บทที่ 367 ความคิดของตระกูลเฉียว

ตระกูลที่ร่ำรวยทางตะวันตกเฉียงเหนือต่างพากันร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา

ฉันยังคงเตรียมส่งทหารไปยึดครองทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก่อนที่ผู้คนจะจากไป พวกที่อยู่ในที่ราบตอนกลางก็แตกแยกทีละคน แล้ววิ่งไปที่ประตูเพื่อรับผิดชอบ

นี่ไม่ใช่เรื่องตลกระดับนานาชาติเหรอ?

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธ และพวกเขาไม่ต้องการให้มีอะไรเกิดขึ้นอีก แต่คนเหล่านี้จากยักษ์ที่ราบตอนกลางเชื่อว่าพวกเขาตายแล้ว

“ถ้าไม่ใช่เพราะคนของคุณช่วยทางตะวันตกเฉียงเหนือ จะมีผู้เชี่ยวชาญมากมายในการผายลมของพวกเขาในตะวันออกเฉียงใต้?”

“ใช่แล้ว มีบุคคลระดับปรมาจารย์หลายสิบคน เมื่อมองดูทั้งประเทศ นอกจากเมืองหลวงและที่ราบตอนกลางแล้ว มีเพียงคนที่มาจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันตกเฉียงเหนือเท่านั้นที่ทำได้”

“คนทางตะวันออกเฉียงเหนือนั้นเล่นกันเองมาตลอด เราทุกคนรู้เรื่องนี้ดี ดังนั้นผู้ต้องสงสัยเพียงคนเดียวคือพวกคุณจากทางตะวันตกเฉียงเหนือ!”

คนเหล่านี้ ตัดสินใจว่าสาเหตุของการตายคือพวกยักษ์ทางตะวันตกเฉียงเหนือได้ทรยศต่อสัญญาและบรรลุข้อตกลงกับประชาชนทางตะวันออกเฉียงใต้

เมื่อได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะโกรธเคือง

“เจ้าพวกหมาบ้า คุณถูกคนทางตะวันออกเฉียงใต้ผลักกลับ แต่คุณไม่เชื่อ คุณกลับเข้ามากัดเราได้ เพราะเป็นกรณีนี้ คุณเล่นเองได้!”

ตระกูลที่ร่ำรวยหลายแห่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือได้ริเริ่มความโหดร้ายเช่นกัน และพวกเขาจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ กับตระกูลที่ร่ำรวยเหล่านั้นในกองกลางภาค มิฉะนั้นพวกเขาจะต้องทำสิ่งนี้ในอนาคต

เหอๆ

เปลือกตาของหลายคนกระตุกเล็กน้อย และพวกเขารู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง แต่ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้อง

บางทีสำหรับคนส่วนใหญ่ อาจไม่ง่ายเลย แต่จะไม่มีวันสำเร็จได้ง่ายๆ

พวกเขาตระหนักดีว่าทุกสิ่งในขณะนั้นเป็นสิ่งที่เข้าใจยาก

แทนที่จะต่อสู้กับคนเหล่านั้นต่อไป ต่อสู้กับสิ่งเล็กน้อยเช่นนี้ เป็นการดีกว่าที่จะแยกมันออกจากกันด้วยวิธีที่เรียบง่ายและชัดเจน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาขี้เกียจเกินไปที่จะบดขยี้คนเหล่านี้ต่อหน้าพวกเขา มันน่ารำคาญเกินไป

ด้วยความคิดเช่นนี้ทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า และละสายตาไปอย่างรวดเร็ว

ต้องบอกว่านี่เป็นจุดที่ฉันรู้สึกพูดไม่ออกจริงๆ

นี่เป็นทางตันแน่นอน

อันที่จริง ถ้ามีคนจากทางตะวันตกเฉียงเหนือเจอสิ่งนี้ พวกเขาจะสงสัยว่าครอบครัวใดทรยศต่อสัญญาและช่วยเหลือทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่เมื่อถึงคราวของพวกเขา พวกเขาก็ยังทนไม่ได้อยู่ดี

สำหรับคนจำนวนมากขึ้นก็รู้สึกเหมือนไม่มีเกมง่ายๆ

“บางที เราอาจทำอะไรผิดในเรื่องนี้”

“อันที่จริง ไม่มีเหตุผลใดที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือจะทรยศต่อสัญญาและสนับสนุนทิศตะวันออกเฉียงใต้”

“แต่คุณจะอธิบายได้อย่างไรว่า มีผู้เชี่ยวชาญมากมายในตะวันออกเฉียงใต้ และแม้แต่นักฆ่าที่จัดโดยเทียนซ่าก็ถูกกำจัดออกไป”

"นี้……"

ผู้ใหญ่ในกองกลางภาคหลายคนตกอยู่ในความเงียบ

พวกเขายังคงมีความกระตือรือร้นอย่างมาก เมื่อครั้งก่อนมีการประชุม

ทีละคน พวกเขาคิดว่ามันน่าจะง่ายที่จะชนะทางตะวันออกเฉียงใต้ในตอนนี้ แต่ตอนนี้ ดูเหมือนว่าจะยากกว่าการไปถึงท้องฟ้าอย่างแน่นอน

เพราะพวกเขาทำไม่ได้

“ให้ตายสิ เราไม่เคยคิดเลยจริงๆ ว่าสิ่งต่าง ๆ จะพัฒนามาถึงจุดนี้”

“ไม่เป็นไร เราต้องขอความช่วยเหลือจากสี่ครอบครัวใหญ่ ไม่เช่นนั้นก็จะขึ้นอยู่กับเรา ฉันเกรงว่าเราจะไม่สามารถชนะตะวันออกเฉียงใต้ได้”