บทที่ 400 พวกนายปฏิบัติต่อเทพผู้ปกป้องพวกนายแบบนี้เหรอ?

สถานการณ์ถูกลิขิตไว้แล้ว

แต่ซูจ้าวหลงกลับพูดอะไรไม่ออก หรือเรียกได้ว่าโมโหถึงขีดสุด

"พวกนายทุกคนเย่อหยิ่งจองหอง คิดจริงๆเหรอว่าเฉินอีเป็นแค่สมาชิกทั่วไปของสำนักมังกรลับ"

ซูจ้าวหลงรู้ดีว่าต่อให้ตระกูลเฉ่าจะผิดขนาดไหน แต่คนในกองกำลังตำหนักมังกรเหล่านี้ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่

ทุกคนต่างคิดไม่ซื่อ อยากให้สำนักมังกรลับเป็นปรปักษ์กับตระกูลเฉ่าสุดๆ แบบนั้นผู้คนในกองกำลังตำหนักมังกรถึงจะรู้สึกดี

แต่เพื่อความรู้สึกดีที่ว่ากลับทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้ คนเหล่านี้ไร้ยางอายจริงๆ ชั่วขณะนั้นซูจ้าวหลงกำหมัดแน่น อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ผ่านไปพักหนึ่งก็พูดอะไรไม่ออกสักคำ

พวกเขาก็ยิ่งเข้าใจว่าสำหรับคนส่วนใหญ่ สิ่งเหล่านี้ไม่อาจล่วงรู้ได้ และบางทีสำหรับคนไม่น้อย เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อน แต่คนจากกองกำลังตำหนักมังกรเหล่านี้ไม่คิดจะทำให้เรื่องมันง่ายขึ้น กลับแส่เข้าไปทำให้ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม

หลังจากคิดมาถึงตรงนี้ พวกเขามีสีหน้าปลี่ยนไปเล็กน้อย แม้จะไม่ใช่ในเวลาอันสั้น แต่คนส่วนใหญ่ก็เป็นไปตามนั้นอย่างเชื่องช้า ปรากฏว่าแต่ละคนเริ่มยุยง จนพูดอะไรไม่ออกจริงๆ

ในใจของซูจ้าวหลงโกรธมาก ถ้าเป็นไปได้เฉินอีไม่ต้องมาด้วยซ้ำ เขานี่แหละจะพังกองกำลังตำหนักมังกรนี้ด้วยตัวเอง เพราะกองกำลังตำหนักมังกรปัจจุบันนี้ไม่ใช่กองกำลังตำหนักมังกรในอดีตอีกต่อไปแล้ว กองกำลังตำหนักมังกรในตอนนี้อลหม่าน ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

แน่นอนว่าเขาไม่ทำแบบนั้นจริงๆหรอก

ในฐานะปรมาจารย์ ผู้ที่กุมอำนาจจริงๆ เขามีความสามารถในการกลั้นอารมณ์สูง รู้ว่าเถียงกับคนเหล่านี้รังแต่จะลดระดับตัวเองให้ต่ำลง เขาจึงพูดเย็นๆ "ถ้าพวกนายรู้ตัวตนที่แท้จริงของเฉินอี พวกนายคงไม่ทำแบบนี้"

“กองกำลังตำหนักมังกร พวกนายตั้งมั่นว่าอยากจะรุ่งโรจน์ ฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ในอดีต แต่กลับงอมืองอเท้า คิดจริงๆหรือว่าการใช้กำลังทรัพย์และทรัพยากรทั้งหมดแล้วจะบ่มเพาะคนระดับสุดยอดออกมาได้”

“ถ้าอย่างนั้นฉันบอกพวกนายได้อย่างรับผิดชอบคำพูดตัวเองเลยว่าพวกนายมันเพ้อเจ้อ มีแต่สนามรบจริงๆเท่านั้นจึงจะขัดเกลาจิตใจของคนได้ และบุรุษที่มีเลือดเนื้ออารมณ์ความรู้สึกจริงๆเท่านั้นถึงจะก้าวหน้าไปอีกขั้น ส่วนคนที่พวกนายอบรมสั่งสอนมา ฉันกล้าพูดเลยว่ายังสู้เฉ่าช่าวหลินไม่ได้ด้วยซ้ำ”

เขาเห็นอย่างชัดเจนว่าตอนที่เฉ่าช่าวหลินท้าสู้เฉินอี เจ้าคนที่กองกำลังตำหนักมังกรสั่งสอนมาลอบสังเกตการณ์อยู่ ชวนสงสัยจิงๆ แน่นอนว่าเขาไม่เปิดโปงเรื่องนี้หรอก

ในเมื่อมีคนที่ไม่ต้องการให้ตัวเองได้ดี เขาพูดไปเท่าไหร่ก็เปล่าประโยชน์ เพราะพวกเขาไม่มีวันเข้าใจวิถีการเป็นผู้แข็งแกร่งที่แท้จริง

หลังจากคิดต่อไปเรื่อยๆ หลายๆคนในพวกเขาเริ่มครุ่นคิดเรื่องสำคัญบางอย่าง แต่ชั่วขณะนั้นยังจินตนาการไม่ออก ทำได้เพียงพยายามก้มหัวให้ต่ำ เห็นแล้วน่าหงุดหงิดชะมัด

ไม่มีทีท่าสำนึกเลยสักนิด แต่ละคนกลับคิดว่าตัวเองทำถูกแล้ว

แน่นอนว่าพวกเขาทำถูกต้องจริงๆ

อย่างน้อยพูดในด้านของพวกเขาอย่างเดียว พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิดจริงๆ พูดได้ว่าทำไปเพื่อทั้งกองกำลังตำหนักมังกรจริงๆ แต่พวกเขาไม่อาจวางแผนในระยะยาวได้

โดยเฉพาะโอรสสวรรค์ที่ว่าที่กองกำลังตำหนักมังกรอบรมสั่งสอนอยู่ ยิ่งน่าขัน ไม่มีความรับผิดชอบเลยสักนิดเดียว แล้วจะทำการใหญ่ได้ยังไง

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปจะกลายเป็นวังวนย่ำแย่เช่นนี้ไปเรื่อยๆ ช้าเร็วก็ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น และหลังจากเกิดเรื่องขึ้นเรื่อยๆ คนส่วนใหญ่ตาเริ่มกระตุก พวกเขาล้วนสัมผัสได้ถึงจุดแย่ๆของเรื่องนี้ได้ แต่ถ้าอยากจะเอาตัวรอดจากปัญหานี้โดยไวก็ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างเห็นได้ชัด