บทที่ 378 เข้าใจดีแต่ไม่พูด

ผู้อาวุโสเยี่ยนมาจากตระกูลเยี่ยน ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูล ที่เจริญรุ่งเรืองเพียงไม่กี่ตระกูลในเมืองจิง ย่อมต้องมีสิ่งต่างๆที่ไม่ธรรมดา และเป็นการดำรงอยู่ที่คนธรรมดาไม่สามารถจินตนาการได้

พวกเขาก็เข้าใจดีสำหรับผู้คนในขณะนี้ ก็มีแค่โอกาสเดียวที่จะใช้ประโยชน์ได้

"สำหรับคนส่วนใหญ่นี่ไม่นับว่าเป็นเรื่องอะไรเลย ก็แค่เครื่องบินรบไม่กี่ลำ หากต้องการเอาออกมาจริงๆก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหน่วยยุทธ์ และต่างจากรุ่นที่อยู่ตรงหน้านี้อย่างไม่สามารถเทียบได้เลย"

ผู้อาวุโสเยี่ยนพูดอย่างมั่นใจ คราวนี้สีหน้าของคนอื่นเกิดการเปลี่ยนไปบ้าง พวกเขาก็ไม่รู้ควรจะตอบยังไง

แต่หงส์แดงและนักรบสำนักมังกรลับกลับหัวเราะออกมาอย่างเสียงดัง

พวกเขาไม่เคยเห็นใครที่ขี้โม้ได้มากขนาดนี้

ต้องรู้ว่า เครื่องบินรบในมือพวกเขาคือเครื่องบินรบที่สร้างเองโดยสำนักมังกรลับ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนก็จัดว่าเป็นเครื่องบินรบชั้นนำของโลก แม้แต่เครื่องบินรบของสหพันธ์เสรีแห่งรัฐใหญ่M ก็ยังห่างไกลมากที่จะเทียบได้กับเครื่องบินรบเหล่านี้

คนอื่นๆก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปบ้างเล็กน้อย

พวกเขาก็รู้สึกตลกอย่างมาก

ต้องรู้ว่าประเทศต่างๆ อยากจะได้วิธีการผลิตเครื่องบินรบ และข้อมูลวิจัยตามจริงของสำนักมังกรลับจากพวกเขา แต่สิ่งที่ต้องบอกคือนี่ก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องง่าย

สามารถขโมยข้อมูลที่เป็นประโยชน์เล็กน้อย ได้ในเวลาอันสั้นเท่านั้น ไม่อย่างนั้นทุกอย่างก็ศูนย์เปล่า

สีหน้าของคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อยกลัวว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ ก็พอที่จะทำให้หลายคนรู้สึกกลัว

แต่แน่นอนว่าสายลับเหล่านี้ที่ถูกส่งมา ถูกตัดออกในระยะเวลาอันสั้น โดยไม่มีข้อยกเว้น

แม้กระทั่งมีคนจำนวนมากที่เป็นสายลับชั้นนำ และกระทั่งชั้นยอดเยี่ยมขององค์กรจารกรรมในประเทศต่างๆ แต่ก็ถูกตัดออกไปทีละคนๆ มันทำให้คนรู้สึกพูดไม่ออกจริงๆ

แต่ก็ยังดี ที่พวกเขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าสืบลึกเข้าไปอีก ผลจะเป็นอย่างไร

นี่คือเครื่องบินรบหลากหลาย เพราะมีคนจำนวนมากที่รู้ดี พวกเขาจะต้องควบคุมทุกอย่างให้ได้ในเวลาที่สั้นที่สุด

"ควบคุมไว้ ไม่งั้นอย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ"

ผู้อาวุโสเยี่ยนโมโหมาก เขาคิดไม่ออกว่าคนเหล่านี้พูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง ทำให้คนช่างหมดคำพูดจริงๆ

ยังไงสำหรับคนส่วนใหญ่ ทั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างแน่นอน

"ดูเหมือนว่าถึงเวลาแล้ว ที่พวกเราจะต้องเตรียมตัวออกมือแล้ว ไม่เช่นนั้นผลที่ตามมาจะเป็นปัญหาอย่างยิ่ง"

พวกเขาทั้งหมดต่างก็รู้สึกปวดหัว เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าเหล่านี้ไม่ใช่คนธรรมดา ไม่สามารถจินตนาการได้เลย

ผู้อาวุโสเยี่ยนก็โมโหเป็นพิเศษ พวกเขาคิดไม่ออกจริงๆว่าคนเหล่านี้จะออกมือยังไงกันแน่

แต่ถึงเป็นอย่างนั้นแม้ว่าพวกเขาเตรียมจะลงมือ แต่เป็นไปไม่ได้ที่ จะลงมือกับคนทางตะวันออกเฉียงใต้เหล่านี้ได้ แต่กลับหันไปมองคนที่อยู่ข้างๆ

"เธอเตรียมตัวตอนนี้นะ จะเริ่มโจมตีกองกำลังตำหนักมังกรแล้ว"

เขาก็ไม่คิดว่าเครื่องบินรบทั้งหมดนี้มาจากตะวันออกเฉียงใต้ ต้องเป็นเครื่องบินรบของกองกำลังตำหนักมังกรแน่นอน บางทีซูจ้าวหลงอาจถูกรั้งเอาไว้ ไม่สามารถดึงตัวออกมาได้ในชั่วขณะ และอยากจะสู้สักตั้งถึงทำเรื่องแบบนี้ขึ้น