บทที่3381 ข้าจะกำจัดเยี่ยหวางก่อน

แม้ว่า เยี่ยหวังจะเป็นผู้นำของหยงเยี่ย และมีชื่อเสียงไปทั่วโลก แต่เขาก็ไม่ได้อยู่ในขั้นเทนเทพเซียนแห่วแผ่นดิน

เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตเช่นหลินหยางที่เชี่ยวชาญพลังแห่งสวรรค์ที่บริสุทธิ์ที่สุด ย่อมไม่มีทางที่จะต้านทานได้

บางที เยี่ยหวังเองก็ไม่สามารถจินตนาการได้ว่าบุคคลจาก เมืองเจียงเฉิง ในแดนมังกรผู้นี้จะมีพลังที่น่ากลัวมากขนาดนี้...

หลินหยาง ก้าวไปข้างหน้าและขยับแขนเล็กน้อย

พรึบ พรึบ พรึบ...

พลังแห่งสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวยังคงอยู่ในฝ่ามือของเขาอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าก็กลายเป็นดาบปราณเรียวยาวเล่มหนึ่ง และเข้าใกล้ เยี่ยหวังตามก้าวเท้าของหลินหยาง

แต่ในเวลานั้นเอง

คลิก!

ไม่รู้ว่าเยี่ยหวังเปิดใช้งานกลไกอะไร

ทันใดนั้นพื้นด้านใต้ของเขากแยกออก จากนั้นทั้งร่างก็กลิ้งเข้าไปในอุโมงค์ใต้ดินและเลื่อนไปข้างหน้า

ดวงตาของหลินหยางกระชับขึ้น และก่อนที่พื้นจะปิดลง เขาก็เอื้อมมือออกไปคว้ากลไกและกระชากมันออกทันที

หลังจากเห็นโครงสร้างภายในชัดเจนแล้ว ดวงตาของ หลินหยางก็กระชับขึ้น

ปรากฎว่ามีทางลับอยู่ด้านล่างนี่เอง

พื้นที่ในช่องลับมีขนาดไม่ใหญ่นัก ทำให้คนไม่สามารถต่อสู้กันในนั้นได้และทำได้เพียงนอนหงายเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ทางลับนี้เปรียบเสมือนสไลด์เดอร์ หากตกลงไปในเส้นทางลับโดยตรงก็สามารถไหลไปข้างหน้าเรื่องจนสุดทางได้

ในช่วงเวลาสั้นๆ เช่นนี้ก็ไม่รู้แล้วว่าเยี่ยหวัง ลื่นไหลออกไปอยู่ที่ไหน

"ท่าน!"

ในตอนนี้เองมีเสียงแผ่วเบาดังออกมา

หงส์ดำที่ทั่วร่างอาบไปด้วยเลือด รีบกลับมามองหลินหยางแล้วถามว่า "เยี่ยหวังถูกฆ่าแล้วหรือ?"

“เขาฉลาดกว่าที่ข้าคิดไว้มาก เดิมทีข้าเองอยากจะฆ่าเขา แต่เขาเปิดกลไกบางอย่างแล้วหนีออกไปจากที่นี่แล้ว”

หลินหยางชี้ไปทกล่องช่องทางลับและพูดอย่างใจเย็น

"โอ้?"

หงส์ดำ เหลือบมองเขาแล้วพูด คิ้วสีขาวขมวดแน่น "ดูเหมือนว่าการที่จะหาโอกาสฆ่าเยี่ยหวังอีกครั้งมันน่าจะยากมาก"

“ทางลับนพาไปสู่ที่ไหน? ถ้าพวกเรามุ่งหน้าไปที่ทางออกตอนนี้และปิดกั้นมันไว้ก็น่าจะยังพอทัน”

หลินหยางกล่าวอย่างใจเย็น

หงส์ดำส่ายหัว: "ท่าน ทางลับนี้เยี่ยหวังเป็ฯคนสร้างมาเป็นเวลาสองปี และผู้ก่อสร้างถูกเยี่ยหวัง ฆ่าตายหลังจากสร้างทางลับเสร็จสิ้น ดังนั้นจึงไม่ทราบโครงสร้างเฉพาะของทางลับนี้ว่าเป็นอย่างไร แต่ในตอนนี้นี้ข้าได้ผนึกทางเข้าและทางออกทั้งหมดของหยงเย่ไว้แล้ว จุดสิ้นสุดของทางลับนั้นจะต้องอยู่ทางทางเข้าและทางออกสักทางหนึ่ง ดังนั้น เยี่ยหวัง จะไม่สามารถใช้ทางใต้ดินหลบหนีไปจากเมืองใต้ดินได้ได้อย่างแน่นอน !"

“แบบนั้นก็ดี” หลินหยางพยักหน้า

“ดีเหรอ? ข้าคิดว่านี่ไม่ใช่ข่าวดี! ทางลับมีขนาดใหญ่มากและแทบจะครอบคลุมเมืองใต้ดินทั้งหมด ถ้าเยี่ยหวังซ่อนตัวอยู่ในทางลับเป็นเวลาหนึ่งปีครึ่ง เช่นนั้นเราจะต้องตามหาเขาในนี้เป็นเวลาหนึ่งปีครึ่งงั้นหรือ? หากเราไม่ฆ่าคนๆนี้ในตอนนี้ จะต้องเกิดปัญหาไม่รู้จบ ข้าแน่ใจว่าท่านคงไม่อยากให้ในอนาคตเขามาแก้แค้นพวกเราใช่ไหม?”

หงส์ดำถามอย่างนุ่มนวล

“แน่นอนว่าไม่ ดังนั้นข้าจะต้องจัดการกับคนนี้ในวันนี้ให้ได้”

หลินหยางพูดอย่างใจเย็น: "ดีที่เขาอยู่ในเมืองใต้ดินนี้! ข้าแค่กลัวว่าเขาหนีไปจากที่นี่!"

หลังจากพูดอย่างนั้น หลินหยางก็หันหลังกลับและเดินออกไปข้างนอกทันที

“ท่าน ท่านจะไปไหน?” หงส์ดำถามออกมาทันที

"นำร่างน้องชายของเจ้าออกไปก่อน!"

"ออกไปเหรอ?"

ความสงสัยแวบขึ้นมาในดวงตาของหงส์ดำ

ภัยคุกคามใหญ่หลวงอย่างเยี่ยหวังยังไม่หมดสิ้น แล้วจะออกไปข้างนอกทำไม?