บทที่2522 ความฝันงมงายของคนโง่เง่า

เทียนเจียวสูงสุดเงียบ

ในที่สุดเขาก็ตระหนักwfhว่ามีอะไรผิดพลาด

แม้ว่าในสนามจะมีผู้คนอยู่ไม่มากนัก มีเพียงไม่กี่ร้อยคน แต่คนเหล่านี้ดูเหมือนจะแตกต่างจากที่เขาคิด

ข้อมูลที่เขาได้รับคือกองทหารที่เชี่ยวชาญชั้นยอดของกองกำลังมังกรที่ประจำการอยู่ที่เจียงเฉิง เพื่อปกป้องศพที่เสียหายไปแต่ในนาม แต่ความจริงแล้วเพื่อปกป้องหมอเทวดาหลินและซุ่มโจมตีเพื่อจับตัวเขา

เมื่อหลินหยางบอกว่าเขาสามารถช่วยศพให้มีชีวิตขึ้นมาได้นั่นหมายความว่านั่นคือกับดักที่เทียนเจียวสูงสุดต้องก้าวเข้าไปได้เกิดขึ้นแล้ว

เขารู้ดีว่ามีการซุ่มโจมตีที่นี่ แต่เขาก็ต้องมา

แต่ผู้คนที่เขาเห็นในขณะนี้นั้นเหนือความคาดหมายของเขาอย่างสิ้นเชิง

เขาพบว่านอกเหนือจากผู้บัญชาการทหารสูงสุดและแม่ทัพมังกรทั้งสิบสองแล้ว นักรบที่เหลือที่ยืนอยู่ที่นี่ล้วนทรงพลังและน่าสะพรึงกลัว อีกทั้งบางคนแข็งแกร่งกว่าผู้บัญชาการทหารสูงสุดด้วยซ้ำ

นี่คือจุดแข็งของกองทัพมังกร?

เป็นไปไม่ได้!

กองทัพมังกรมีพลังมากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

เทียนเจียวสูงสุดจ้องมองไปที่ว่านจิ้นซงและประเมินเขาอย่างละเอียด

แต่ว่าว่านจิ้นซงกำลังเล่นหมากรุกโดยหันหลังให้เขา และไม่หันศีรษะมา ดังนั้นเทียนเจียวสูงสุดจึงมองไม่เห็นเหรียญบนหน้าอกของอีกฝ่าย

“ผู้อาวุโส ท่านเป็นใคร?” หัวหน้าเทียนเจียวถามเบาๆ

“ทำไม? กลัวแล้วเหรอ? ในเมื่ออยากลงมือก็รีบทำสิ ถ้าไม่ทำ คนของข้าจะเข้าไปนะ!”

ว่านจิ้นซงดูผ่อนคลายและพูดอย่างสบายๆ

จิตใจของเทียนเจียวสูงสุดจมดิ่งลง รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เขามองไปรอบ ๆ และในที่สุดก็พบเฉินจ้านที่อยู่ในกองทัพมังกร

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ เฉินจ้านยืนอยู่เคียงข้างกับคนอื่นๆ ไม่นั่งและไม่ส่งเสียง

ไม่ดีแล้ว!

ในที่สุดเทียนเจียวสูงสุดก็ตระหนักถึงปัญหาได้แล้ว

แม้แต่ เฉินจ้านยังไม่มีปากเสียง นี่แสดงว่าสถานะของชายชราคนนี้สูงกว่าเฉินจ้าน

หมอเทวดาเจียงเฉิงหลิน! เชิญเทวรูปประจำเมืองมาจริงๆงั้นหรือ?

หัวหน้าเทียนเจียวไม่ลังเลอีกต่อไป หันกลับไปทันทีและเตรียมถอยหนี

"คิดจะหนีเหรอ?"

"หยุดนะ!"

ยอดฝีมือทั้งหมดที่อยู่รอบๆ กระโจดออกมาเพื่อสังหารเทียนเจียวสูงสุด

ทันใดนั้น แรงกลดดันมหาศาลเท่าภูเขาและหนักอึ้งดั่งผืนดินก็พุ่งเข้าหาหัวหน้าเทียนเจียว

การแสดงออกของเทียนเจียวสูงสุดเริ่มตึงเครียด ดอกบัวเติบโตอยู่ใต้เท้าของเขา และกระแสพลังที่ดุร้ายแผ่ไปรอบๆตัวเหมือนดอกบัว ทำลายพลังมหาศาลที่บีบเข้าหาเขาโดยตรง

สภาพแวดล้อมพังทลาย การโจมตีมากมายพุ่งเข้าใส่เทียนเจียวสูงสุด

เทียนเจียวสูงสุดหมุนตัวหนึ่งครั้ง รอบตัวเขาก็มีมังกรขาวสองตัวที่ยาวประมาณสามเมตรปรากฎตัวขึ้น แล้วลอยอยู่รอบๆ

การโจมตีทั้งหมดที่เข้ามานั้นถูกมังกรขาวจัดการจนหมดสิ้น

แต่มีผู้แข็งแกร่งมากเกินไป เขาจึงทำได้แค่ปัดป้องการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ แต่ไม่สามารถฆ่าคนเหล่านี้ได้ทันที

"ยกดาบขึ้นมา!"

ทหารคนหนึ่งกำดาบยาวสองเมตรไว้ในมือทั้งสองข้าง กระโดดขึ้นและฟันออกไป

ดาบหนามีความแข็งแกร่งแฝงอยู่อย่างน้อยหนึ่งแสน ซึ่งเพียงพอที่จะแยกทะเลและทลายภูเขา

อย่างไรก็ตาม เทียนเจียวสูงสุดทำเพียงแค่สะบัดนิ้วของเขา

เคร้ง!

ดาบใหญ่หักออกจากกันอย่างแรง คนที่ถือดาบก็ถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไปจนล้มลงบนพื้นอย่างแรงเช่นกัน ปากกระอักเลือดออกมา

"นิ้วนี่มีความแข็งแกร่งอย่างน้อยหนึ่งล้าน! ไม่เสียแรงที่เป็นถึงเทียนเจียวสูงสุด ความแข็งแกร่งของเขานั้นไม่ธรรมดาจริงๆ!" เฉินจ้านกล่าวด้วยเสียงต่ำ

"แต่น่าเสียดายที่เขามาเจอพวกเราในวันนี้ เกรงว่าเขาต้องจบลงที่นี่เสียแล้ว" จงเจิ้นกล่าว

เฉินจานขมวดคิ้วเล็กน้อยและพูดด้วยเสียงต่ำว่า "แม่ทัพจง อัจฉริยะเช่นนี้ ร้อยปีจะมีซักคน การที่จะต้องจัดการเขาเสียตั้งแต่ตอนนี้ มันช่างเสียดายอะไรขนาดนี้? ถ้าสามารถใช้เขาเพื่อประโยชน์ของประเทศ...ก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ?”