บทที่ 973 ไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน มันขึ้นอยู่กับหลินหยาง

"ลูกแม่ ลองไปหาดูที่อื่นเถอะ บางทีเขาอาจจะไปเข้าห้องน้ำอยู่ก็ได้" หลิวหม่านซานพูดปลอบใจ

"เคยสั่งให้คนไปหาที่ห้องน้ำแล้ว แต่เขาไม่อยู่"

ซูหยูถอนหายใจแล้วพูด

ในตอนนั้นเอง มีผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งตัวเหมือนเลขาเดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ ดันแว่นของตนเองขึ้นเล็กน้อยแล้วถาม "คุณซู ทำไมคุณหลินถึงออกจากโรงแรม?"

"ออกจากโรงแรม?" ซูหยูตกตะลึง

ผู้หญิงคนนั้นหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดคลิปวีดีโอ "นี่เป็นภาพจากกล้องวงจรปิด ในภาพแสดงให้เห็นว่าหลังจากคุณหลินเข้าโรงแรมได้ไม่นาน เขาเดินกลับออกไป"

"กลับออกไป?" ซูหยูรู้สึกอึ้ง "แต่งงานเลี้ยงใกล้จะเริ่มแล้วนะ!"

"บางทีเขาอาจจะมีธุระอะไรก็ได้ คุณสามารถติดต่อเขาได้หรือเปล่า?" ผู้หญิงคนนั้นถาม

"โทรไม่ติด คิดว่าคงหาเขาไม่เจอในเร็วๆนี้แน่นอน…" ซูหยูพูดด้วยสีหน้าที่ขมขื่น

"หาไม่เจอก็ช่างสิ! ไม่มีเขางานเลี้ยงก็สามารถดำเนินการต่อไม่ใช่เหรอ?" หลิวหม่านเยี้ยนลุกขึ้นแล้วพูด

"ใช่ พวกเรามีคนตั้งมากมาย จะให้สนใจแต่เขาคนเดียวเหรอ? ไป เสี่ยวหยู เธอไปบอกผู้กำกับซ่ง อีกเดียวฉันต้องดื่มกับเขาอย่างน้อยสามแก้ว!" หลิวต้าเปียวพูดด้วยท่าทางอารมณ์ดี

ทว่าซูหยูกลับส่ายหัว พูดเสียงเบา "ป้าเล็ก คุณลุง ก่อนหน้านี้ฉันเคยพูดไปแล้ว ถ้าพี่เขยหลินไม่อยู่ที่นี่ งานเลี้ยงไม่สามารถดำเนินการต่อ"

รอยยิ้มของทุกคนแข็งทื่อ

"เสี่ยวหย่า คุณไปบอกผู้กำกับซ่ง บอกเขาว่า…พี่เขยหลินไม่มา ให้เขายกเลิกงานเลี้ยงเถอะ" ซูหยูถอนหายใจแล้วพูด

"ได้ค่ะ คุณซู"

ผู้หญิงที่ชื่อเสี่ยวหย่าพยักหน้า หันหลังแล้วเดินจากไป

"อะไรนะ?"

คนของตระกูลหลิวหน้าถอดสี

"รอก่อน!"

คุณนายช่ายก็เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว กระโดดลุกขึ้นอย่างกะทันหัน เรียกผู้หญิงที่ชื่อเสี่ยวหย่า

"คุณนายมีธุระอะไรหรือเปล่า?" เสี่ยวหย่าถามด้วยความสงสัย

"เธออย่าเพิ่งไปหาผู้กำกับซ่ง! เรื่องนี้…พวกเราคุยกันก่อน! คุยกันก่อน!" คุณนายช่ายพูดด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม

"คุณยาย พวกคุณรู้ใช่หรือเปล่าว่าพี่เขยหลินอยู่ไหน?" ซูหยูเหลือบมองคุณนายช่าย ถามด้วยความระมัดระวัง

สีหน้าของคุณนายช่ายเคร่งขรึมลง

"ไม่รู้ พวก…พวกเราไม่รู้"

หลิวหม่านเยี้ยนรีบพูด

"น้องเล็ก เธอจะเอาอนาคตของลูกสาวฉันมาล้อเล่นไม่ได้เด็ดขาด! ถ้าหากงานเลี้ยงถูกยกเลิก ไม่มีผลดีอะไรต่อตัวเธอเลย!" หลิวหม่านซานมองไปทางหลิวหม่านเยี้ยน พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

เห็นได้ชัด เธอก็รู้สึกถึงความผิดปกติเช่นกัน

"พี่ ฉัน…" หลิวหม่านเยี้ยนพูดอะไรไม่ออก

"พอแล้ว เลิกพูดได้แล้ว"

คุณนายช่ายถอนหายใจอย่างกะทันหัน พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม "นางหนู! ถ้าฉันเดาไม่ผิด พี่เขยหลินของเธอน่าจะอยู่ร้านกาแฟเปิดใหม่ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน! เธอรีบไปหาเขาเถอะ น่าจะหาเขาได้ที่นั่น!"

"เขาอยู่ร้านกาแฟฝั่งตรงข้าม?"

ซูหยูรู้สึกอึ้ง

เสี่ยวหย่าก็ตกใจเช่นกัน

นี่มันยังไงกัน? ไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงแต่ไปนั่งดื่มกาแฟ?

ซูหยูก็ไม่ใช่คนโง่ หลังจากครุ่นคิดสักพัก พอจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้แล้ว เธอมองทุกคนแล้วถามด้วยความระมัดระวัง "คุณยาย การออกจากโรงแรมของพี่เขยหลิน…เกี่ยวข้องกับพวกคุณใช่หรือเปล่า?"

"นางหนู เธอหมายความว่ายังไง?" หลิวต้าเปียวขมวดคิ้ว

"คุณลุง ถ้าหากการที่พี่เขยหลินไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงมีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกคุณ เกรงว่านอกจากพวกคุณ ไม่มีใครสามารถเชิญพี่เขยหลินกลับมาได้อีกแล้ว!"