่างระมัดระวัง

เมื่อเสียงนั้นจบลง ก็ยังคงดึงดูดความไม่แยแสและการถากถาง

"เหอะ แม้ว่าจะมีเจ้านิกายแล้วจะยังไง? ปัญหาในปัจจุบันของเจ้านิกายตงหวงไม่สามารถอาศัยการประชุมใหญ่ได้! คนที่อยากเป็นเจ้านิกายนั้นมากเกินไป นอกจากใช้ความแข็งแกร่งในการพูดด้วยกันแล้ว นิกายตงหวงไม่มีทางที่จะเป็นหนึ่งเดียวได้เลย!"

มีคนตะโกนค้านออกมา

มีการอภิปรายมากมายในที่เกิดเหตุ

แต่ผู้คนจำนวนมากยังคงจับตามองหลินหยาง

เขาไม่สนคำพูดเรื่อยเปื่อยของคนรอบๆ ดวงตาภายใต้หน้ากากของเขาจริงจังและจ้องไปที่น่าหลานเทียน เดินไปด้านหน้าอีกครั้งด้วยความมั่นคง

"เหมือนว่าผมจะออมมือไปหน่อย!" น่าหลานเทียนมองไปทางหลินหยางที่เดิมเข้ามาใหม่ ส่ายหัว: "บางทีผมคงต้องจริงจังกว่านี้หน่อย รีบจบการต่อสู้ที่น่าเบื่อนี้กันเถอะ!"

เมื่อพูดจบ น่าหลานเทียนก็โจมตีเขาทันที

เขากระทืบฝ่าเท้าลงบนพื้น