บทที่ 244 ทำลายจุดยืน

คนพูดไม่ใช่ใครอื่น

เป็นคนของหน่วยยุทธแห่งภาคเหนือ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นผู้นำของคณะตัวแทนของหน่วยยุทธครั้งนี้ เป็นถึงยอดฝีมือระดับผู้ดูแลคนหนึ่ง

หลังจากที่เห็นคนคนนี้ มีผู้คนไม่น้อยหันไปสบตากัน เห็นได้ชัดว่ารู้สึกกังวล

เหตุผลไม่มีอื่น เพียงเพราะคนที่อยู่ตรงหน้าดูเหมือนจะมีที่มาไม่ชัดเจน

ทั้งๆที่พวกเขาเป็นคนภาคเหนือที่มาหาเรื่องในครั้งนี้ แต่ทำไมถึงหันมาช่วยลู่เทียนฟ่าง

คิดจะทำลายจุดยืนของตัวเอง?

ลู่เทียนฟ่างก็ขมวดคิ้ว พูดด้วยความโกรธ “เรื่องของตระกูลลู่ ดูเหมือนยังไม่ถึงคราวที่คนนอกอย่างพวกคุณต้องมาพูดแทรกมั้ง?”

“ฮ่าฮ่า หัวหน้าตระกูลลู่พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก ในอนาคตรัฐหนานเยว่ก็ต้องเป็นหนึ่งเดียวกับโลกของหน่วยยุทธ ตอนนี้พวกเราก็แค่เชิญชวนล่วงหน้า ดูเหมือนจะไม่เป็นไร้หรอกบมั้ง”

ผู้ดูแลหน่วยยุทธหยวนหงยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

แซ่หยวน?

ทุกคนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

แซ่นี้มีน้อยครั้งที่จะพบ น่าจะเริ่มมาจากสมัยเว่ยเหนือ ในภาคเหนือก็มีตระกูลหยวนอยู่ในตระกูลเหมือน แต่ไม่รู้ว่าหยวนหงมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลหยวนหรือเปล่า

หลังจากที่คิดมาถึงตรงนี้ ทุกคนอดไม่ได้ที่จะหันไปจ้องหยวนหงคนนี้ อยากรู้ว่าอีกฝ่ายจะให้คำตอบแบบไหน

แต่เห็นได้ชัดว่าหยวนหงไม่มีท่าทีที่จะเอาตระกูลหยวนมาเป็นที่พึ่งพิง

เห็นได้ชัด ในใจของหยวนหง หน่วยยุทธจึงจะสำคัญที่สุดและร้ายกาจที่สุด ตระกูลหยวนเป็นเพียงหมากที่ไม่สำคัญตัวหนึ่งของหน่วยยุทธฺ์

“คนแซ่หยวน อย่าเปลี่ยนประเด็น ผมจะบอกอะไรคุณ ลูกชายของผมไม่มีทางไปเข้ากับหน่วยยุทธ”

“ถูกต้อง เขาเป็นลูกศิษย์ของฉัน ถึงระหว่างเราจะมีเรื่องที่ตกลงกันไม่ได้ แต่ดูเหมือนยังไม่ถึงคราวที่คนภาคเหนืออย่างพวกคุณจะมีชี้มือชี้ไม้!”

ชุยซางก็พูด

ล้อเล่นหรือเปล่า

อย่างไงนี่ก็เป็นเรื่องภายในของพวกเขา มันไปเกี่ยวอะไรกับภาคเหนือ

มียุ่งอะไรด้วย!

“ผมไม่ได้คุยกับคุณ หุบปาก”

หยวนหงคุยกับลู่เทียนฟ่าง กลับไม่มีท่าทีสนใจชุยซาง

มันทำให้ชุยซางโมโหจนคิดจะยกเท้าถีบออกไป แต่หยวนหงกลับมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชา “อย่าขยับ ผมกลัวจะทำร้ายคุณ”

“เหอะเหอะ คุณกำลังล้อเล่นกับผมหรือยังไง?”

ชุยซางโกรธจนหัวเราะ

หยวนหงคนนี้เป็นผู้ดูแลคนหนึ่งของหน่วยยุทธ เขาเป็นถึงบุคคลมีชื่อเสียงในโลกยุทธตะวันออกเฉียงใต้ แม้ด้านหน้าจะมีคนอีกเก้าสิบกว่าคน แต่ไม่ใช้บุคคลเล็กๆอย่างผู้ดูแลคนหนึ่งจะมาหาเรื่องได้

เรียกได้ว่า ถึงจะมีหยวนหงสามสี่คนมารวมกัน ชุยซางก็สามารถล้มพวกเขาได้ในพริบตา

ส่วนคำพูดของหยวนหงก็เหมือนกับผายลม ไม่ผ่านกระบวนการความคิดเลยแม้แต่นิดเดียว!

เพียงแต่ หยวนหงกลับยิ้มอย่างดูถูก

“มันก็จริงที่ผมเป็นเพียงผู้ดูเเลเล็กๆคนหนึ่งของหน่วยยุทธ แต่รับมือคุณ แค่หมัดเดียวก็พอ”

เขาก้าวเท้าออกไปอย่างกะทันหัน เพียงแค่พริบตาเดียวมาถึงตรงหน้าของชุยซาง ชุยซางคิดจะป้องกันตัวตามสัญชาตญาณ แต่กลับพบว่าแขนของตัวเองโดยล็อคเอาไว้ ส่วนหยวนหงใช้มีดที่เป็นประกายไปจี้อยู่บนคอชุยซางตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

“……”

ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์เงียบสนิด

ก่อนหน้านี้ชุยซางยังทำตัวอวดดีมาก แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นผู้แพ้ ยิ่งไปกว่านั้นยังแพ้ให้กับคนที่มีฐานการฝึกฝนตามกว่าตนเองหนึ่งขั้นเล็กและยังเป็นเพียงบุคคลที่มีตำแหน่งเล็กๆ เรียกได้ว่าเป็นความอัปยศถึงขีดสุด

“เป็นเหมือนที่หัวหน้าตระกูลลู่พูด ถึงพวกคุณจะสู้กันยังไง มันก็เป็นเพียงการต่อสู้ธรรมดา ผ่านประสบการณ์การฆ่าน้อยมาก ไม่เคยเดินอยู่บนเส้นของความเป็นความตาย ไม่มีวันกลายเป็นผู้แข็งแกร่ง”

“ฐานการฝึกฝนของคุณเหนือกว่าผมก็จริง แต่ถ้าพูดถึงพลังการรบ ผมสามารถฆ่าคุณได้!”

วินาทีนี้ แววตาของหยวนหงเต็มไปด้วยความดูถูก

ก็แค่ขยะคนหนึ่ง

ส่วนพวกคุณที่รู้จักแต่การบรรลุ คิดว่าตัวเองร้ายกาจมากพวกนั้น ยิ่งสามารถใช้คำว่าขยะทั้งกลุ่มมาเปลี่ยบเทียบ