บทที่ 16 จุดจบของตระกูลหลิน

“อืม?”

หลินเจิ้นหลงตะลึงงัน

“ตู๊ดดดดด!”

บรรยากาศที่เงียบสงบ ถูกทำลายด้วยเสียงโทรศัพท์

ที่โทรเข้ามานั้นเป็นลูกน้องที่เขาส่งไปจับตัวฉินปิงหลันสามแม่ลูก

วินาทีนี้ภายในใจของเขามีลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนักขึ้นมา แต่เขาก็ยังคงไม่เชื่อในลางสังหรณ์

“ไอ้หนุ่ม ลูกน้องของฉันได้โทรเขามาแล้ว ฉันให้เวลาแกสิบวินาที คุกเข่าขอโทษ ฉันจะปล่อยลูกเมียของแกไป ไม่อย่างนั้นละก็แกจะเป็นคนที่ทำให้เมียและลูกของแกตาย!”

แทงใจทุกคำพูด

ทันทีทันใดนั้น ทุกคนต่างมองเฉินอีด้วยแววตาเย็นชา พวกเขาเองก็อยากเห็นเหมือนกันว่าหมอนี่จะทำอย่างไรกันแน่

วังจ่างหลินเองก็เช่นกัน

แต่ทันใดนั้นเขาก็ต้องผิดหวัง เพราะว่าสีหน้าของเฉินอีไม่มีความเปลี่ยนแปลงเลยสักนิด แต่กลับยิ้มออกมาด้วยความเย้ยหยัน

“แกรับโทรศัพท์ก่อนเถอะ”

ท่าทางรู้สึกเบื่อหน่ายของเขามองจนพวกหลินเจิ้นหลงโมโหมากยิ่งขึ้น หลินเจิ้นหลงกดเปิดลำโพงทันที และกล่าวอย่างโอหัง: “เรื่องจัดการถึงไหนแล้ว? สามแม่ลูกนั่นถูกระยำเละแล้วใช่ไหม?”

เหยียดหยาม

เหยียดหยามอย่างโจ่งแจ้ง!

วินาทีนี้เอง สีหน้าของเฉินอีก็เย็นยะเยือกขึ้นมา ความอาฆาตแค้นพุ่งกระฉูด

แต่เขาก็อดทนเอาไว้ได้

เหยื่อ จะต้องทุกข์ทรมานให้เต็มที่ถึงจะสนุก

หลินเจิ้นหลงรับโทรศัพท์ด้วยรอยยิ้ม เสียงที่ทำให้หลินเจิ้นหลงรู้สึกไม่คุ้นเคยได้ดังลอยออกมาจากอีกฝั่ง!

“หลินเจิ้นหลงใช่ไหม?”

“ลูกน้องของแกถูกจัดการและลากออกไปเป็นอาหารหมาแล้ว”

“อีกอย่าง แกกล้าเหยียดหยามนายหญิงและนายน้อยทั้งสองของพวกเรา แกไม่ต้องการลิ้นของแกแล้วใช่ไหม?”

น้ำเสียงของมังกรหนึ่งนั้นเย็นชามาก

ต่อให้เป็นหลินเจิ้นหลงที่อยู่อีกด้านของสายร่างกายก็ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

คนที่เขาส่งไปล้วนฝีมือดีทั้งนั้น คนหนึ่งสู้กับคนสองสามคนไม่มีปัญหาแน่นอน นอกจากนี้ยังไปด้วยกันสิบกว่าคน!

แต่ตอนนี้ กลับถูกจับตัวไว้จนหมด มันทำให้หลินเจิ้นหลงยากจะรับได้ยิ่งนัก

“แกเป็นใคร?”

เขาเอ่ยถามด้วยความโกรธจนยั้งอารมณ์ไว้ไม่ได้

มังกรหนึ่งหัวเราะเบา ๆ กล่าว: “ฉันเป็นใคร? ฉันเป็นลูกน้องที่อยู่ตรงหน้าของแกท่านนั้น”

“อ้อ ใช่แล้ว ตระกูลหลินของแกเหมือนจะถูกตรวจสอบนะ เป็นกรมอนามัยและความปลอดภัยและหน่วยการคลัง”

หลังจากที่พูดจบ โทรศัพท์ก็ถูกตัดสายไปทันที

หลินเจิ้นหลงใบหน้าซีดเซียว

คำพูดก่อนหน้านั้นถึงแม้จะทำให้เขาโมโห แต่ประโยคสุดท้ายกลับทิ่มแทงลงไปตรงกลางใจของเขาเต็ม ๆ

ตระกูลหลินของพวกเขา ถูกตรวจสอบงั้นหรือ?

“ไม่ เป็นไปไม่ได้!”

ผู้อาวุโสใหญ่ของตระกูลหลินเองก็อยู่ไม่ไกล เป็นธรรมดาที่จะได้ยินคำพูดของมังกรหนึ่ง เขาไม่เชื่อในทันที

“เจ้าสำนัก เรื่องนี้เราสามารถเช็กดูได้ แค่โทรไปที่กรมการคลังของเมืองเอกก็ได้แล้ว!”

“ใช่ ๆ ๆ พวกเรามีเครือข่ายที่กรมการคลังของเมืองเอกอยู่ไม่น้อย ถ้าหากถูกตรวจสอบจริง ๆ คนพวกนั้นจะต้องโทรแจ้งพวกเราก่อนเป็นอันดับแรกแน่”

ผู้อาวุโสใหญ่เองก็พูดแบบนั้น

หลินเจิ้นหลงถึงได้สติกลับคืนมา และรีบกดโทรศัพท์โทรออกไป เป็นเบอร์ของคนที่เป็นเครือข่ายของพวกเขาในเมืองเอกนั่นเอง

แต่ทว่าถ้าไม่ใช่ไม่รับสาย ก็ตัดสายไปตรง ๆ

มีเพียงไม่กี่สายที่โทรติด ถ้าไม่ใช่บอกให้เขารีบหนีไปต่างประเทศ ก็ด่าเขา