บทที่ 995 หมอเทวดาหลินแพ้แล้ว?

โซนที่นั่งของผู้ชม

"ไป่ซง ผมบอกให้คุณห้ามปรามหมอเทวดาหลินแล้ว แต่น่าเสียดายที่คุณไม่ยอมฟัง คราวนี้หมอเทวดาหลินเจอของแข็งแล้ว" ลู่หน้งเฉาส่ายหัว อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

ส่วนเจิ้งหนานเทียนที่อยู่ไม่ไกล สีหน้าดูมืดมนจนถึงขีดสุด

"ฟังให้ดี อีกเดี๋ยวถ้าหากเกิดข้อผิดพลาดอะไรขึ้น ต้องเข้าไปชิงตัวของไอ้หนูหลินออกมาให้ได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ตาม! ใครกล้าขวางจัดการได้เลย!" เจิ้งหนานเทียนพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"ครับ ผู้บัญชาการ!"

ผู้คนนับล้านเริ่มรู้สึกหวั่นไหว

ในขณะเดียวกันฉงเฉาเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

เขาสะบัดข้อมือ

พึ่บ!

ถุงผ้าเก็บเข็มเงินสีขาวกางออก

ถุงผ้าเก็บเข็มเงินเป็นประกายแวววับ มีเข็มเงินนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นต่อหน้าผู้คน

"คุณไม่เอาเข็มเงินออกมาเหรอ?" ฉงเฉายิ้มแล้วถาม

"เข็มเงินอยู่ในมือของผมตลอด"

หลินหยางพูด

"งั้นคุณต้องระวังให้ดี!"

ฉงเฉาพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย ทันใดนั้นมือของเขาปัดไปทางถุงผ้าเก็บเก็บเงิน แล้วขว้างออกไป

ซ่าซ่าซ่า…

ผนังเข็มสูงเกือบสามเมตรและกว้างสองเมตรปรากฏขึ้นในทันที ถาโถมเข้าไปหาหลินหยางอย่างบ้าคลั่ง

รูม่านตาของหลินหยางหดเล็กลง

เขากำลังเผชิญหน้ากับกำแพงเข็มที่เกิดจากเข็มเงินสามพันเล่มรวมตัวกัน!

ฉงเฉาขว้างเข็มเงินสามพันเล่มออกไปในพริบตาเดียว!

นี่ก็คือความแข็งแกร่งของคนหมู่บ้านราชาสมุนไพรเหรอ?

เข็มเงินพุ่งเข้ามาราวกับคลื่นทะเล

สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึมลง เตรียมตัวหลบไปด้านข้าง

แต่เนื่องจากรัศมีของกำแพงเข็มกว้างมากเกินไป ถึงเขาหลบยังไงก็หลบไม่พ้น

ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีทางเลือก หลินหยางทำได้แต่ตั้งรับ

ฟิ้วฟิ้ว

หลินหยางขว้างเข็มเงินออกไปหลายเล่ม สามารถปัดเข็มเงินที่พุ่งมาตรงจุดตายของเขาได้อย่างแม่นยำ หลังจากนั้นหันหลังแล้วขดตัว

ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก…

เข็มเงินปักลงบนแผ่นหลังของหลินหยาง

บนแผ่นหลังของเขาเต็มไปด้วยเข็มเงินหลายร้อยเล่มทันที ผู้คนเห็นแล้วรู้สึกหนังศีรษะชาไปหมด

"หา?"

ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์อุทาน

โดยเฉพาะในรายการถ่ายทอดสดเต็มไปด้วยเสียงฮือฮา

"ทำไมหมอเทวดาหลินถึงโดนโจมตีแล้ว?"

"หรือเป็นเพราะห่างชั้นมากเกินไป?"

"คนของหมู่บ้านราชาสมุนไพรร้ายกาจขนาดนี้เลยเหรอ?"

ทุกคนอุทานออกมาด้วยความตกใจ

"อาจารย์!"

ฉินไป่ซง หลงโชและคนอื่นที่อยู่ด้านล่างกระโดดลุกขึ้นอย่างกะทันหัน

"ไม่เป็นไร เข็มเงินพวกนี้ไม่โดนจุดตายของผม ผมไม่เป็นอะไร"

หลินหยางถอนหายใจ ตะคอกเสียงเบา

"แต่ว่าบนเข็มเงินมีพิษนะ"

ทางด้านของฉงเฉายิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

"ถูกต้อง แต่พิษบนเข็มเงินพวกนี้…ยังทำอะไรผมไม่ได้" หลินหยางหันกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

"ได้ยินมานานแล้วว่าร่างกายของหมอเทวดาหลินสามารถต้านพิษร้อยชนิด ผมรู้สึกนับถือมาก! แต่น่าเสียดาย หมู่บ้านราชาสมุนไพรของเราไม่ได้มียาพิษแค่หนึ่งร้อยชนิด พวกเรามียาพิษเป็นพันชนิด! หมื่นชนิด! คุณคิดว่าร่างกายของคุณสามารถต้านยาพิษทั้งหมดบนโลกใบนี้เหรอ?" ฉงเฉาหรี่ตาลงยิ้มแล้วพูด

หลินหยางไม่พูดอะไร

ฉงเฉาเริ่มลงมืออีกครั้ง

ฟิ้ว!

ครั้งนี้เขาไม่ได้ขว้างเข็มเงินนับพันเล่มออกไป แต่เป็นการดีดเข็มเงินออกจากนิ้วมือของเขาสามเล่ม

หลินหยางก็ไม่เกรงใจ พลิกมือขว้างเข็มเงินออกไปสิบเล่ม

ติง! ติง! ติง!

เข็มเงินสามเล่มถูกเข็มเงินของหลินหยางกระแทกจนเกิดประกายไฟดีดออกไปด้านข้าง

เก็บเงินที่เหลือพุ่งตรงเข้าไปหาจุดตายของฉงเฉา

ฉงเฉาไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนก เขายกแขนขึ้นป้องกัน

ฉึก ฉึก ฉึก

เข็มเงินเจ็ดเล่มปักลงบนแขนของเขาทั้งหมด

แต่ไม่ใช่จุดชีพจร ดังนั้นจึงไม่ส่งผลกระทบแต่อย่างใด

เขาดึงเข็มออกจากแขนหนึ่งเล่ม กวาดสายตามองอยู่สักพัก

"หมอเทวดาหลิน ดูเหมือนคุณดูถูกผมเกินไปหรือเปล่า? ทำไมบนเข็มเงินถึงไม่มีพิษ?" ฉงเฉายิ้มแล้วถาม

"เล่นงานคุณจำเป็นต้องใช้พิษด้วยเหรอ?" หลินหยางถามกลับ

"งั้นเหรอ?"

แววตาของฉงเฉาเริ่มเย็นชาลง "ดูเหมือนถ้าผมไม่แสดงความสามารถออกมา มีแต่จะโดนหมอเทวดาหลินดูถูก…งั้นก็ได้! ผมจะใช้ความสามารถที่แท้จริงเอง!"

พูดจบ ฉงเฉาขยับนิ้วเล็กน้อย

ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว!

มีเสียงฉีกอากาศสามสายดังขึ้น

หลินหยางรู้สึกอึ้งเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมอง

เขาพบว่าเข็มเงินที่ถูกดีดออกไปก่อนหน้านี้บินกลับมาหาเขาอีกครั้ง

ใช้ลมปราณควบคุมเข็ม?

แววตาของหลินหยางเคร่งขรึมลง ขว้างเข็มเงินออกไปสามเล่มเช่นกัน