บทที่ 384 ไส้ศึก

ตอนนี้ซูจ้าวหลงเดินออกไป ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา

"พวกแกหลบไปซะ!"

เขาพูดกับคนในหน่วยยุทธ์

พวกคนของตระกูลเฉียว ตากระตุกกันเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าตระหนักถึงเรื่องที่ไม่ค่อยดี

แต่พวกเขาคุ้นเคยกับการวางอำนาจบาตรใหญ่มาโดยตลอด จึงไม่มีทางที่จะเห็นคนเหล่านี้อยู่ในสายตาแน่นอน และพูดตรงๆ ว่า:"แกเป็นใคร? ทางเรามีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการ แกออกไปซะ"

พูดอย่างหยิ่งผยอง

คนเหล่านี้มีเก่งมากแล้วจริงๆ แม้จะเผชิญหน้ากับซูจ้าวหลง ก็ยังกล้าพูดแบบนั้น

แน่นอน ว่าสามารถใช้คำว่าคนไม่รู้ย่อมไม่ผิดมาอธิบายได้

เพราะพวกเขาไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของซูจ้าวหลงเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเคยเห็นรูปของซูจ้าวหลง พวกเขารู้เพียงว่าในดินแดนทางเหนือของประเทศต้าถัง มีคนชื่อว่าซูจ้าวหลง อย่างอื่นๆ ไม่รู้อะไรเลย

แต่ผู้อาวุโสเยี่ยนกลับจำได้ และตะโกนอย่างโกรธเคืองทันที และพูดอย่างโผงผางว่า:"พวกแกทุกคนหุบปากไปซะ!"

พูดจบ เขาก็วิ่งไปตรงหน้าซูจ้าวหลง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า:"จอมพลซู คนพวกนี้ไม่รู้เรื่องกัน หวังว่าจอมพลซูจะยกโทษให้"

"เหอะๆ คุณ หลบไปซะ"

ใบหน้าของผู้อาวุโสเยี่ยนกระตุกเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าอีกฝ่ายจะไว้หน้าตนสักหน่อย แต่ตอนนี้เขาไม่ยอมไว้หน้าตนเลยสักนิด แล้วยังด่าไล่เขาออกไป

ด้วยเหตุนี้เขาจึงทำได้เพียงกัดฟัน หลีกออกไปก่อน

นี่มันเป็นความน่าละอายครั้งใหญ่ แต่ตอนนี้ก็พูดได้ว่าไม่มีวิธีอื่นแล้ว เขาไม่ยอมหาเรื่องซูจ้าวหลง ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งเกินไป ไม่เพียงแต่ทรงพลัง แต่อำนาจยังใหญ่โตอีกด้วย ขอแค่เขาเต็มใจ ก็สามารถได้รับกำลังเพิ่มเติมเพื่อช่วยเหลือตัวเองได้

เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าหน่วยยุทธ์ของพวกเขาจะเป็นอย่างไร ก็ไม่มีทางที่จะมีกำลังต่อสู้กับกองกำลังตำหนักมังกร

"แต่ว่าคนของเราไปทางเหนือกันหมด ตามหลักแล้ว ซูจ้าวหลงถูกตามแล้ว มันเป็นไปได้อย่างไร?"

ผู้อาวุโสเยี่ยนคิดไม่ออกจริงๆ

พวกเขาขอความช่วยเหลือของอำนาจของตระกูล ถึงดึงดูดผู้แข็งแกร่งของแปดประเทศให้ลงมือ แต่ผลที่ได้กลับเป็นเช่นนี้ มันทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนต่อยบนฝ้าย และนุ่มนวลจนไม่มีการตอบสนองเลยสักนิด

นี่มันทำให้คนรู้สึกพูดไม่ออก

พวกเขาค่อยๆ รู้สึกเหลือเชื่อมากขึ้นเรื่อย ๆ

สถานการณ์ปัจจุบันมันทำให้คนรู้สึกนึกไม่ถึงเลยจริงๆ

"คนผู้นี้มีทัศนคติอย่างไรกันแน่?"

นี่เป็นจุดสำคัญที่สุด หากไม่สามารถเข้าใจสิ่งนี้ได้ ทุกสิ่งที่พวกเขาทำ ก็สามารถพูดได้ว่าไร้ประโยชน์

"เวรเอ้ย"

บางคนกำหมัดแน่น รู้สึกอึดอัดเกินไปแล้ว อยากสู้กลับอย่างดุเดือด แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่คลายหมัดออกอย่างอ่อนแรง

นี่คือเกม คือสถานการณ์

ต่อหน้าความเข้มแข็งที่ไม่แน่นอน อยากจะดิ้นรนนั้น มันเป็นสิ่งที่คนธรรมดานึกไม่ถึงเลยจริงๆ

"เตรียมตัวให้พร้อม ต่อไปเราก็จะได้เวลาเริ่มแล้ว"

เมื่อมีคนเห็นซูจ้าวหลงออกมา ก็หันกลับมามองอย่างไม่รู้ตัว จากนั้นจึงตัดสินใจลงมืออย่างเด็ดขาด

ถูกต้อง เป้าหมายของพวกเขาคือผู้อาวุโสของกองกำลังตำหนักมังกร ข้างหลังของซูจ้าวหลง