บทที่ 355 กล้าทำร้ายคนของฉัน พวกแกมันรนหาที่ตาย

เซียวเทียนหู่ได้ขวางพวกลูกผู้ชายกระหายเลือดที่คิดจะจู่โจมเข้าไปพวกนั้น

เขาไม่ใช่คนโง่เขลา และไม่ใช่คนที่ชอบใช้กำลังแก้ปัญหาแบบนั้น เป็นธรรมดาที่จะเข้าใจว่าถ้าหากมีเรื่องกับสี่ตระกูลนี้จริง ๆ เกรงว่าคงต้องเกิดเรื่องที่ไม่ดีเป็นอย่างมากขึ้นแน่

เขาไม่อยากจะอยากจะหาเรื่องเสียหายมาเพิ่มให้เฉินอี

“แค่ต่อยให้ฟันหลุดไม่กี่ซี่เองไม่ใช่เหรอ? ฉันทนรับได้”

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ และทำเป็นกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ ความจริงแล้วตัวเอาเองก็เปลือกตากระตุกเล็กน้อย

ไม่พูดไม่ได้ว่า การกระทำของเฉินอีนั้นได้ทำให้พวกเขาตกตะลึง แต่ก็ไม่พูดไม่ได้อีกว่า เพื่อต่อกรกับผู้คนที่มากยิ่งขึ้น พวกเขาไม่มีวิธีที่ดีอะไรในตอนนี้

ต่อสู้ นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

แต่ถ้าหากยืดเยื้อความก้าวหน้าของการต่อสู้ในครั้งนี้ได้ ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดีมากเลยทีเดียว

เพราะยังไงเสียตอนนี้พวกเฉินอีก็อยู่ที่ต่างเมือง บางทีเมื่อเฉินอีกลับมาแล้วเรื่องราวอาจจะดีขึ้นก็ได้ แต่ถ้าตัวเองได้ทำให้คนพวกนี้โมโหขึ้นมาในตอนนี้ เกรงว่าอาจทำให้เรื่องราวยากที่จะจบลงได้

เฉียวถิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

เขาเองก็ได้ใจเป็นอย่างมาก

ในฐานะคนตระกูลเฉียว อยู่ที่ด้านนอกยังออร่ารัศมีถึงเพียงนี้ จะให้เป็นอย่างไอ้คนไม่เอาไหนในเมื่อก่อนไม่ได้ เป็นถึงคุณชายตระกูลเฉียวแท้ ๆ อยู่ที่ตะวันออกเฉียงได้ก็ควรที่จะมีการดำรงอยู่เทียบเท่ากับองค์ชายรัชทายาท สุดท้ายกลับถูกตนอื่นรังแก แบบนี้มันใช้ไม่ได้เอาเสียเลยจริง ๆ

หลังจากที่คิดมาถึงตรงนี้ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น จากนั้นก็พลันก้าวเท้าเดินขึ้นมา และกดอีกฝ่ายลงถูไถไปบนพื้นอย่างเต็มที่

“ไอ้หนุ่ม ว่าง่าย ๆ หน่อย ถ้าไม่เชื่อฟัง ก็อย่าได้หาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน!”

น้ำเสียงของผีเก้านั้นดูเย็นชาเป็นพิเศษ

เหล่ายอดฝีมือพวกนั้นก็หัวเราขึ้นมาเสียงดัง ราวกับว่านี่เป็นเพียงเรื่องเล็กธรรมดาทั่วไปเท่านั้น

ถูกต้อง ในสายตาของพวกเขา หัวหน้าโลกใต้ดินที่ว่าอย่างเซียวเทียนหู่นั้น ช่างอ่อนแอสิ้นดี

ความสามารถเป็นตัวกำหนดทุกอย่าง

ต่อให้ตำแหน่งของคุณจะสูงส่งเพียงใด แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ายอดฝีมือที่แท้จริงก็เป็นเพียงเมฆที่ลอยอยู่เท่านั้น คิดจะอวดดีอยู่ต่อหน้าของพวกเขา แบบนั้นมันจะคิดมากเกินไปหน่อยไหม

