บทที่ 373 เจตนาการต่อสู้ของซูจ้าวหลง

การแสดงออกของซูจ้าวหลง

เปลี่ยนไปเล็กน้อยในขณะนี้

เขาสังเกตเห็นบางอย่างไม่ชัดเจน

“อาจารย์ เกิดอะไรขึ้น”

ผู้ใต้บังคับบัญชาบางคนถามด้วยความสงสัย พวกเขาไม่เคยเห็นมารยาทเช่นนี้จากอาจารย์คนนี้มาก่อน

การแสดงออกของคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่า ฉากที่อยู่ข้างหน้าพวกเขานั้นเหนือจินตนาการ

ในเรื่องนี้ พวกเขาสามารถรับประกันได้เพียงว่าซานไห่กวนโดยทำทุกอย่างที่ทำได้และใช้ทุกอย่าง และเมื่อซูจ้าวหลงมาถึง พวกเขาจะไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้

เขาคนเดียวมีค่าเท่ากับทหารหลายสิบล้านคน และทั้งแปดประเทศนอกพรมแดนทางเหนือ เช่นเดียวกับประเทศเล็กๆ ที่เป็นกลางอื่นๆ ไม่กล้าที่จะเอาชนะ

นี่คือความภาคภูมิใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขา

ซูจ้าวหลงเป็นเทพเจ้าแห่งสงครามที่อยู่ยงคงกระพัน ราวกับว่าทุกสิ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา

แต่คราวนี้การแสดงออกของซูจ้าวหลง เปลี่ยนไปอย่างมาก ราวกับว่ามีความลับบางอย่างที่พวกเขาไม่เคยรู้มาก่อน

"ในขณะนี้ มีความลับไม่มากนักที่เราเชี่ยวชาญได้ แต่ก็นับไม่ได้ว่าน้อยเกินไป"

“สิ่งที่เรียกว่าปรมาจารย์ใหญ่ พวกเขาทั้งหมดสูงเกินจริงหรือไม่ และพวกเขาสามารถจัดการกับแปดประเทศนอกกำแพงเมืองจีนทางตอนเหนือได้อย่างแน่นอน พวกเขายอดเยี่ยมมาก?”

“ตอนนี้ฉันสามารถบอกคุณได้ว่าคุณแข็งแกร่งมาก แต่คุณไม่มีอะไรเทียบกับผู้มาใหม่ในตะวันออกเฉียงใต้”

ซูจ้าวหลงไม่ได้เอ่ยชื่อโดยตรง แต่มาพูดแบบนี้

ทันทีที่พวกเขาได้ยินเรื่องนี้ ปรมาจารย์ผู้เย่อหยิ่งเหล่านี้ก็ลาออกทันที

“อาจารย์ ข้ารู้สึกไม่สบายใจจริงๆ ที่จะได้ยินสิ่งที่ท่านพูดท่านบอกว่าพวกเราอยู่ยงคงกระพันทั้งในและนอกกำแพงเมืองทางเหนือ แม้แต่ตระกูลขุนนางเหล่านั้นก็ต้องเคารพเราเมื่อเห็นเรา แต่ข้าไม่เชื่อว่ามี คนที่มีความสามารถทุกคนในที่ห่างไกลเช่นตะวันออกเฉียงใต้”

“จริงสิ ข้าเคยอาศัยอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้มาสองสามปีแล้ว และข้ารู้ภูมิหลังของโลเจ้านักสู้ตะวันออกเฉียงใต้เป็นอย่างดี มันไม่ดีเลย จะไม่มีวันมีผู้มีอำนาจที่นั่น”

“ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่อาจารย์กำลังพูดถึงคือมือใหม่ มันไร้สาระยิ่งกว่านั้น เราทุกคนล้วนเป็นทหารผ่านศึก และเราก็เป็นผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ระดับเฟิร์สคลาส ทางตะวันออกเฉียงใต้ สถานที่ห่างไกลก็ปรากฏขึ้นมากกว่าเราสองสามคน . ผู้มาใหม่ที่ยอดเยี่ยม ฟังดูไม่น่าเชื่อถือเลย"

“อาจารย์ ท่านกำลังพยายามจะกวนเราอยู่หรือ แต่ท่านต้องมีการโต้แย้งที่ดี การโต้เถียงนี้เป็นการหลอกคนเกินไป”

ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเฉยเมย และเห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่สนใจเรื่องทั้งหมดนี้

เพราะพวกเขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับพวกเขาอย่างกะทันหัน และมันคงเป็นไปไม่ได้หากพวกเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

ท้ายที่สุด ครอบครัวของพวกเขาก็รู้เรื่องของตัวเอง และพวกเขาไม่ได้อยู่ยงคงกระพันในโลก แต่พวกเขาก็อยู่ในอันดับต้น ๆ ของประเทศ แม้แต่หน่วยยุทธ์ก็ไม่กล้ายั่วยุพวกเขาและแม้แต่ตระกูลขุนนางและตระกูลที่เจริญรุ่งเรืองเหล่านั้นก็ต้อง สุภาพกับพวกเขา . .

จะเห็นได้ว่าความแข็งแกร่งของพวกเขานั้นแข็งแกร่งถึงระดับที่น่าอัศจรรย์จริงๆ

เป็นผลให้อาจารย์เขาเองพูดประโยคดังกล่าวและไม่มีใครเชื่อ

อย่างไรก็ตาม ซูจ้าวหลงเยาะเย้ยและถามว่า "พวกคุณทุกคนล้วนเป็นผู้เฒ่าจากกระทรวงสงคราม ท่านควรรู้ว่าสนามรบที่ใหญ่ที่สุดในทวีปตะวันออกทั้งหมดอยู่นอกภูมิภาคตะวันตก"

"มันเป็นเรื่องธรรมชาติ"

“สำนักมังกรลับ มหาอำนาจต่างประเทศที่ไม่ใช่ของรัฐที่มีอำนาจมากที่สุดในทวีปตะวันออกในปัจจุบันคือนอกภูมิภาคตะวันตก”

“แต่นั่นเกี่ยวอะไรกับตะวันออกเฉียงใต้? ดูเหมือนว่าจะมีระยะห่างกันมากระหว่างคนทั้งสอง”

ใบหน้าของพวกเขาดูเคร่งขรึม เห็นได้ชัดว่ารู้ถึงพลังของสำนักมังกรลับ