บทที่ 109 ซักถาม

บ้านของตระกูลหลี่

เฉินฝูจ้องหลี่เจ๋ออย่างโมโห ส่วนหลี่เจ๋อตื่นตระหนกมาก

หลี่เจ๋อรู้ว่าครั้งนี้ตัวเองทำอะไรแผลงๆ อีกแล้ว แน่นอนว่าเขาตื่นตระหนกมาก แต่ถ้าถามว่าเขามีวิธีอะไรรับมือหรือเปล่า แน่นอนว่าเป็นคำพูดที่ไร้สาระ

ผู้ดูแลจงไม่ได้คาดหวังให้หลี่เจ๋อเสนอวิธีอยู่แล้ว

“หึ!”

เขาวางแก้วชาลง และพูดยืนยานว่า “ตอนนี้คนของเราขาดแคลนมาก ถ้าจะเข้าไปแทรกแซง ดูไม่น่าจะเข้าท่า ตระกูลมังกรไม่น่าจะช่วยเราเยอะ”

“ถ้าอยากส่งคนเข้าไปแทรกแซง ยังไงก็ต้องพึ่งคนของเรา ดังนั้นพวกนายมีใครเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมหรือเปล่า รีบเลือกออกมาทำเป็นคนของเราให้เร็วที่สุด”

ตาเฒ่านี่นี่พูดยืนยานออกมาอย่างมากมาย

สีหน้าของหลี่เจ๋อดูสับสนจนผิดปกติ อย่างเห็นได้ชัด ดูออกว่าเขาไม่ได้มีวิธีสักเท่าไร ส่วนผู้ดูแลจงก็ไม่ได้คาดหวังกับเขา

แต่บอสของกลุ่มทะเลแดง หยวนมู่พูดขึ้นมาทันทีว่า

“พูดเรื่องส่งคนเข้าไปแทรกแซง ฉันพอมีคนให้เลือกนะ”

“หา? หัวหน้าหยวนรีบพูดมาเลย”

ผู้ดูแลจงตื่นเต้นขึ้นมาทันที

หยวนมู่ก็วางแก้วชาลงเช่นกัน จากนั้นจึงพูดต่อ “ไม่กี่ปีก่อนหน้านี้ ฉันรู้จักคนหนึ่งในวังซื่อกรุ๊ป เรียกได้ว่าเขามีตำแหน่งสูงในวังซื่อกรุ๊ป แน่นอนว่าไม่ใช่ระดับหัวหน้าแผนกอะไรทำนองนั้น”

“ผู้ถือหุ้น หรือประธานงั้นเหรอ”

ผู้ดูแลจงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แอบคาดเดา

“ประธาน!”

เมื่อหยวนมู่ตอบออกมา ผู้ดูแลจงจริงจังขึ้นทันที

“หัวหน้าหยวน เชิญพูดต่อเลย”

อีกฝ่ายพยักหน้าเบาๆ แล้วพูดต่อ “คนที่ฉันรู้จักเป็นประธานของวังซื่อกรุ๊ป แต่เขายังมีอีกตัวตนหนึ่ง คือพี่ชายฝั่งพ่อ ที่เป็นญาติห่างๆ กัน”

“ช่วงนี้ฉันเริ่มพบปะกับเขา ใช้ลู่ทางของเขา แทรกแซงคนของกลุ่มทะเลแดงเข้าไป แต่หวังว่าหลังเรื่องสำเร็จ อย่าลืมเงื่อนไขของตระกูลเฉินก่อนหน้านี้ล่ะ”

“วางใจเถอะ ขอแค่พวกนายทำเรื่องนี้สำเร็จ พวกนายสามารถเข้าไปก้าวก่ายในตลาดมืดได้ ต่อไปถ้านายอยากกลับเมืองชิงชวน ก็เป็นเรื่องง่ายมาก”

หลังจากผู้ดูแลจงได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ก็ลองวิเคราะห์ความเป็นไปได้อย่างละเอียด ต้องให้คำสัญญากับเงื่อนไขของอีกฝ่าย

ก็แค่จัดการเรื่องให้กลุ่มทะเลแดงกลับเมืองเอก คนอย่างเขามีความสามารถอยู่แล้ว

นี่จำเป็นต้องใช้ความสัมพันธ์ทางเส้นสาย

ถึงตระกูลเฉินเป็นตระกูลใหญ่ มีธุรกิจมากมาย แต่ด้านเส้นสาย มีจำกัดแค่แถบพื้นที่เขตสามเหลี่ยมเศรษฐกิจลุ่มแม่น้ำฉางเจียงเท่านั้น เส้นสายในเมืองชิงชวน เกรงว่าจะมีไม่เท่าหัวหน้าของกลุ่มทะเลแดงคนนี้

แน่นอนว่าถ้าไม่พูดเรื่องพวกนี้ ดูในภาพรวม แน่นอนว่าอิทธิพลของตระกูลเฉิน หยวนมู่ก็ไม่สามารถเทียบได้เช่นกัน นี่คือความแตกต่าง เรียกได้ว่าใช้ในช่วงสำคัญพอดี

ตอนนี้เฉินอีไม่รู้เรื่องพวกนี้

เขานั่งตรงข้ามกับเฉ่าเฉียง

“พูดมาสิ ผู้ว่าการเฉ่า ผู้เฒ่าที่เคารพ เดินทางมาไกลจากเมืองเอก คงไม่ใช่แค่มาเยี่ยมผมธรรมดาๆ ใช่ไหม”

เฉินอีพูดออกมาอย่างไม่ใส่ใจ

ดูเฉ่าเฉียงกระอักกระอ่วนเป็นพิเศษ

อันที่จริง เขาไม่ได้ตั้งใจมาเยี่ยมเฉินอี ด้านหนึ่งคือยืนยันว่านายท่านคนนี้ ไม่ได้สร้างหายนะใหญ่อะไร ส่วนอีกด้านหนึ่งก็คือมีเรื่องสำคัญมากจริงๆ

“คุณเฉิน เรื่องเป็นแบบนี้ครับ ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน ผู้พันโฮ่แจ้งผมมา ให้ผมเอาสิ่งนี้มาให้คุณ แต่เพราะก่อนหน้านี้ผมติดต่อคุณไม่ได้เลย ดังนั้นเลย......”

“หืม?”

เฉินอีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขามองมือถือ จู่ๆ ก็พูดไม่ออก