หลังรากที่ความคิดเดินมาถึงตรงนี้ คนพวกนี้ก็ยิ่งโหดเหี้ยมอำมหิตขึ้นมากว่าเดิม พวกเขาเริ่มลงมืออย่างเด็ดขาด จากนั้นก็พยายามพุ่งเข้าหาเซียวเทียนหู่อย่างเต็มที่

พวกเขาไม่ฆ่าเซียวเทียนหู่ แต่ต้องการทำให้เซียวเทียนหู่พิการ เพราะคนคนนี้เป็นตัวแทนของโลกใต้ดินแห่งตะวันออกเฉียงใต้ในวันนี้ เพียงแค่ทำให้ไอ้หมอนี่พิการ เช่นนั้นพวกเขาก็จะได้โลกใต้ดินแห่งตะวันออกเฉียงใต้มาครอง และจะเป็นประโยชน์มากต่อการทำธุรกิจต่าง ๆ ที่ตะวันออกเฉียงใต้ของพวกเขาในอนาคต

ยิ่งคิดมาถึงตรงนี้ รอยยิ้มที่มุมปากของเขาก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น เหมือนกับทุกอย่างนี้ได้ตกอยู่ในกำมือของพวกเขาแล้ว

เพราะสำหรับใครหลาย ๆ คน ฐานะและตำแหน่งของเซียวเทียนหู่ค่อนข้างจะสูงไม่น้อย ถ้าหากไม่สามารถเป็นที่เคารพชื่นชมได้ละก็ ก็ไม่จำเป็นที่พวกเขาจะเล่นงาน

ยิ่งคิดแบบนี้ พวกเขาก็ยิ่งเขา้ใจมากขึ้น แต่ไม่นานก็กลั้นลมหายใจเอาไว้

“ล้อเล่นอะไรกัน”

“ดูเหมือนว่าตอนนี้พวกเรามีเพียงวิธีนี้ที่จะรับมือเท่านั้น นั้นก็คือทำทุกวิถีทางที่เพื่อต่อสู้กับพวกมันสักครั้ง”

พวกเขาต่างก็กำหมัดแน่น ไม่นานก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรแล้ว

ส่วนเซียวเทียนหู่คนนี้จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย แต่จะตายตอนไหนนั้นก็ยังคงเป็นปัญหาอยู่

เพราะต่อให้เป็นคนพิการ พวกเขาก็จะใช้ประโยชน์จนไม่เหลืออะไร มีเพียงวิธีนี้ถึงจะดึงมูลค่าของไอ้หมอนี่ออกมาใช้ให้ได้มากที่สุด

“เซียวเทียนหู่ นับจากวันนี้เป็นต้นไป แกก็เชื่อฟังและคอยติดตามพวกเราซะ ไม่เช่นนั้นก็อย่างหาว่าฉันไม่เกรงใจแล้วกัน”

ผีเก้าล่าวอย่างเย็นชา เขาต้องการบังคับให้เซียวเทียนหู่ก้มหัว มีเพียงแบบนี้ถึงจะทำให้เกิดพลังการยับยั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ยอดฝีมือคนอื่น ๆ ของสี่ตระกูลต่างก็หัวเราะอยู่ไม่หยุด พวกเขาต่างก็ได้ใจขึ้นมากันใหญ่ รู้สีกว่าเรื่องราวชักจะวิเศษเกินไปแล้ว

แต่คนส่วนใหญ่กลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี

พวกเขาก็เป็นคนตะวันออกเฉียงใต้ แม้ว่าจะบุกยึดอำนาจ แต่ก็ทำไปเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น แต่เมื่อเห็นคนทางเดียวกันกับตัวเองถูกบีบบังคับเหยียดหยาม พวกเขาก็เกิดความรู้สึกโศกเศร้ากับชะตากรรมของคนในภาคเดียวกัน