บทที่ 326 พวกเจ้าทำเกินไปแล้ว

หากจะสู้ ก็ต้องสู้!

เซียวจิ่งยังคงรักในความยุติธรรม ที่ทำเช่นนี้มิใช่เพียงเพราะแค่ศักดิ์ศรีของเฉินอี

ถึงอย่างไรนิสัยที่ไม่เห็นแก่ตัวของเซียวกงหมิงก็เป็นที่ประจักษ์ คนที่สามารถทำงานร่วมกับเขาจะเป็นคนเลวได้อย่างไร

นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักว่าเหตุใดเฉินอีจึงเลือกเซียวจิ่ง นั้นเพราะว่าคนผู้นี้เปี่ยมล้นไปด้วยความยุติธรรม

อย่างไรก็ตาม ความยุติธรรมนี้ คือความยุติธรรมอันเลิศล้ำที่นองเลือดในการ์ตูนของประเทศเกาะ ที่เรียกว่าผิดเป็นผิด ถูกเป็นถูก

ที่เฉินอีเรียกว่าความยุติธรรม แท้จริงแล้วคือหลักการอย่างหนึ่ง

มีเพียงผู้ที่สามารถปฏิบัติตามหลักการเท่านั้นถึงจะสามารถเข้าตาเขา

มองดูท่ามกลางสำนักมังกรลับ นับตั้งแต่ตนเอง ราชาทั้งสี่ จนถึงเหล่าทหารระดับล่าง ทุกคนล้วนเป็นผู้ที่มีหลักการเป็นของตนเอง จากเรื่องนี้ก็เพียงพอแล้วที่จะเห็นความชื่นชมจากใจจริงของเฉินอีที่มีต่อเซียวจิ่ง มิใช่ความสนใจเพียงชั่วครู่

สีหน้าของพวกเขาค่อย ๆ แปรเปลี่ยนไป ไม่ช้าก็กลับมามีสีสันมากขึ้น

“บางทีสำหรับผู้คนส่วนใหญ่ เรื่องนี้ค่อนข้างยุ่งยากโดยแท้ ทว่าในเมื่อเซียวจิ่งมีหลักการของตนเอง เช่นนั้นก็เพียงพอที่จะน่าเชื่อถือ”

เฉินอีพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นกล่าวต่อเซียวจิ่ง “คุณลงมือไป เหล่ามังกรหนึ่งจะรีบเดินทางไปช่วยเหลือคุณ”

“เกมหมากของวันนี้ ฉันเฉินอีจะเดินหมากตาหน้า หากพวกเจ้าผู้ใดกล้ามาก่อเรื่อง กล้ามารังแกภรรยาข้า เช่นนั้นข้าจะจำไว้ ผู้ใดกล้าทำ ผู้นั้นต้องชดใช้อย่างหนัก!”

เฉินอีไม่ได้ขู่ขวัญผู้คนส่งเดช

แต่ก่อนเขาก็นับว่ากล้ำกลืนฝืนทน ไม่อยากให้เหล่าธิดาเห็นฉากนองเลือด และยังอยากที่จะรักษาบรรยากาศอันรื่นรมย์เอาไว้

ทว่าบางคนกลับได้คืบจะเอาศอก ไว้หน้าแล้วกลับหน้าไม่อาย

ในเมื่อไว้หน้าแล้วกลับหน้าไม่อาย เช่นนั้นก็ทำให้อับอายขายขี้หน้าเสีย!

“ลุย!”

เฉินอีมิได้หมายถึงเรื่องไร้สาระแม้แต่น้อย และเขาไม่ได้ยกมือขึ้นเหมือนพวกนายใหญ่ในภาพยนต์เสียด้วยซ้ำ เพียงประโยคเดียวก็รับรู้ถึงความน่าเกรงขามไม่รู้จบ

และเป็นเพราะประโยคนี้ ผู้คนไม่น้อยทยอยเข้ามา

พวกเขาต้องจบการเข่นฆ่าโรมรันครานี้ โรมรันจนกว่าตระกูลเฉียวหวาดกลัว!

ตูมตูมตูม!

ผู้คนจำนวนมากเริ่มเคลื่อนพล ความเร็วของพวกเขารวดเร็วยิ่ง และสั่งให้มุ่งหน้าไปหาตระกูลเฉียวในทันที

สีหน้าของเฉียวเฟิงก็พลันเปลี่ยนสี

“เซียวจิ่ง คุณกล้าแตะต้องผมจริงหรือ?”

เขารู้สึกเหลือเชื่อ และยิ่งรู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ เพราะว่าสำหรับเขาแล้ว เซียวจิ่งเป็นเพียงแค่คนชั้นต่ำก็เท่านั้น ต่อให้เป็นคนตระกูลเซียวอะไรนั่น แม้จะเป็นผู้อาวุโสของตระกูลเซียวก็ไม่ถือว่ามากเกินไป เพราะเทียบกับตระกูลเฉียวแล้ว ตระกูลเซียวเป็นตระกูลเล็ก ๆ ที่ไม่เข้าชนชั้นอย่างแน่นอน

ทว่าในตอนนี้ ไม่นึกเลยว่าเจ้าคนธรรมดาที่ต่ำต้อยผู้นี้จะกล้าลงมือกับตนเอง นึกไม่ถึงจริง ๆ ราวกับทำให้ทัศนคติสามด้านของเฉียวเฟิงพังทลายลงมา

ส่วนคนอื่น ๆ ก็หนังตากระตุกเล็กน้อย

มารดาสิ เรื่องนี้ดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติ

ปรมาจารย์มากมายในตระกูลเฉียวรบกับปรมาจารย์ตระกูลเซียว แต่พวกเขากลับไม่ได้กระอักกระอ่วนใจเหมือนแต่ก่อนแล้ว

ทว่าเมื่อตัวละครที่แต่ก่อนโหดเหี้ยมป่าเถื่อนเหล่านั้นได้ลงมือ ข้อได้เปรียบแรกเริ่มเดิมทีของบรรดาปรมาจารย์ตระกูลเซียวก็สาบสูญไป พวกเขาถูกโยนลงพื้นทีละคนอย่างโหดเหี้ยม

ใบหน้าของเฉียวเฟิงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ไม่เฉยเมยเหมือนก่อนหน้านี้

หรือว่าทั้งสามคนนี้เป็นหุ่นยนต์ ไม่รู้จักความอ่อนล้าแม้แต่น้อยเลยหรือกระไร?