บทที่ 206 สมคบคิด

กวนจื่อโยว

คนคนนี้ถือเป็นฝันร้ายสำหรับทุกคนในตระกูลมังกร ถึงขั้นอาจพูดได้ว่า สำหรับพวกเขาแล้วกวนจื่อโยวก็ไม่ต่างอะไรกับหลงเซี่ยวเทียนนัก

เมื่อชายคนนี้ออกหน้า ก็เป็นการยากที่พวกเขาจะจัดการกับเฉินอีได้

เพียงแต่พวกเขายังคิดไม่ออกว่า เฉินอีคนนั้นเป็นคนของเมืองฉือ ทำไมถึงมีความเกี่ยวข้องกับกวนจื่อโยวได้

“หรือเฉินอีคนนั้น จะมีที่มาที่ไปที่ไม่ธรรมดา ?”

“เป็นไปไม่ได้หรอก อาจเพียงเพราะก่อนหน้านี้กวนจื่อโยวเดินทางไปเมืองฉือ ผู้ชายคนนั้นเป็นคนอัธยาศัยดี ดังนั้นการที่เขาจะรู้จักกับเฉินอีจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลก”

“หึหึ โชคยังดีที่ตอนนี้กวนจื่อโยวไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องนี้ อีกทั้งต่อให้เขาจะมีความสัมพันธ์อันดีกับเทพทหารตระกูลโฮ่ แต่อย่างไรเสียเทพทหารตระกูลโฮ่ก็เป็นคนของหน่วยทหาร จึงไม่มีทางที่เขาจะออกหน้าแทนคนที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกันอย่างเฉินอีแน่นอน ดังนั้นฉันจึงรู้สึกมั่นใจในเรื่องนี้เป็นอย่างยิ่ง”

มีคนกล่าวขึ้นอย่างมั่นใจ

สมาชิกคนอื่น ๆ ของตระกูลมังกรต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย

ตอนนี้ทุกคนต่างกำหมัดเตรียมพร้อม

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะเดินทางไปตระกูลกวน แค่ฉันเปิดเผยเรื่องนี้เพียงเล็กน้อย เชื่อว่าบรรดาผู้อาวุโสของตระกูลกวนเหล่านั้น จะต้องรีบคุมตัวกวนจื่อโยวเอาไว้อย่างรวดเร็วแน่นอน”

“ฮ่าฮ่า พวกสวะตระกูลกวนพวกนั้น แค่ยื่นข้อเสนอเพียงเล็กน้อย ก็พร้อมที่จะหักหลังคนในครอบครัวของตนเอง แต่มันก็เป็นคนละเรื่องกัน น่าเสียดายกวนจื่อโยวคนนี้จริง ๆ หากเกิดในตระกูลมังกรของเราจะยอดเยี่ยมสักแค่ไหนกัน”

“จริงด้วย หากเขาเกิดในตระกูลมังกรของเรา ตระกูลมังกรของเราก็คงจะมีผู้สืบทอดรุ่นต่อไปแล้ว ควบคู่กับการที่มีหลงเซี่ยวเทียน อีกคน ตระกูลมังกรของพวกเราจะต้องมีอนาคตที่รุ่งโรจน์อย่างไม่ต้องสงสัย”

ไม่ช้าท่านอาวุโสใหญ่มังกรก็ออกเดินทางไปยังตระกูลกวน

ท่านฟู่รองเองก็ออกเดินทางเช่นกัน

ส่วนทางด้านเมืองฉือ ผู้อาวุโสสามและผู้อาวุโสอีกหลายคนของตระกูลมังกร รวมไปถึงน้องชายของท่านฟู่รอง ท่านฟู่สามเองก็ออกเดินทางเช่นกัน

คนกว่าสองร้อยคน เต็มไปด้วยพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่

ฉากนี้สร้างความตื่นตกใจให้แก่เมืองชิงชวนเป็นอย่างยิ่ง

“ได้ยินมาว่าคนของตระกูลมังกรและตระกูลฟู่กว่าสองร้อยคนเดินทางมายังเมืองฉือ คงไม่ใช่เพราะเรื่องของท่านชายมังกรเจ็ดหรอกนะ ?”

“ต้องใช่แน่นอน ไม่อย่างนั้นจะมาด้วยเรื่องอะไรกัน”

“เฉินอีเป็นใครกันแน่ ถึงกล้าลักพาตัวท่านชายมังกรเจ็ดมา เขาไปรู้หรือว่าท่านชายมังกรเจ็ดเป็นน้องชายของท่านผู้นั้น ?”

“ต่อให้ตอนนี้ตระกูลมังกรไม่ได้สนใจท่านชายมังกรเจ็ด แต่เพื่อท่านผู้นั้นแล้วดูเหมือนจะต้องแสดงความโกรธออกมา”

“ฮ่าฮ่าฮ่า จากนี้ก็รอดูเรื่องสนุกกัน ไม่แน่ว่าหลังผ่านพ้นคืนนี้ไป เฉินอีคนนั้นอาจจะหายสาบสูญไปแล้วก็ได้”

“แม้แต่ตระกูลฟู่เองก็เข้ามามีส่วนร่วมกับเรื่องในครั้งนี้ เห็นได้ชัดว่าท่านฟู่ไม่เคยลืมเรื่องในตอนนั้น ท่านฟู่ผู้นี้มีชื่อเสียงเรื่องการแก้แค้นที่โด่งดังไม่น้อย”

คนจำนวนไม่น้อยต่างพูดขึ้น พวกเขาเชื่อว่าเฉินอีไม่น่าจะมีชีวิตอยู่รอดพ้นคืนนี้ไปได้

นี่เป็นความคิดของคนส่วนใหญ่

และเป็นความคิดของคนในตระกูลมังกรด้วยเช่นกัน ดังนั้นเมื่อท่านอาวุโสใหญ่มังกรเดินทางมาถึงตระกูลกวน ท่าทางของเขาจึงแสดงออกถึงความแน่วแน่เป็นอย่างยิ่ง

“ท่านอาวุโสใหญ่มังกร ท่านพูดเช่นนี้ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลกวนของเรานะ ?”

คุณชายรองตระกูลกวนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

เขาเป็นบุตรชายคนที่สองของท่านย่าตระกูลกวน เดิมทีเขาไม่มีโอกาสได้ขึ้นเป็นนายท่าน แต่เป็นเพราะท่านปู่จากโลกนี้ไปอย่างรวดเร็ว ส่วนพี่ชายคนโตของเขาก็มาด่วนจากไปเช่นกัน ดังนั้นในฐานะที่เขาเป็นลูกชายคนโปรดของท่านย่า ทำให้ตำแหน่งของเขาย่อมไต่ลำดับขึ้นเป็นธรรมดา

ดังนั้น เมื่อผู้ที่มีฐานะสูงศักดิ์อย่างท่านอาวุโสใหญ่มังกร ซึ่งอย่างน้อยก็ถือว่าเป็นผู้อาวุโสที่มีฐานะสูงส่งกว่าตนเองมาที่นี่ คุณชายรองตระกูลกวนเองก็ไม่ได้ใส่ใจนัก