บทที่ 412 เกาชวนหลง

ในไม่ช้า บิ๊กบอสแห่งตะวันออกเฉียงใต้จำนวนมากก็มารวมตัวกัน

เฉินยีพูดอย่างตรงไปตรงมา: “พวกนายมีใครรู้จักคนที่ชื่อยามาโมโตะ เคนฉีไหม?”

ยามาโมโตะ เคนฉี คนนี้น่าจะเป็นคนประเทศซากุระ ตอนนั้นที่ครอบครัวฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือนั้นต้องการทำอะไร ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะถามเพียงแง่มุมเดียว ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้สูงที่จะกำหนดเป้าหมายกองกำลังเหล่านี้ทั้งหมดในขณะนี้ มิฉะนั้นพวกเขาจะรับมือได้ยากมาก

“ยามาโมโตะ เคนฉี”

คนอื่นๆ หลายคนเลิกคิ้ว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาได้ยินชื่อนี้เป็นครั้งแรก และส่ายหัว

เช่นกัน คิ้วของเฉินยีขมวดเข้าหากันมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วถาม “แล้วใครในพวกนายที่เคยเกี่ยวข้องกับครอบครัวหนึ่งในฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการฟอกเงิน”

เขาพูดจริงจังมาก

เรื่องนี้ต้องตรวจสอบให้รู้ได้ ไม่เช่นนั้นจะสืบค้นได้ยาก

ต้องรู้ว่าสิ่งนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับการไหลของเงินทุนหลายแสนล้านหยวน

แม้ว่าจะมีการกล่าวกันว่าสำนักมังกรลับมีธุรกิจที่ใหญ่โต แต่หลายแสนล้านนั้นไม่ใช่เลขน้อยๆ เฉินยีก็สงสัยมากว่าคนรวยทางตะวันตกเฉียงเหนือนี้ทำอะไรลงไปกันแน่ เพื่อล้างเงินจำนวนหลายแสนล้านหยวนนี้

จะบอกว่าไม่มีอะไรอยู่ในนั้น ให้ตายเฉินยีก็ไม่เชื่อ

หลังจากที่ความคิดของเขามาถึงจุดนี้ หลายคนพยักหน้าเล็กน้อย พวกเขาก็เห็นด้วยกับความคิดของเฉินยีแล้วพูดว่า: "แต่ไม่รู้จักคนที่ชื่อยามาโมโตะ เคนฉี แต่ฉันรู้จักคนประเทศซากุระอีกคน เขาเป็นสมาชิกของครอบครัวใหญ่ในประเทศซากุระ บางทีเขาอาจจะรู้อะไรบางอย่าง”

“โอเค นายพาฉันไปที่นั่น”

"ครับ"

บิ๊กบอสแห่งตะวันออกเฉียงใต้คนนี้ตกใจเล็กน้อย เกิดอะไรขึ้น เ จึงทำให้ชายผู้โหดเหี้ยมที่อยู่ตรงหน้าของเขาคนนี้ออกตัวโดยตัวเอง ดูเหมือนว่า ยามาโมโตะ เคนฉี คนนี้จะไม่รอด

คนใหญ่คนโตภาคตะวันออกเฉียงเหนือคนอื่นๆ ก็มีความคิดเช่นนี้เหมือนกัน และพวกเขารู้สึกว่าบางคนอาจจะโชคไม่ดี แน่นอน แน่นอนพวกเขาไม่สามารถพูดคำเหล่านี้ออกมาได้ เพียงแต่ซ่อนไว้ในใจ อย่างไรก็ตาม ก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขามาก

แน่นอน พวกเขาคิดอย่างนั้นในตอนนี้ และในไม่ช้าพวกเขาก็เข้าใจว่าเรื่องนี้ไม่เพียงแค่เกี่ยวข้องกับพวกเขาเท่านั้น แต่ยังรวมภาคตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมดอีกด้วย

ในไม่ช้าเฉินยีก็เห็นคนประเทศซากุระที่บิ๊กบอสแห่งตะวันออกเฉียงใต้บอกเขา

นี่เป็นคนประเทศซากุระที่สุภาพสง่ามาก และแตกต่างจากคนประเทศซากุระอื่น ๆ คนประเทศซากุระคนนี้ปฏิบัติตามมารยาทของประเทศต้าถังในทุกย่างก้าว

“ฉันชอบมารยาทของประเทศต้าถังมากกว่า ฉันรู้สึกว่านี่เป็นแบบดั้งเดิม จะพูดยังไงดีกับมารยาทของคนประเทศซากุระ นี่ค่อนข้างจะสุดโต่งไปหน่อย”

เกาชวนหลงยิ้มเล็กน้อย

เขาเป็นศิษย์ของตระกูลซามูไร ที่แสนโบราณ ปีนี้เขาอายุเพียง 30 ปี ออร่าในตัวเขานั้นก็ดูดีไม่น้อย อย่างน้อยในสายตาของ เฉินยีเขาแตกต่างจากคนประเทศซากุระอย่างสิ้นเชิง ทำให้เฉินยีรู้สึกดีเพิ่มขึ้น

แต่เรื่องไหนก็เรื่องนั้น เฉินยีตรงไปที่หัวข้อ เกาชวนหลงก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินเรื่องนี้ และพูดทันทีว่า: "ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อน แต่ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้สนใจมันมากนัก เกาชวนหลงได้ทำเรื่องสกปรกมาไม่น้อย คนประเทศซากุระก็เมินเฉยและไม่สนใจมันมากนัก นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่พวกเราก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้มาก"

“อย่างที่คุณเพิ่งพูดไป องค์กรยามาโมโตะ ซึ่งเป็นหนึ่งในองค์กรยามาโมโตะ องค์กรเกาชวนของเราหรือที่รู้จักกันในนามสามองค์กรใหญ่แห่งประเทศซากุระ เป็นตระกูลที่เก่าแก่มาก และเป็นหนึ่งเดียวในสมัยเมจิที่ต่อเนื่องมาจนถึงปัจจุบันถึงโกเบไซบัตสึ”